Kırım Savaşı

Bayraksimge resim|Flag of Egypt (1844-1867).svg Mısır Hidivliği^{[1]Arab involvement in Crimean War 'erased from history'. Al Arabiya English.}
Bayraksimge resim|Flag of Tunis Bey-fr.svg Tunus Beyliği^{[1]Arab involvement in Crimean War 'erased from history'. Al Arabiya English.}^{[2]The Tunisian Army in the Crimean War: A Military Mystery. www.aberfoylesecurity.com.}

bayraksimge|Fransa Fransız İmparatorluğu bayraksimge|Birleşik Krallık Birleşik Krallık bayraksimge|Sardinya Krallığı Sardinya Krallığı bayraksimge|İsviçre İsviçreli Gönüllüler bayraksimge resim|Circassian flag.svg Çerkesya | savaşan2 = bayraksimge|Rusya Rus İmparatorluğu | savaşan3 = | komutan1 = bayraksimge|Osmanlı İmparatorluğu Abdülmecid bayraksimge|Osmanlı İmparatorluğu Ömer Lütfi Paşa bayraksimge|Osmanlı İmparatorluğu Kayserili Ahmed Paşa bayraksimge|Osmanlı İmparatorluğu Mehmed Fuad Paşa bayraksimge|Osmanlı İmparatorluğu Mehmet İskender Paşa Bayraksimge resim|Flag of Egypt (1844-1867).svg I. Abbas Hilmi Paşa Bayraksimge resim|Flag of Egypt (1844-1867).svg Müşîr Selim PaşaKIA Bayraksimge resim|Flag of Tunis Bey-fr.svg I. Ahmed bin Mustafa bayraksimge resim|Flag of Adygea.svg Sefer Bey Zanuqo bayraksimge|Fransa III. Napolyon bayraksimge|Fransa Jacques Leroy de Saint Arnaud bayraksimge|Fransa François Certain Canrobert bayraksimge|Fransa Aimable Pélissier bayraksimge|Fransa Joseph-Décius-Nicolas Mayran bayraksimge|Fransa François Achille Bazaine bayraksimge|Fransa Patrice de Mac-Mahon bayraksimge|Birleşik Krallık George Hamilton-Gordon bayraksimge|Birleşik Krallık Sir James Graham, 2nd Baronet bayraksimge|Sardinya Krallığı|1848 Conte di Cavour bayraksimge|Sardinya Krallığı|1848 Alfonso La Marmora | komutan2 = bayraksimge|Rusya Prens Menşikov bayraksimge|Rusya I. NikolayNatural Causes bayraksimge|Rusya Pavel Nahimov KIA bayraksimge|Rusya Vasili Zavoyko bayraksimge|Rusya Nikolay Muravyov-Amursky bayraksimge|Rusya Yevfimy Putyatin bayraksimge|Rusya Vladimir Istomin bayraksimge|Rusya Yegor Tolstoy | komutan3 = | güç1 = bayraksimge|Osmanlı İmparatorluğu 300.000 *Bayraksimge resim|Flag of Egypt (1844-1867).svg 40,000^{[1]Arab involvement in Crimean War 'erased from history'. Al Arabiya English.} *Bayraksimge resim| Flag of Tunis Bey-fr.svg 10,000^{[1]Arab involvement in Crimean War 'erased from history'. Al Arabiya English.}^{[2]The Tunisian Army in the Crimean War: A Military Mystery. www.aberfoylesecurity.com.} bayraksimge|Fransa 400.000 bayraksimge|Birleşik Krallık 250.000 bayraksimge|Sardinya Krallığı 15.000 4.250 Alman gönüllü 2.200 İsviçreli gönüllü Toplam: 1.021.450 | güç2 = bayraksimge|Rusya 700.000 3.000 Bulgar gönüllü bayraksimge|Karadağ Krallığı 2.000 Sırp-Karadağlı gönüllü bayraksimge|Yunanistan Krallığı|1863 1.000 Yunan gönüllü Toplam: 706.000 | güç3 = | kayıp1 = Toplam: 165.363 ölü

