Turkipedia
Menü

1413-1415 Osmanlı-Karaman Savaşı

İçindekiler3
  1. Savaş
  2. Karamanlıların Bursa Kuşatması (1413)
  3. Osmanlıların I. Konya seferi (1414)
  4. Osmanlıların II. Konya seferi (1415)
  5. Barış hükümleri
  6. Savaş sonrası
  7. Kaynakça

1413-1415 Osmanlı-Karaman Savaşı, Osmanlı Devleti ile Karamanoğulları Beyliği arasında Osmanlıların zaferiyle biten savaş.

Savaş

Karamanlıların Bursa Kuşatması (1413)

Osmanlı Devlet'inde Fetret Devri olarak adlandırılan dönemin sonlarına doğru Çelebi Mehmed kardeşi Musa Çelebi'yle Rumeli'de mücadelesinin son safhasındayken Karaman Beyi II. Mehmed Anadolu'da saldırıya geçerek eski Osmanlı başkenti Bursa'yı kuşattı.

31 gün süren kuşatma sonucunda Hacı İvaz Paşa'nın direnişi karşısında başarılı olamayan[1]İslam Ansiklopedisi, "Hacı İvaz Paşa" maddesi, Abdülkadir Özcan, Türk Diyanet Vakfı, İstanbul (1996), c.14, s.285. Karaman ordusu kentin varoşlarını yaktığı gibi Yıldırım Beyazıt'ın kabrini de tahrip etti. Çelebi Mehmed'in mağlup ettiği Musa Çelebi'nin naaşını Bursa'ya getiren bir Osmanlı birliğinin yaklaşması üzerine Karaman ordusu da çekildi.[2]"Türkiye Tarihi", Yılmaz Öztuna,Hayat Kitapları, İstanbul (1964), c.3, s.128

Osmanlıların I. Konya seferi (1414)

Musa Çelebi'yi mağlup ederek tek başına Osmanlı tahtına çıkan Çelebi Mehmed 1414 yılında Anadolu'ya yönelerek burada zayıflayan Osmanlı hakimiyetini yeniden kurmayı hedefledi. İlk olarak Aydın Beyi Cüneyt'i mağlup ederek İzmir'i yeniden Osmanlı topraklarına kattı. Ardından ise 1414 sonlarına doğru Karaman Beyliği'nin üzerine yürüdü.

Osmanlı ordusunda tâbi beylikler olan Germiyan ve Candar'dan (İsfendiyar Bey'in oğlu Kasım Bey komutasında) birlikler de vardı. Osmanlı ordusu Akşehir-Beyşehir-Seydişehir güzergâhından geçerek Konya önlerine geldi. Sultan Çelebi Mehmed, Karamanoğulları üzerine yürüyerek Konya'yı kuşatma altına aldı. Ancak kuşatma esnasında aniden bastıran şiddetli yağmur ve meydana gelen sel, Osmanlı ordusuna zor anlar yaşattı. Karamanoğlu II. Mehmed'in de kale savunmasında gösterdiği sert direniş sebebiyle kuşatmadan sonuç alınamadı.[3]Neşrî, Mehmed. Kitâb-ı Cihannümâ (Yay. Haz. F. R. Unat, M. A. Köymen), Cilt III, s. 529-530.[4]Şikârî. Karamannâme (Haz. Metin Sözen, Necdet Sakaoğlu), Karaman Valiliği Yayınları.[5]Bahadıroğlu, Yavuz. Çelebi Mehmed. İstanbul: Panorama Kitap.

Gelişmeler üzerine Karamanoğlu II. Mehmed, Çelebi Mehmed'e barış teklifinde bulundu. Çelebi Mehmed bu barış teklifini kabul ederek Konya önlerindeki kuşatmayı kaldırdı ve ordusuyla bölgeden ayrılarak Candaroğulları topraklarına doğru ilerledi.[5]Bahadıroğlu, Yavuz. Çelebi Mehmed. İstanbul: Panorama Kitap. Ancak, Osmanlı ordusu Karaman topraklarından ayrılır ayrılmaz Karaman ordusu Osmanlı topraklarına yeniden saldırınca savaşın devamı kaçınılmaz oldu.

