Zehebî

Zehebî veya tam adıyla Şemsüddîn Muhammed b. Ahmed b. Osmân ez-Zehebî et-Türkmânî (Arapça: شمس الدين محمد بن أحمد بن عثمان, d. 6 Ekim 1274, Şam - ö. 4 Şubat 1348, Şam), Suriyeli hadis hafızı, tarihçi ve kıraat alimi.
Türkmen bir ailenin çocuğu olarak 1274 senedinde Dımaşk'ta doğmuştur. Babası altın işleme işiyle uğraşan Şehâbeddin Ahmed'dir. Bu sebepten dolayı Zehebî diye anılmıştır.[1]İslam Ansiklopedisi, cilt: 44, sayfa: 180-188 Hadis, fıkıh, tarih okudu. İlimde ilerlemek için Kudüs, Hama, Trablus, Tebük gibi pek çok şehri dolaştı. 1296 yılında Mısır'a gitti ve burada çeşitli âlimlerden eğitim aldı. 1299 yılında babasının vefatının ardından, hacca giderek Mekke ve Medine'de çeşitli âlimlerden eğitim aldı. 1300 yılından itibaren nahiv, hadis tarihi, tarihle uğraştı. Üç yüze yakın eser kaleme aldı. 4 Şubat 1348 tarihinde Dımaşk'ta öldü.
Eserleri
Tarihü'l-İslam
Siyeru A'lâmü'n-Nübelâ
Düvelü'l-İslâm
el-İber fi Haberi Men Ğaber
el-Muhtasar el-Muhtâc İleyh min Târih İbn el-Dübeysî
Tecrîdü Esma es-Sahabe
Tabakât el-Kurrâ
Mizan el-İtidâl fi Nakd el-Ricâl
el-Müktenâfi Serd el-Künâ
Kitab el-Müştebih fi Esmâ el-Ricâl
Mu'cem eş-Şüyûh
Tehzîb et-Tehzîb
el-Kâşif fi Esma' er-Ricâl
Tezkiret el-Huffâz
Kaynakça
- 1.İslam Ansiklopedisi, cilt: 44, sayfa: 180-188