Tokadîzâde Şekib Bey

Tokadîzâde Şekib Bey (d. 24 Haziran 1871, İzmir - ö. 6 Ekim 1932, İzmir), daha çok dinî ve tasavvufî şiirleriyle tanınan Osmanlı şairi ve siyasetçisi.

Rüşdiye tahsilini tamamladıktan sonra İzmir’de Müftü Mehmed Said Efendi, Şeyhzâde Hâfız Ali Haydar, Leblebicizâde Tevfik ve Kıbrıslı Kâmil efendilerden Arapça, Farsça ve edebiyat, Hristiyan bir hocadan felsefe, kimya ve coğrafya dersleri almıştır. Mektûbî Kalemi’nde müsevvitlik ve İzmir Ticaret Mahkemesi’nde zabıt kâtipliği yapmıştır. 1908 Meclis-i Mebûsan Aydın Vilayeti Saruhan Sancağı mebusu seçilmiştir. Meclis feshedilince İzmir’e dönmüş ve siyaseti bırakarak ticaret hayatına atılmıştır. 15 Mayıs 1919’da İzmir'in İşgali üzerine İstanbul’a gitmiştir. 1920’de tekrar İzmir’e dönüp kız lisesinde edebiyat öğretmenliği yapmaya başlamıştır. Bir ara İzmir Belediye Meclisi üyeliğine seçilmiştir. 1931’de kurulan İzmir Edebiyat Cemiyeti’nin ilk başkanı olmuştur. İlk çocuğunu küçük yaşta kaybettikten sonra tifoya tutulup 6 Ekim 1932 tarihinde ölen ikinci çocuğunun acısına dayanamayarak aynı gün tabanca ile kendisini vurmuştur. Ertesi gün oğlu ile birlikte İzmir'de Soğukkuyu Mezarlığı'nda toprağa verilmiştir.

Babasının edebiyat ve şiirle ilgilenmesi dolayısıyla küçük yaşta şiir yazmaya başlamıştır. Arapça ve Farsça kelime ve tamlamaların yoğun biçimde yer aldığı dili devrine göre ağırdır.

Yayınlanmış şiir kitapları

• Neşide-i Vicdan, Hizmet Kütüphanesi, İzmir, 1909

• Reşahat, Şark Matbaası, İzmir, 1923

• Derviş Sözleri, Suhulet Kütüphanesi, İstanbul, 1924

• Huzur-ı Hilkatte, Marifet Matbaası, İstanbul, 1925

Konuyla ilgili yayınlar

• Hüseyin Avni Ozan, Tokâdîzade Şekip: Hayatı, Felsefesi, Eserleri, İzmir 1933.