45.770 muharebe ölümü

bayraksimge|Osmanlı İmparatorluğu 45.400 ölüsfn|Clodfelter|2017|p=180

20.900 muharebe ölümü

bayraksimge|Fransa 95.615 ölüsfn|Clodfelter|2017|p=180

20.240 muharebe ölümü

bayraksimge|Birleşik Krallık 22.182 ölüsfn|Clodfelter|2017|p=180

4.602 muharebe ölümü

bayraksimge|Sardinya Krallığı 2.166 ölüsfn|Clodfelter|2017|p=180

28 muharebe ölümü

| kayıp2 = Toplam: 450.015 ölüsfn|Clodfelter|2017|p=180

73.125 muharebe ölümü

| kayıp3 = | notlar = Osmanlı-Rus Savaşları Kırım Savaşı muharebeleri

Abdülmecid tarafından Kırım Savaşı'na katılan İngiliz, Fransız ve Sardinya müttefik personeline verilen Kırım Savaşı madalyasıYazarı bilinmiyor, Kamu malı, Wikimedia Commons

Kırım Savaşı, 4 Ekim 1853-30 Mart 1856 tarihleri arasındaki Osmanlı-Rus savaşıdır.

Birleşik Krallık, Fransa ve Piyemonte-Sardinya'nın Osmanlı Devleti'nin yanında savaşa katılmasıyla, Avrupalı devletlerin Rusya'yı Avrupa ve Akdeniz'den uzak tutma amacı taşıyan bir savaşa dönüşmüştür. Savaş, müttefik güçlerin zaferiyle sonuçlanmıştır.

Fransa'nın, Osmanlı Devleti'ndeki Katoliklerin, Rusya'nın ise Ortodoksların haklarının yeniden doğrulanmasına yönelik talepleri sonucu ortaya çıkan “Kutsal Yerler Meselesi”nde, Fransa galip gelmiştir.^{[3]Acar, Kezban. Kırım Savaşı (1853-56) Döneminde Propaganda: Rus Popüler Kültüründe Savaş ve Düşman İmgesi*. Bilig, Sayo 88, Yıl 2019.}

Savaşın sebepleri

Rusya, 1853 yılından itibaren Kavalalı Mehmed Ali Paşa bunalımı sırasında takip ettiği zayıf bir Osmanlı Devleti üzerinde etki alanı kurma politikasını bırakarak, bu devleti yıpratma politikası takip etmeye başladı. Bunu gerçekleştirebilmek için de kutsal yerler sorununu kullandı. Osmanlı Devleti, Hristiyanlarca kutsal sayılan Kudüs ve çevresinde Katolik ve Ortodoks cemaatlerine çeşitli ayrıcalıklar tanımıştı. 1853 yılına gelindiğinde ayrıcalıklar konusunda Rusya ile Katolikliğin dünya çapında savunuculuğunu yapan Fransa çatışmaya başladılar. Bu durumu bahane eden ve asıl amacı "Hasta adam" gözüyle baktığı Osmanlı Devleti'ne ve onun bekasına son vermek isteyen Rusya, Birleşik Krallık'a mirasın paylaşılması teklifinde bulundu. Ancak, çıkarları gereği Osmanlı Devleti'nin toprak bütünlüğünün muhafazasından yana olan Birleşik Krallık bu teklifi kabul etmedi. Bunun üzerine Rusya, tek başına harekete geçerek, Osmanlı Devleti'ne bir ittifak teklifinde bulundu ve bu devletin sınırları içinde yaşayan Ortodoksların koruyuculuğunun Rusya'ya bırakılmasını önerdi. Osmanlı Devleti, Britanya'nın da desteğine güvenerek Rus isteklerini reddetti.

