Neşerek Kadınefendi
Neşerek Kadınefendi ya da Nesrin Kadınefendi (1848, Soçi – 11 Haziran 1876, İstanbul), Osmanlı padişahı Abdülaziz'in dördüncü eşidir. Ubıh asıllıdır.
İlk yılları
Neşerek Kadınefendi 1848 yılında Soçi, Kuzey Kafkasya 'da doğdu. Ubıh prens ailesi Zevş-Barakay'ın bir üyesiydi. Babası Prens İsmail Bey Zevş-Barakay (1812-1876), Prens Vordezokue Bey Zevş-Barakay'ın oğlu. Neşerek'in iki erkek kardeşi vardı: Prens Hasan Bey (1850-1876), ve Prens Osman Paşa (1851-1892), Sultan II. Abdülhamid'in yâverlerinden biri. Teyzesi Ateş Mehmet Paşa'nın karısıydı.
1859'da Çerkes topluluğu toplandı ve İstanbul'a bir heyet gönderildi. Heyetin amacı Kafkasya'daki Rus zulmünü Sultan Abdülmecid'e sunmaktı. Heyette Neşerek'in babası İsmail Bey dahil olmak üzere temsilci olarak görev yapan dört çerkes aristokratı vardı. Amacına ulaştıktan sonra, Sultan Abdülmecid dört şefin Osmanlı İmparatorluğu'nda kalmasını istedi ve onlara toprak hediye etti. Neşerek'in babasına Silivri 'de arazi verildi, ardından ailesi İstanbul' e yerleşti.
Evlilik
Neşerek, 1868 yılında Dolmabahçe Sarayı 'nda Abdulaziz ile evlendi. Ona "Dördüncü Kadınefendı" unvanı verildi. Evlilik, babasının Osmanlı İmparatorluğu ile siyasi ittifak kurma çabalarından kaynaklandı.
Neşerek 10 Haziran 1869'de ilk çocuğu Mehmed Şevket Efendi'i dünyaya getirdi.[1]Dolmabahçe Sarayı'nda Çocuk Olmak: Sultan Abdülaziz'in Şehzâdelerinin ve Sultanefendilerinin Çocukluk Yaşantılarından Kesitler. FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 2019, s. 233. 24 Ağustos 1874'te ikinci çocuğunu, bir kızı Emine Sultan doğurdu. 1875 yılında kendisine "Üçüncü Kadınefendi" unvanı verildi.
Abdülaziz, 30 Mayıs 1876'da bakanları tarafından görevden alındı, yeğeni V. Murad Sultan oldu.[2]Shaw, Stanford J.. Osmanlı İmparatorluğu Tarihi ve Modern Türkiye: Cilt 2, Reform, Devrim ve Cumhuriyet: Modern Türkiye'nin Yükselişi 1808-1975, Cilt 11. Cambridge Üniversitesi Yayınları, 1976, s. 164. Dürrinev ve Abdulaziz'in mahallesi kadınları Dolmabahçe Sarayı'ndan ayrılmak istemedi. Böylece elle yakalandılar ve Feriye Sarayı'na gönderildiler. Bu süreçte baştan ayağa arandılar ve değerli mücevheratları onlardan alındı. O zamanlar ciddi şekilde hasta olan Neşerek, kayık ile kötü bir havada Feriye Sarayı'na götürüldü. Birisi, üstüne sardığı şalı bile aldı. 4 Haziran 1876'da[3]Osmanlı İmparatorluğu'nda Reform, 1856-1876. Princeton University Press, 8 Aralık 2015, s. 341. Eski padişah Abdülaziz gizemli koşullar altında öldü.
Ölüm
Neşerek Kadın, Abdülaziz'in ölümünden yedi gün sonra 11 Haziran 1876'da Feriye Sarayı'da öldü. Tarihçiye göre Alan Palmer, görünüşe göre doğumda öldü.[4]Osmanlı İmparatorluğunun Düşüşü ve Düşüşü. Faber & Faber, 19 Mayıs 2011. İstanbul Yeni Camii'nde bulunan imparatorluk kadınlar türbesine gömüldü.
Ölümünden dört gün sonra, 15 Haziran 1876'da,[5]Türkiye: Modern bir Tarih, Revize Edilmiş Baskı. IBTauris, 4 Eylül 2004, s. 73. kardeşi "Çerkes Hasan" Bey, Midhat Paşa malikanesinde toplanan çok sayıda bakana suikast düzenledi.[6]Ermeni Araştırmaları Derneği Dergisi: JSAS.. Toplum, 1999, s. 116. Yargılandı ve 18 Haziran 1876'da idam edildi.[7]Modern Orta Doğu ve Kuzey Afrika Ansiklopedisi: AC. Macmillan Referans ABD, 2004, s. 525.
Çocuklar
Neşerek ve Abdulaziz'in iki çocuğu vardı:
Mehmed Şevket Efendi (İstanbul, Dolmabahçe Sarayı, 10 Haziran 1869 - İstanbul, Ortaköy Sarayı, 22 Ekim 1899), evlendi ve bir oğlu vardı;
Emine Sultan (İstanbul, Dolmabahçe Sarayı, 24 Ağustos 1874 - 30 Ocak 1920, İstanbul Yeni Camii'ne gömüldü), evlendi ve bir kızı vardı
Ayrıca bakınız
Popüler kültürdeki yeri
TRT 1 de yayınlanan Filinta dizisinde Gülşah Şahin tarafından canlandırılmıştır.
Kaynakça
- 1.Dolmabahçe Sarayı'nda Çocuk Olmak: Sultan Abdülaziz'in Şehzâdelerinin ve Sultanefendilerinin Çocukluk Yaşantılarından Kesitler. FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 2019, s. 233.
- 2.Shaw, Stanford J.. Osmanlı İmparatorluğu Tarihi ve Modern Türkiye: Cilt 2, Reform, Devrim ve Cumhuriyet: Modern Türkiye'nin Yükselişi 1808-1975, Cilt 11. Cambridge Üniversitesi Yayınları, 1976, s. 164.
- 3.Osmanlı İmparatorluğu'nda Reform, 1856-1876. Princeton University Press, 8 Aralık 2015, s. 341.
- 4.Osmanlı İmparatorluğunun Düşüşü ve Düşüşü. Faber & Faber, 19 Mayıs 2011.
- 5.Türkiye: Modern bir Tarih, Revize Edilmiş Baskı. IBTauris, 4 Eylül 2004, s. 73.
- 6.Ermeni Araştırmaları Derneği Dergisi: JSAS.. Toplum, 1999, s. 116.
- 7.Modern Orta Doğu ve Kuzey Afrika Ansiklopedisi: AC. Macmillan Referans ABD, 2004, s. 525.