Tahmîs

Tahmîs, Divan Edebiyatında daha önce yazılmış olan bir gazelin her beyitinin başına birinci mısranın kafiyesine uygun bir biçimde ve anlam bütünlüğünü koruyarak üç dize daha katılması ile oluşturulan eserlerdir.^[1]Sözlük. Yapılan ekleme ile beş dizelik bir musammat elde edilir.

Bir gazele tahmis yazılması şairin kendisi tarafından yapılabileceği gibi genellikle esere karşı olan beğeniyi göstermek amacıyla başka şairler tarafından yapılmıştır. Ayrıca bazı ünlü kasideler birden çok şair tarafından tahmis edilmiştir. Örneğin el-Bûsîrî'nin ünlü el-Bürde adlı kasîdesine elli sekiz tane tahmîs yazılmıştır.^{[2]Suzan, Yahya, Arap Şiirinde Bir Nazım Türü: Tahmîs = One Forms of Poetical Writing in Arabic: Tahmîs, e-Şarkiyat İlmi Araştırmalar Dergisi, 2010, cilt: II, sayı: 3, s. 54-68[3]Kaya, Mahmut. Kaside-i Bürdeyi Türkce Söyleyis: Ciltli. Damla Yayinevi, 2014.}

Türk Edebiyatındaki en ünlü tahmislerden birisi Ziya Paşa'nın Zafername adlı eseri için yazdığı 66 beyitlik kasideye kendisinin eklediği tahmistir.