Turkipedia
Menü

Güney Altayca

Güney Altayca (aynı zamanda Oirot, Oyrot, Asıl Altay ve Altay olarak da bilinir), Moğolistan ve Çin sınırındaki Güney Sibirya'da bulunan Rusya'nın bir federal bölümü olan Altay Cumhuriyeti'nde konuşulan bir Türk dilidir. Dilin Kuzey Altay diliyle bir miktar ortak anlaşılırlığı vardır ve bu da ikisinin geleneksel olarak tek bir dil olarak görülmesine yol açar. Modern sınıflandırmalara göre -en azından 20. yüzyılın ortalarından itibaren- iki ayrı dil olarak kabul edilmektedir.[1]Nikolay Baskakov. The Altai language. Nauka, 1958.

Yazılı Altay, Güney Altay'a dayanmaktadır. Ancak bazı haberlere göre Kuzey Altay çocukları tarafından reddediliyor. Lehçeler Asıl Altay ve Talangit'i içerir.[2]Raymond G. Gordon, Jr, ed. 2005. Ethnologue: Languages of the World. 15th edition. Dallas: Summer Institute of Linguistics.

Sınıflandırma

Güney Altayca, Türk dil ailesinin bir üyesidir. Bu aile içerisinde Altay'ı sınıflandırmak için çeşitli girişimlerde bulunuldu ve bunların hepsi Altay'ın bir dizi belirsiz özelliğe sahip olması nedeniyle konumu konusunda hemfikir değil.[3]Schönig, Claus. A new attempt to classify the Turkic languages (1). Turkic Languages, 1997, s. 117-133. Kırgızca ile bazı benzerliklerden dolayı, bazı bilim adamları Altay dilini Kıpçak dillerinin Kırgız-Kıpçak alt grubuyla gruplandırmaktadır.[4]Baskakov, N. A.. La Classification des Dialectes de la Langue Turque d'Altaï. Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae, 1958, s. 9-15.[5]Schönig, Claus. Some notes on Modern Kipchak Turkic (Part 1). Ural-altaische Jahrbücher, 2007, s. 170-202.

Kaynakça

  1. 1.Nikolay Baskakov. The Altai language. Nauka, 1958.
  2. 2.Raymond G. Gordon, Jr, ed. 2005. Ethnologue: Languages of the World. 15th edition. Dallas: Summer Institute of Linguistics.
  3. 3.Schönig, Claus. A new attempt to classify the Turkic languages (1). Turkic Languages, 1997, s. 117-133.
  4. 4.Baskakov, N. A.. La Classification des Dialectes de la Langue Turque d'Altaï. Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae, 1958, s. 9-15.
  5. 5.Schönig, Claus. Some notes on Modern Kipchak Turkic (Part 1). Ural-altaische Jahrbücher, 2007, s. 170-202.