Mehmed Selim Efendi
Mehmed Selim Efendi (11 Ocak 1870, İstanbul - 4 Mayıs 1937, Beyrut), 34. Osmanlı padişahı II. Abdülhamid'in en büyük oğluydu.
İlk yılları
Mehmed Selim Efendi, 11 Ocak 1870 tarihinde babası tahta çıkmadan önce Beşiktaş, Dolmabahçe Sarayı'nda doğdu.[1]HIH Prince Shehzade MEHMED SELIM Efendi. Annesi Bedrifelek Kadınefendiydi.[2]Adra, Jamil. Genealogy of the Imperial Ottoman Family 2005. 2005, s. 23.[3]Yılmaz Öztuna. II. Abdülhamîd: zamânı ve şahsiyeti. Kubbealti Publishing, 2008, s. 230-232. 7 Nisan 1877'de hanedan üyeleri, Yıldız Sarayı'na taşındığından dolayı artık burada yaşamaya devam etti. Sünneti, V. Mehmed'in büyük oğlu Şehzade Mehmed Ziyaeddin, I. Abdülmecid'in torunu Şehzade İbrahim Tevfik ve Sultan Abdülaziz'in oğulları II. Abdülmecid, Şehzade Mehmed Şevket ve Şehzade Mehmed Seyfeddin ile birlikte 17 Aralık 1883'te gerçekleşti.[4]Akyıldız, Ali. Son Dönem Osmanlı Padişahlarının Nikâh Meselesi. DSpace@29 Mayıs, 15 Mart 2018, s. 697. İlk eğitimini Yıldız Sarayı'nda bulunan Şehzade Mektebi'nde, kardeşi Şehzade Mehmed Abdülkadir ve Sultan Abdülaziz'in oğlu Şehzade Abdülmecid ile birlikte aldı, hocası Baha Efendi'ydi.[5]Oriental Gardens: An Illustrated History. Chronicle Books, 1992, s. 21.[6]NewSpot, Volumes 13-24. General Directorate of Press and Information, 1999. Ahmed Mazharüddin Efendi, ona Farsçayı, Mehmed Nuri Efendi ise Fransızcayı öğretti.
Askeri kariyeri
Şehzade Mektebi'ni bitirdikten sonra Harp Okulu'na kaydoldu ve Mirliva rütbesiyle mezun olarak orduya katıldı, daha sonra Birinci Ferik rütbesine yükseldi.[7]Ekinci, Ekrem Buğra. Uygurların Tahtında Talihsiz Bir Osmanlı Şehzâdesi. www.erkembugraekinci.com, 1 Şubat 2019. Kendisine Yıldız Sarayı arazisinde bir köşk tahsis edilmişti. 27 Nisan 1909'da II. Abdülhamit tahttan indirilip, Selanik'e sürgüne gönderildi ancak Mehmed Selim Efendi, başkent İstanbul'da kalmaya devam etti. Başlangıçta II. Abdülhamit'in halefi olarak Padişahlık makamına Mehmed Selim Efendi seçilmişti, ancak bunun için Osmanlı padişahlarının, hanedanın en yaşlı üyesi olan üyeden seçilmesini içeren veraset kanununda değişiklik yapılması gerekiyordu ve bunun için siyasi nedenler de araya karışınca, II. Abdülhamid'in kardeşi V. Mehmed'in padişahlık makamına getirildi. Mehmed Selim Efendi ve küçük kardeşi Şehzade Ahmed Nureddin, başlangıçta kız kardeşleri Zekiye Sultan'ın konağına yerleştiler. Daha sonrasında mevcut iktidar tarafınca Mehmed Selim Efendi'ye Serencebey'de bir konak tahsis edildi. Sultan V. Mehmed'in tahta çıkışından sonra 1909 yılında tanıştığı edebiyatçı Halid Ziya Uşaklıgil'in anılarında belirttiğine göre, Mehmed Selim Efendi kısa boylu, gergin ve genç yaşına rağmen yıpranmış bir adamdı. Şehzade Yusuf İzzeddin'in ortak özelliği olan, tüm vücudunu kaplayan sinirli bir titremeye sahipti. 1886 yılında Deryal Hanımefendi, 1905 yılında Nilüfer Eflakyer Hanımefendi, 1910 yılında da Pervin Dürrü Yekta Hanımefendi'yle Yıldız Sarayı'nda yapılan düğünlerle evlendi. İlk evliliğinden 1887 yılında Emine Nemika Esin adında bir kızı, ikinci evliliğinden ise 1906 yılında Mehmed Abdülkerim Efendi adında bir oğlu oldu.

Mehmed Selim Efendi 1 Kasım 1922 günü saltanatın kaldırılmasından sonra ilk olarak Şam'a daha sonrasında ise Beyrut'a yerleşti, sürgüne çıkarken Birinci Ferik (orgeneral) rütbesindeydi.
