Stoyo Hacıyev

Stoyo Nikolov Hacıyev (Стойо Хаджиев), İç Makedon-Edirne Devrimci Örgütü'nün Bulgar aktivisti.

Hayatı

O dönem Osmanlı İmparatorluğu'nun, bugünkü Bulgaristan'ın Blagoevgrad iline bağlı Sandanski içinde Goleşovo köyünde 16 Mayıs 1879^{[1]Peltekov, Alexander G.. Makedonya ve Edirne'den devrimci isimler. Orbel, 2014, s. 491.} günü doğmuştur. Babası, modern Bulgar eğitimi ve kilisesi hareketinde aktif bir katılımcıydı. 1898'de Serez Pedagoji Okulu'ndan mezun olmuştur. Mezun olduktan hemen sonra, babası ile birlikte Türkler ile ihtilafa düştü ve 1900'de yeraltına geçtiler. Demirhisar müfrezesinin sekreteri oldu ve babasının ölümünden sonra Yane Sandanski'nin müfrezesine katıldı sonra İlinden-Başkalaşım İsyanı'na katıldı.

1904 afından sonra Yane Sandanski'nin talimatıyla önce Çereşnitsa'da ve daha sonra Dolna Suşitsa'da örgütsel faaliyetlerle ilgilenen öğretmen oldu. Tutuklanmak tehdidi karşısında kısa bir süre sonra Yane Sandanski'ye döndü ve Yurdan Stoyanov ile eyleme katıldı.^{[2]Макдермот, Мерсия. „За свобода и съвършенство – биография на Яне Сандански“, Sofya, 1987, Наука и изкуство, s. 176.}

1905'ten itibaren Demirhisar ilçe voyvodasıdır, 6-10 asi ile hareket etmiştir.^{[3]Георгиев, Величко, Стайко Трифонов, История на българите 1878 - 1944 в документи, том 1 1878 - 1912, част втора, ss. 475-481., „Българските революционни чети в Македония според доклад на А. Тошев до министъра на външните работи и изповеданията Д. Станчов“} 1908 yılına kadar İç Makedon-Edirne Devrimci Örgütü'nün tüm kongrelerine katıldı. Jön Türk Devrimi (1908) sonrası yasal hale geldi, Halkın Federal Partisi'nin (Bulgar bölümü) aktivisti oldu ve 1909'da İliya Bijev ile birlikte Demirhisar bölgesinden partinin delegesi oldu. 1909'da Hareket Ordusu ile İstanbul yürüyüşüne katıldı ve 1912 seçimlerinde Aleksandr Buynov ile birlikte Selanik Vilayeti Serez Sancağı'ndan Meclis-i Mebusan mebusu seçildi.^{[4]Members of the Meclis-i Mebusan, 1912. Msu.edu.}

Balkan Savaşı sırasında Makedon-Edirne Gönüllüleri Demirhisar müfrezesinin voyvodasıydı ve daha sonra 1. ve 14. bölüklerin karargahlarında gönüllü olarak görev yaptı.^{[5]Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. : Личен състав по документи на Дирекция „Централен военен архив“. Главно управление на архивите, Дирекция „Централен военен архив“ В. Търново, Архивни справочници № 9, 2006, s. 14, 750, 894.}

Birinci Dünya Savaşı sırasında 11 Tümen 3. Piyade Alayı'nda görev yapmıştır. Savaştan sonra Ustrumca'nın bölge müdürüydü ve 1920'den beri Petriç'te avukatlık^{[6]Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация : Войводи и ръководители (1893-1934) : Биографично-библиографски справочник. Издателство „Звезди“, 2001, s. 176.} ve şehirdeki Bölge Daimi Komisyonu başkanlığı yapmıştır.

Hacıyev, Eylül 1924'te Gorna Djumaya'da öldürüldü.^{[7]Енциклопедия „Пирински край“, том II. Благоевград, Редакция „Енциклопедия“. Редакция „Енциклопедия“, 1999, s. 370.[8]Македонски научен институт[9]Куманов, Милен. „Македония. Кратък исторически справочник“, София, 1993.[10]Сандански, Борис, „Поборници от Пиринско“, в. „Трета възраст“, бр. 30, 28.7 – 3.8.10 г., стр.10}

Memleketi Goleşovo'ya anıtı dikilmiş ve Petriç kasabasında bir caddeye ismi verilmiştir.