Bu bağlamda gelişen Osmanlı-Rusya gerginliği, Birleşik Krallık başta olmak üzere Avrupa devletlerinin de ilgisini çekmekte gecikmedi. Birleşik Krallık hükûmeti, 1853'te yaşanan gerilim sırasında Rusya'ya karşı Osmanlı Devleti'ni destekleme politikasını benimsedi. Bu tercih, Osmanlı Devleti'ne destek olma isteğinin ötesinde, Avrupa'daki güç dengelerini yeniden tanımlama amacı taşıyordu. Avusturya İmparatorluğu'na karşı 1848 yılında başlayan Macar ayaklanmasının Rusya'nın yardımıyla kanlı bir şekilde bastırılması, bu dönemde Rusya'nın Avrupa'da artan bir şekilde güç kazanmasının göstergesi olarak yorumlanmıştı. Birleşik Krallık, bu ve benzer nedenlerle Avrupa'daki güç dengesinin kendi aleyhine bozulmasını engellemek istiyor, bu amaç doğrultusunda Rusya'nın güçlenmesinin önüne geçmeye çabalıyordu. Bunun yanında, Osmanlı Devleti'nin dağılması Rusya'nın topraklarını güneye doğru genişletmesi anlamına gelecekti; bu durum Birleşik Krallık'ın Asya'daki kolonilerine (özellikle Hindistan'a) ulaşmasını zorlaştıracaktı.

Fransa Rusya'nın Avrupa güçler dengesinin dışında tutulması konusunda Büyük Britanya hükûmetiyle benzer bir politika izliyordu. Rusya'ya bağlı olan Polonya topraklarında yeniden bir bağımsız Polonya kurulması ve bu bağımsız devletin Fransa'nın müttefiki olması olasılığı da Fransa'yı Rusya'ya karşı cephe almaya teşvik ediyordu. Bu ve benzer nedenlerle, Rusya'ya karşı girişilebilecek bir müdahale, Fransa'yı Avrupa'da yeniden üstün duruma getirebilirdi. Bu nedenlerle Fransa, Osmanlı Devleti-Rusya geriliminde, tıpkı Birleşik Krallık gibi, Osmanlı Devleti'nden yana bir tutum takındı.

Prusya başta olmak üzere merkezi Avrupa devletleri bu düşüncelere karşıydı. Özellikle Avusturya, savaş sonunda yapılacak antlaşmadan ve ortaya çıkacak yeni statükodan endişeli idi.

Savaşın başlaması ve gelişmesi

Kırım Savaşı (1853-1856): Britanyalı ikmal limanı Balıklava'nın GörünüşüJames Robertson / Felice Beato, Kamu malı, Wikimedia Commons

Rusya'nın İstanbul'da görevli elçisi Aleksandr Mençikof isteklerinin reddedilmesi üzerine 19 Mayıs 1853'te İstanbul'dan ayrıldı. Rus orduları savaş dahi ilan etmeden 22 Haziran 1853'te Eflak ve Boğdan'ı işgale başladılar. Çar I. Nikolay, bu hareketinin bir savaş başlangıcı kabul edilmemesi gerektiğini açıkladı ve bu girişimin bir güvenlik tedbiri olduğunu belirtti. Ancak, bu durum Avrupa'nın statüsünü değiştirmeye yönelikti. Bunun üzerine Avusturya'nın teklifi ile Viyana'da bir konferans toplandı. Fakat toplantıdan sonuç alınamadı. Bu sırada İstanbul'da, Rusya'ya karşı savaş ilanı için halk padişaha baskı yapmaya başladı. 4 Ekim 1853'te Rusya'ya bir nota verildi ve Eflak ile Boğdan'ın 15 gün içinde boşaltılması istendi. Rusya bu notaya kayıtsız kaldı ve tanınan sürenin sonunda savaş fiilen başladı.

