Turkipedia
Menü

Selanik Vilayeti

İçindekiler5
  1. Sancakları
  2. Demografik yapı
  3. Valiler
  4. Selanik Vilayeti doğumlu şahsiyetler
  5. Ayrıca bakınız
  6. Kaynakça

Selanik Vilayeti (1864-1913) (Osmanlı Türkçesi: , latinize: Selânik Vilâyeti), bir Osmanlı vilayetidir. 1864'te kabul edilen Teşkil-i Vilâyet Nizamnâmesi ile Selanik Eyaleti kaldırılmış ve vilayet kurulmuştur. 1913'te Birinci Balkan Savaşı sırasında Osmanlı egemenliğinden çıkmış ve Yunanistan Krallığı'nın egemenliğine girmiştir.

Eyaletin yüzölçümü, 19. yüzyıl sonlarında idi.[1]Europe by Éliseé Reclus, page 152

Vilayet, kuzeyde Bulgaristan Prensliği (daha sonra Krallık); kuzeydoğuda Doğu Rumeli (Berlin Antlaşması'ndan sonra); doğuda Edirne Vilayeti; güneyde Ege Denizi; batıda Manastır Vilayeti ve bağımsız Serfiçe Sancağı (1881'den sonra); kuzeybatıda Kosova Vilayeti ile sınırlanmıştır.

Vilayet, bugünkü Yunanistan Makedonyası'nın Orta ve Doğu kesimleri ile Bulgaristan'daki Pirin Makedonyası'ndan oluşuyordu. Bugünkü Pirin Makedonyası'nın bir kısmı Cuma-yı Bala, Petriç, Nevrekop, Menlik, Ropçoz ve Razlık kazaları olarak yönetiliyordu. Balkan Savaşlarından sonra ve 1913 yılında Yunanistan Krallığı, Sırbistan Krallığı ve Bulgaristan Çarlığı arasında paylaşılmıştır.

Sancakları

Vilayet 3 sancak içeriyordu:[2]Tarih ve Medeniyet.

  1. Selanik Sancağı (سلانیك سنجاغی)

  2. (Selanik, Kesendire, Karaferye, Vodina, Yenice-i Vardar, Langaza, Kılkış (Avrathisar olarak da adlandırılırdı), Katrin, Aynoroz, Doyran, Ustrumca, Tikveş, Gevgeli)

  3. Serez Sancağı (سیروز سنجاغی)

  4. (Serez, Zihne, Demirhisar, Razlık, Cuma-yı Bala, Menlik, Nevrekop)

  5. Drama Sancağı (درامه سنجاغی)

  6. (Drama, Kavala, Sarışaban, Taşoz (Daha sonra sancak statüsüne yükseltildi.), Pravişte, Doyran)

  7. Taşoz Sancağı (طاشوز سنجاغی)

  8. (Drama Sancağı'na bağlı olup sonrasında ayrı bir sancak olarak oluşturuldu.)

Selanik Vilayeti haritası
Selanik Vilayeti haritasıYazarı bilinmiyor, Kamu malı, Wikimedia Commons
Osmanlı alfabesiyle yazılmış Selanik Vilayeti'nin 1907 haritası
Osmanlı alfabesiyle yazılmış Selanik Vilayeti'nin 1907 haritasıMehmed Nasrullah, Mehmed Rüşdi, Mehmed Eşref, Kamu malı, Wikimedia Commons
Selanik Vilayeti (1881) Sınırları ve Etnik Yapısı
Selanik Vilayeti (1881) Sınırları ve Etnik YapısıBerkaysnklf, CC BY 4.0, Wikimedia Commons

Demografik yapı

1881/82-1893 Osmanlı nüfus sayımına göre vilayetin toplam nüfusu 1.009.992 kişidir ve etnik olarak şu gruplardan oluşmaktadır:[3]Kemal Karpat (1985), Ottoman Population, 1830-1914, Demographic and Social Characteristics , The University of Wisconsin Press, p. 158-159

  • Türk - 450.456

  • Rum - 282.013

  • Bulgar - 231.606

  • Yahudi - 41.984

  • Katolik - 2.654

  • Protestan - 329

  • Ermeni - 48

  • Yabancı - 1.272

1905/06 Osmanlı Nüfus Sayımı'na göre vilayetin toplam nüfusu 921.359 kişi ve etnik nüfus şu şekilde idi:[4]Kemal Karpat (1985), Ottoman Population, 1830-1914, Demographic and Social Characteristics , The University of Wisconsin Press, p. 168-169

  • Türk - 419.604

  • Ortodoks Rumlar - 263.881

  • Ortodoks Bulgarlar - 155.710

  • Yahudi - 52.395

  • Eflak - 20.486

  • Çingene - 4.736

  • Katolik Rum - 2.693

  • Doğu Ermenisi - 637

  • Protestan - 329

  • Katolik Ermeni - 58

  • Latin - 31

  • Asuri- 4

  • Yabancı - 795

Bununla birlikte, Osmanlı Arşivlerine göre, 1905/06 Osmanlı Nüfus Sayımına göre Vilayet'in ana etnik-dinsel grupları şunlardır:[5]Tilbe, Özgür. Hilmi Pasha's Tenure as Inspector-General in Rumelia (1902-1908) / Hüseyin Hilmi Paşa'nın Rumeli Umumî Müfettişliği (1902-1908). 2018, s. 132.[6]Rahman Ademi. The Macedonian Muslims in the Era of Abdulhamid II / II. Abdülhamit döneminde Makedonya Müslümanları. 2006, s. 97.

Sancaklara göre, dört ana etnokonfesyonel grubun sayısı aşağıdaki gibidir:

Valiler

Selanik Vilayeti doğumlu şahsiyetler

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. 1.Europe by Éliseé Reclus, page 152 archive.org
  2. 2.Tarih ve Medeniyet. tarihvemedeniyet.org
  3. 3.Kemal Karpat (1985), Ottoman Population, 1830-1914, Demographic and Social Characteristics , The University of Wisconsin Press, p. 158-159 kupdf.net
  4. 4.Kemal Karpat (1985), Ottoman Population, 1830-1914, Demographic and Social Characteristics , The University of Wisconsin Press, p. 168-169 kupdf.net
  5. 5.Tilbe, Özgür. Hilmi Pasha's Tenure as Inspector-General in Rumelia (1902-1908) / Hüseyin Hilmi Paşa'nın Rumeli Umumî Müfettişliği (1902-1908). 2018, s. 132. acikerisim.sakarya.edu.tr
  6. 6.Rahman Ademi. The Macedonian Muslims in the Era of Abdulhamid II / II. Abdülhamit döneminde Makedonya Müslümanları. 2006, s. 97. tez.yok.gov.tr