Batum ileri gelenlerinden Gürcü Numan Tahir Efendi'nin oğludur. 1878'de Mühendishane-i Berrî-i Hümâyûn'dan mezun oldu ve 1882'de Berlin'e gönderildi. 1887'de Bulgaristan ve Rodoplar tarafı sınır tespitiyle, 1886'da da Yunanistan sınır tespitiyle görevlendirildi. 1887'de Kaymakam, 1888'de Miralay rütbesine terfî etti ve Erkân-ı Harbiye Riyâseti Dördüncü Şûbe'de görevlendirildi. Bu tarihten sonra demiryolları ve istasyonları inşâsı için teşekkül eden komisyon âzâlığı, Jandarma ve Polis nizâmnâmesinin gözden geçirilmesi için teşekkül eden komisyon reisliği, Hassa Ordusu Erkân-ı Harp Reisliği, İşkodra Vâliliği ve Kumandanlığı, Kosova Vâliliği, Yemen Teftiş Komisyonu Reisliği, Yüksek Askeri Teftiş Heyeti âzâlığı, Erkân-ı Harbiye Umûmiye Reisliği görevlerinde bulundu.
1889'da Mirliva, 1895'te Ferîk ve 1905'te Müşîr rütbesine terfî etti. 1908'de yılında padişah yâverliğine tâyin edildi. II. Meşrutiyet'in ilanından sonra Rodos'a sürülerek rütbesi Müşîrlikten Ferîk-i evvelliğe indirildi ve nişanları geri alındı. 1911'de müfettişlik göreviyle Yemen Umûm Kuvvetleri Komutanlığı'na tâyin edildiyse de görevine gidemedi. 1912'de emekli oldu ama daha sonra ise Bahriye Nâzırlığı'na getirildi. 2 Nisan-19 Mayıs 1919 tarihleri arasında Harbiye Nâzırlığı yaptı. Bu görevinde Mustafa Kemal Paşa'nın olağanüstü yetkilerle Anadolu'ya gönderilmesine onay verdi. 18 Haziran 1919'da Meclis-i Vükelâ âzâsı görevindeyken öldü.