Savaşın başlangıcında Osmanlı ordusu Balkanlar'da başarılı oldu. Fakat Batum'a yardım götüren Osmanlı donanması 30 Kasım 1853'te Rus donanması tarafından Sinop açıklarında batırıldı. Rusların bu ani hareketi ve Karadeniz'de durum üstünlüğü sağlamaları Boğazlar'ı ve İstanbul'u tehlikeye düşürdü. Bu durum Avrupa devletlerini endişelendirdi. Birleşik Krallık ve Fransa devreye girerek tarafları uzlaştırmak istedi, ancak yapılan teklifi Rusya reddetti. Bunun üzerine Fransa ve Birleşik Krallık, Rusya'ya bir ültimatom verdiler ve taraflardan şu isteklerde bulundular:

Eflak ve Boğdan'dan çekilmesi;
Osmanlı Devleti'nin ülke bütünlüğüne saygı göstermesi;
Ortodoksların koruması savından vazgeçmesi.

Osmanlı Devleti'nden;

Vatandaşlarına eşit haklar tanıması ve uygulaması;
Hristiyanlara olumsuz davranışta bulunulmaması;
Karma mahkemeler kurulması;
Hristiyan uyruktan vergi alınmaması istenildi.

Çar, ültimatomu ve istekleri kabul etmedi ve Rus ordusuna Tuna nehrini geçerek ilerleme emrini verdi. Birleşik Krallık ve Fransa, 12 Mart 1854'te Rusya'ya savaş ilan ettiler.^{[4]The Battle of Balaclava. britishbattles.com.}

Birleşik Krallık ve Fransa, Osmanlı Devleti lehine savaşa girerken Avrupa kamuoyunu güven verecek ve özel çıkarlar sağlayacak önlemleri almayı da savsaklamadılar (ihmal etmediler). Bu maksatla 12 Mart 1854'te İstanbul'da; 10 Mayıs 1854'te Londra'da ve 14 Haziran 1854'te Avusturya ile antlaşmalar imzaladılar. Avusturya ile yapılan antlaşma Tuna eyaletlerinin Rus ordusundan boşaltılmasını öngörüyordu ve Avusturya, gerekirse asker göndermeyi üstlenmekteydi. Bu nedenle 15 Mart 1855'te Sardinya Krallığı da ittifaka katıldığını açıkladı.

Savaş devam ederken Osmanlı ülkesinin Epir, Etolya ve Teselya eyaletlerinde Rum halkının başkaldırı hareketleri başladı. Yapılan ikazlar dikkate alınmadı ve bunun üzerine Fransızlar Pire limanına asker çıkararak Yunanistan'ı abluka altına aldılar. Bu hareket Yunanistan'ı tarafsızlığa zorunlu kıldı ve Rusya da bir müttefikini kaybetti.

Savaş; Tuna, Kafkas ve Karadeniz'de yoğunluk kazandı. Tuna cephesinde durum önce Osmanlılar lehine gelişti. Fakat bir süre sonra Rus ordusu Silistre'ye kadar ilerledi (Silistre Kuşatması). Bunun üzerine Britanyalılar ve Fransızlar Gelibolu yarımadasına asker çıkardılar. Çıkan birlikler Varna'ya sevk edildi. Bu sırada Avusturya da Rusya'yı baskı altına aldı. Rus ordusu Silistre önlerinden çekilmeye mecbur kaldı. Müteakiben de Eflak ve Boğdan'ı tahliye ederek savunmaya geçti. Rus Ordusu'nu izlemeye başlayan Serdar-ı Ekrem Müşir Ömer Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu Ağustos ayında Bükreş ve İbriş'e girdi. Seferberlik ilan eden ve Rus Ordusu'na saldıran Avusturya Ordusu da Yaş kentine girdi.