Osmanlıların II. Konya seferi (1415)

Çelebi Mehmed 1415 Ocak-Şubat aylarında Candarlı İsfendiyar Bey'in tâbiyetini kesinkes sağladıktan sonra 1415 Mart'ında yeniden Konya'ya yönelmeden önce Şubat'ta İnegöl'deyken (olası bir müdahalesini önlemek gayesiyle) Karamanlılar'ın hâmisi[6]İslam Ansiklopedisi, "Mehmed I" maddesi, Halil İnalcık, Türk Diyanet Vakfı, Ankara (2003), c.28, s.392. Memlûk Sultanı Şeyh el-Mahmûdî'ye pahalı hediyelerle bir elçi göndererek bir mektup iletti.[7]"İnbâʾü’l-ġumr", İbn Hacer, c.III, s.518 Ankara'ya ulaştığı sırada rahatsızlanan Çelebi Mehmed, Konya üzerine düzenlenmesi planlanan harekâtın komutasını Bayezid Paşa'ya devretmiştir.<ref name="Öden-S2">Kitap kaynağı |soyadı=Öden |adı=Zerrin Günal |başlık=Karamanoğulları Beyliği |sayfa=2 |url=https://dosya.kmu.edu.tr/kamam/userfiles/files/13)%20Zerrin%20G%C3%BCnal%20%C3%96DEN-%20Karamano%C4%9Fullar%C4%B1%20Beyli%C4%9Fi.pdf |erişimtarihi=21 Eylül 2026</ref>

Anadolu Beylerbeyi Bayezid Paşa Karamanoğlu II. Mehmed Bey komutasındaki kuvvetlere ani bir baskın düzenleyerek Karaman ordusunu mağlup etmiş ve II. Mehmed Bey'i esir almıştır. Esir alınan Mehmed Bey, Ankara'da hasta yatağında bulunan Çelebi Mehmed'in huzuruna getirilmiştir. I. Mehmed, Konya Kalesi'ne sığınmış olan Karamanoğlu veliahtı Mustafa'nın da huzuruna getirilmesini şart koşmuş; bunun üzerine oğlu Mustafa Bey de teslim alınarak Osmanlı padişahının huzuruna çıkarılmıştır.

Esir Karaman Beyi II. Mehmed Osmanlı Padişahı Çelebi Mehmed'in huzuruna çıktı ve Osmanlılara bir daha saldırmayacağına yemin ederek (teyide muhtaç rivayete göre Mehmed Bey yemin ederken elini elbisesi içinde sakladığı bir canlı güvercin üzerine koydu ve sonradan bu kuşu azat ederek yaptığı yemini geçersiz saydı[8]"Bu Mülkün Sultanları", Necdet Sakaoğlu, Oğlak Yayınları, İstanbul (1999), s.63 ISBN 978-975-329-300-6) barış istedi.

Barış hükümleri

Yapılan antlaşma sonucunda Timur'un Ankara Muharebesi'nden (1402) sonra Osmanlılardan alıp Karaman Beyliği'ne verdiği Sivrihisar, Beypazarı, Yalvaç, Şarkikaraağaç, Kırşehir, Akşehir, Beyşehir ve Seydişehir yeniden Osmanlı topraklarına katıldı. Karaman Beyliği Osmanlılar talep ettiğinde savaşlarda Osmanlı ordusunu asker göndermeyi de kabul etti.[9]"Türkiye Tarihi", Yılmaz Öztuna,Hayat Kitapları, İstanbul (1964), c.3, s.130

Savaş sonrası

Çelebi Mehmed'in bu başarılı seferinin ardından Germiyan, Menteşe ve Teke beylikleri, Ege Denizi'ndeki Ceneviz idarecileri ve Rodos Şövalyeleri elçi gönderdiler ve barış halini teyid ettiler.

Osmanlıların bir sonraki hedefi Venedikliler oldu.

Kaynakça

  1. 1.İslam Ansiklopedisi, "Hacı İvaz Paşa" maddesi, Abdülkadir Özcan, Türk Diyanet Vakfı, İstanbul (1996), c.14, s.285. islamansiklopedisi.org.tr
  2. 2."Türkiye Tarihi", Yılmaz Öztuna,Hayat Kitapları, İstanbul (1964), c.3, s.128
  3. 3.Neşrî, Mehmed. Kitâb-ı Cihannümâ (Yay. Haz. F. R. Unat, M. A. Köymen), Cilt III, s. 529-530.
  4. 4.Şikârî. Karamannâme (Haz. Metin Sözen, Necdet Sakaoğlu), Karaman Valiliği Yayınları.
  5. 5.Bahadıroğlu, Yavuz. Çelebi Mehmed. İstanbul: Panorama Kitap.
  6. 6.İslam Ansiklopedisi, "Mehmed I" maddesi, Halil İnalcık, Türk Diyanet Vakfı, Ankara (2003), c.28, s.392. islamansiklopedisi.org.tr
  7. 7."İnbâʾü’l-ġumr", İbn Hacer, c.III, s.518
  8. 8."Bu Mülkün Sultanları", Necdet Sakaoğlu, Oğlak Yayınları, İstanbul (1999), s.63 ISBN 978-975-329-300-6
  9. 9."Türkiye Tarihi", Yılmaz Öztuna,Hayat Kitapları, İstanbul (1964), c.3, s.130