1925 yılında gerçekleşen Şeyh Sait başkaldırısında yılında Diyarbakır Ulu Camii'de halife sıfatıyla adına hutbe okundu. İsyanın, Şehzâde'nin çok popüler olduğu Suriye'ye sıçramasını Fransa kanlı şekilde önledi. Sonuç olarak bu olaya yönelik şehzadenin bir bağlantısı yoktu. Suriye'de çok popüler olup, toplum tarafından Sultan Selim diye anılır, kaldığı eve de Kasrü’l-Melik (Hükümdar Evi) denirdi. Ankara hükûmetinin isteği üzerine Fransızlar tarafından, Şam'dan; Beyrut'un sayfiye bölgesi Cünye'ye nakledildi. Selim Efendi, Osmanlı hanedan mallarını geri alabilmek için, hanedan reisi ve son halife Abdülmecid Efendi'nin de onayıyla 1920-1924 arası Fransa Cumhurbaşkanı olan avukat Alexandre Millerand'a vekalet verdi. Millerand, Ankara'ya başvurarak, hanedana emlâk-ı hümayundan (II. Abdülhamid'in şahsi mülkü olup, Ankara hükümetince el konulan mallardan) sembolik bir yer verilmesini istedi. Buna istinaden Lahey Uluslararası Adalet Divanı'nda dava açarak, Türkiye dışındaki arazide hak iddia edeceğini bildirdi.[8]Bardakçı, Murat. Neslishah: The Last Ottoman Princess. Oxford University Press, 2017, s. 139. Filistin'de 4000 km² arazi ile Musul petrollerindeki padişah hissesi de bunlar arasındaydı. Ancak Ankara hükümeti, bu isteği reddetti.
Ölümü
4 Mayıs 1937 tarihinde Cünye'de öldü. Mezarı Suriye'nin Şam kentinde bulunan Süleymaniye Külliyesi'ndedir.[2]Adra, Jamil. Genealogy of the Imperial Ottoman Family 2005. 2005, s. 23.[3]Yılmaz Öztuna. II. Abdülhamîd: zamânı ve şahsiyeti. Kubbealti Publishing, 2008, s. 230-232.
Ödülleri
Ottoman honours
Hanedan-ı Âli Osman Nişanı[9]Salnâme-i Devlet-i Âliyye-i Osmanîyye, 1333-1334 Sene-i Maliye, 68. Sene. Hilal Matbaası, 1918, s. 64-65.[10]Yılmaz Öztuna. Başlangıcından zamanımıza kadar büyük Türkiye tarihi: Türkiye'nin siyasî, medenî, kültür, teşkilât ve san'at tarihi. Ötüken Yayınevi, 1978, s. 164.
İftihar Nişanı[9]Salnâme-i Devlet-i Âliyye-i Osmanîyye, 1333-1334 Sene-i Maliye, 68. Sene. Hilal Matbaası, 1918, s. 64-65.[10]Yılmaz Öztuna. Başlangıcından zamanımıza kadar büyük Türkiye tarihi: Türkiye'nin siyasî, medenî, kültür, teşkilât ve san'at tarihi. Ötüken Yayınevi, 1978, s. 164.
İmtiyaz Nişanı[9]Salnâme-i Devlet-i Âliyye-i Osmanîyye, 1333-1334 Sene-i Maliye, 68. Sene. Hilal Matbaası, 1918, s. 64-65.[10]Yılmaz Öztuna. Başlangıcından zamanımıza kadar büyük Türkiye tarihi: Türkiye'nin siyasî, medenî, kültür, teşkilât ve san'at tarihi. Ötüken Yayınevi, 1978, s. 164.
Osmaniye Nişanı[9]Salnâme-i Devlet-i Âliyye-i Osmanîyye, 1333-1334 Sene-i Maliye, 68. Sene. Hilal Matbaası, 1918, s. 64-65.[10]Yılmaz Öztuna. Başlangıcından zamanımıza kadar büyük Türkiye tarihi: Türkiye'nin siyasî, medenî, kültür, teşkilât ve san'at tarihi. Ötüken Yayınevi, 1978, s. 164.
Mecidiye Nişanı[9]Salnâme-i Devlet-i Âliyye-i Osmanîyye, 1333-1334 Sene-i Maliye, 68. Sene. Hilal Matbaası, 1918, s. 64-65.[10]Yılmaz Öztuna. Başlangıcından zamanımıza kadar büyük Türkiye tarihi: Türkiye'nin siyasî, medenî, kültür, teşkilât ve san'at tarihi. Ötüken Yayınevi, 1978, s. 164.
Gümüş İmtiyaz Madalyası[9]Salnâme-i Devlet-i Âliyye-i Osmanîyye, 1333-1334 Sene-i Maliye, 68. Sene. Hilal Matbaası, 1918, s. 64-65.[10]Yılmaz Öztuna. Başlangıcından zamanımıza kadar büyük Türkiye tarihi: Türkiye'nin siyasî, medenî, kültür, teşkilât ve san'at tarihi. Ötüken Yayınevi, 1978, s. 164.[11]Alp, Ruhat. Osmanlı Devleti'nde Veliahtlık Kurumu (1908-1922). 2018, s. 173.