Müttefikler, Rusya'yı barışa zorlamak için Kırım yarımadasında da bir cephe açmaya karar verdiler. 20 Eylül 1854'te 30 bin Fransız, 21 bin Britanyalı ve 60 bin Osmanlı askerinden oluşan müttefik kuvveti 89 harp ve 267 nakliye gemisiyle Kırım'a çıkarıldı. Ancak Kırım Savaşı düşünüldüğü gibi kısa sürede tamamlanamadı. 1855 ilkbaharında 140 bin kişilik bir müttefik kuvveti daha bölgeye çıkarıldı. Ruslar mağlup oldu ve çekilmek zorunda kaldılar. Kafkas cephesinde ise Ruslar başarı kazandılar ve Kars'ı ele geçirmeye başardılar. Bu sırada Çar I. Nikolay öldü, yerine geçen II. Aleksandr barış istemek zorunda kaldı. Barış şartları Avusturya tarafından kendisine verilen bir ültimatomla bildirildi. II. Aleksandr istenen şartları ana öge tutarak barış önerisini kabul etti. Önce 15 Mayıs'tan 14 Haziran 1855'e kadar Viyana'da barış için hazırlık görüşmeleri yapıldı ve Paris Konferansı ana ögeleri tespit edildi. Rusya ile Osmanlı Devleti, Birleşik Krallık ve Fransa arasında Paris Antlaşması'nın imzalanmasıyla savaş sona erdi.

Kırım Savaşı'nda devletlerin harcama tablosu İngiliz Sterlini cinsinden şöyledir:^{[5]P. Kennedy, Naissance et déclin, chap. 5} class="wikitable" ! !! 1852!! 1853!! 1854!! 1855!! 1856!! Toplam |- | Rusya 15,6 19,9 31,3 39,8 37,9 144,5 |- | Fransa 17,2 17,5 30,3 43,8 36,3 145,1 |- | İngiltere 10,1 10,1: 76,3 36,5 32,3 165,3 |- | Osmanlı İmparatorluğu 2,8 ? ? 3,0 ? ?5,8 |- |Sardinya 1,4 1,4 1,4 2,2 2,5 8,9

Osmanlı İmparatorluğu'nun harcamaları kesin olarak bilinemez veya kuşkuludur Nedeni ise Osmanlı'nın müttefiklerden daha fazla askeri vardı. Bu kadar askerin bakımı, yürütülmesi, bütünleme vb. nedenlerden dolayıdır. Osmanlı İmparatorluğunun harcamalarının çok fazla olması gerekmelidir. Bilgiler kesin değildir

Savaşın sonuçları

Kâğıt üzerinde, savaşın galiplerinden olan Osmanlı Devleti, aslında savaştan çok büyük zarar alarak çıkmıştır. Çok pahalı olan bu savaşı yürütebilmek için Osmanlı devleti, ödeme yeteneğinin çok üstünde borç almıştır. Endüstrileşmeyi kaçırdığı için ekonomisi çağdışı kalmış olan devlet, bu borçların altından kalkamayacak ve 1881 yılında II. Abdülhamit döneminde Düyûn-ı Umûmiye idaresinin kurulmasıyla, Avrupalı devletlerin mali denetimi altına girip, ekonomik bağımsızlığını kaybedecektir.

Kırım Savaşı'nın sonunda ilan edilen Islahat Fermanı, Osmanlı reform hareketlerinde çok önemli bir yer tutar. Islahat Fermanı'nın amacı, imparatorluk içindeki herkese Osmanlı yurttaşlığı vererek, yasalar önünde dine bakılmaksızın eşitlik sağlamaktı. Islahat Fermanı ile Batı'da dolaşan liberal düşünceler Osmanlı Devleti'ne girmeye başlayacaktır.

Kırım Savaşı, İtalya birliğine giden yolu hızlandırmıştır. Savaşa asker göndererek Birleşik Krallık'ın sempatisi ve Fransa'nın etkin desteğini kazanan Sardinya-Piemonte Krallığı, savaşı izleyen yıllarda İtalya birliğini kuracaktır.