Sinçü

Sinçü (سنجو) bir çeşit yassı ekmektir. Dîvânu Lugâti't-Türk'de somunla yufka arası bir çeşit pide olarak geçen bu ekmek, ne yufka kadar ince ve geniş, ne de somun kadar kalındır. Yapılışı itibarıyla bugünün pidesini andırmaktadır.^{[1]Halıcı, Feyzi. Dördüncü Milletlerarası Yemek Kongresi: Türkiye, 3-6 Eylül 1992. Kültür ve Turizm Vakfı Yayını, 1993.[2]Koz, M. Sabri. Yemek kitabı: tarih, halkbilimi, edebiyat. Kitabevi, 2002.[3]Ünsal, Artun. Nimet geldi ekine: Türkiye'nin ekmeklerinin öyküsü. YKY, 2003.[4]Kāshgarī, Maḥmūd. Divanü lûgat-it-Türk tercümesi. Alâeddin Kıral Basımevi, 1943.} Sinçü Türklerin Anadolu’ya gelmeden önce yaptıkları bir ekmek çeşididir. Selçuklu Anadolusu’nda da yapımına devam edildi. Selçuklu Anadolusu’nda sinçü yufka gibi genellikle uzun yapılmaktaydı.^{[5]SELÇUKLU ANADOLUSU’NDA EKMEK. Marmara Türkiyat Araştırmaları Dergisi • Cilt 1, Sayı 1, Bahar 2014, ISSN, ss. 43 72 DOI: 10.16985/MTAD.201417924.}