Altın İmtiyaz Madalyası[9]Salnâme-i Devlet-i Âliyye-i Osmanîyye, 1333-1334 Sene-i Maliye, 68. Sene. Hilal Matbaası, 1918, s. 64-65.[10]Yılmaz Öztuna. Başlangıcından zamanımıza kadar büyük Türkiye tarihi: Türkiye'nin siyasî, medenî, kültür, teşkilât ve san'at tarihi. Ötüken Yayınevi, 1978, s. 164.[11]Alp, Ruhat. Osmanlı Devleti'nde Veliahtlık Kurumu (1908-1922). 2018, s. 173.
Altın Liyakat Madalyası[9]Salnâme-i Devlet-i Âliyye-i Osmanîyye, 1333-1334 Sene-i Maliye, 68. Sene. Hilal Matbaası, 1918, s. 64-65.[10]Yılmaz Öztuna. Başlangıcından zamanımıza kadar büyük Türkiye tarihi: Türkiye'nin siyasî, medenî, kültür, teşkilât ve san'at tarihi. Ötüken Yayınevi, 1978, s. 164.[11]Alp, Ruhat. Osmanlı Devleti'nde Veliahtlık Kurumu (1908-1922). 2018, s. 173.
Altın Hicaz Demir Yolu Madalyası[9]Salnâme-i Devlet-i Âliyye-i Osmanîyye, 1333-1334 Sene-i Maliye, 68. Sene. Hilal Matbaası, 1918, s. 64-65.[10]Yılmaz Öztuna. Başlangıcından zamanımıza kadar büyük Türkiye tarihi: Türkiye'nin siyasî, medenî, kültür, teşkilât ve san'at tarihi. Ötüken Yayınevi, 1978, s. 164.[11]Alp, Ruhat. Osmanlı Devleti'nde Veliahtlık Kurumu (1908-1922). 2018, s. 173.
1912-1913 Türk-Yunan Savaşı Madalyası[9]Salnâme-i Devlet-i Âliyye-i Osmanîyye, 1333-1334 Sene-i Maliye, 68. Sene. Hilal Matbaası, 1918, s. 64-65.[10]Yılmaz Öztuna. Başlangıcından zamanımıza kadar büyük Türkiye tarihi: Türkiye'nin siyasî, medenî, kültür, teşkilât ve san'at tarihi. Ötüken Yayınevi, 1978, s. 164.[11]Alp, Ruhat. Osmanlı Devleti'nde Veliahtlık Kurumu (1908-1922). 2018, s. 173.
Uluslararası ödüller
Avusturya-Macaristan, : Leopold Nişanı, 6 Haziran 1918
Popüler kültürdeki yeri
2017 yapımı Payitaht: Abdülhamid dizisinde Şehzade Mehmed Selim'i Türk oyuncu İlker Kızmaz canlandırmıştır.
Kaynakça
- 1.HIH Prince Shehzade MEHMED SELIM Efendi. freepages.genealogy.rootsweb.ancestry.com
- 2.Adra, Jamil. Genealogy of the Imperial Ottoman Family 2005. 2005, s. 23. archive.org
- 3.Yılmaz Öztuna. II. Abdülhamîd: zamânı ve şahsiyeti. Kubbealti Publishing, 2008, s. 230-232.
- 4.Akyıldız, Ali. Son Dönem Osmanlı Padişahlarının Nikâh Meselesi. DSpace@29 Mayıs, 15 Mart 2018, s. 697. openaccess.29mayis.edu.tr
- 5.Oriental Gardens: An Illustrated History. Chronicle Books, 1992, s. 21. archive.org
- 6.NewSpot, Volumes 13-24. General Directorate of Press and Information, 1999.
- 7.Ekinci, Ekrem Buğra. Uygurların Tahtında Talihsiz Bir Osmanlı Şehzâdesi. www.erkembugraekinci.com, 1 Şubat 2019. ekrembugraekinci.com
- 8.Bardakçı, Murat. Neslishah: The Last Ottoman Princess. Oxford University Press, 2017, s. 139.
- 9.Salnâme-i Devlet-i Âliyye-i Osmanîyye, 1333-1334 Sene-i Maliye, 68. Sene. Hilal Matbaası, 1918, s. 64-65.
- 10.Yılmaz Öztuna. Başlangıcından zamanımıza kadar büyük Türkiye tarihi: Türkiye'nin siyasî, medenî, kültür, teşkilât ve san'at tarihi. Ötüken Yayınevi, 1978, s. 164.
- 11.Alp, Ruhat. Osmanlı Devleti'nde Veliahtlık Kurumu (1908-1922). 2018, s. 173.