Muhammed Hasan Han Kaçar


Muhammed Hasan Han Kaçar (محمدحسن خان قاجار) (1715-1759), Astarabad civarında Hazar kıyılarındaki Türkmenlerin Kaçar aşiretinin Koyunlu kolunun şefi,[1]Clifford Edmund Bosworth, The New Islamic Dynasties: A Chronological and Genealogical Manual (Columbia University Press, 1996: ), p. 285. Fath Ali Han'ın oğlu ve Ağa Muhammed Han Kaçar'ın babasıydı. İran'ın Kaçar hanedanını kuran kişidir.
Muhammed Hasan Han 1740'ların başında Astarabad'dan sürüldü, ancak Nadir Şah'ın 1747'deki ölümünün ardından Şahruh Afşar'a katıldığı ve II. Süleyman tarafından Astarabad beylerbeyi ve eyaletteki tüm göçebe grupların lideri olarak atandığı görülmektedir; Şah'ın tahttan indirilmesinden sonra Muhammed Hasan fiilen bağımsız hale geldi ve gücünü Mazenderan ve Gilan'a kadar yaydı.

Tebriz hanı Azad Han Afgan, Muhammed Hasan Han'a başarısız bir şekilde saldırdıktan sonra, Muhammed Hasan Han karşı saldırıya geçmiş ve Azad Han'ı 1757'de Azerbaycan'dan çıkarmış, bir rivayete göre Tebriz'i savaşmadan ele geçirmiş ve sakinleri tarafından memnuniyetle karşılanmıştır.[2]Christoph Werner, An Iranian Town in Transition: A Social and Economic History of the Elites of Tabriz, 1747-1848 (Otto Harrassowitz Verlag, 2000: ), p. 33. Muhammed Hasan Han, Kafkasya'daki hanlıkların itaatini sağlamak için yaptığı bir seferin ardından Kerim Han Zend ile yüzleşmeye yöneldi; Şiraz'a kadar güneye inen bazı başarıların ardından Kerim Han'ın en tehlikeli rakibi 1759 başlarında Mazandaran'da yenildi ve öldürüldü.[3]Richard Tapper, Frontier Nomads of Iran: A Political and Social History of the Shahsevan (Cambridge University Press, 1997: ), p. 112.
Kaynakça
- 1.Clifford Edmund Bosworth, The New Islamic Dynasties: A Chronological and Genealogical Manual (Columbia University Press, 1996: ), p. 285.
- 2.Christoph Werner, An Iranian Town in Transition: A Social and Economic History of the Elites of Tabriz, 1747-1848 (Otto Harrassowitz Verlag, 2000: ), p. 33.
- 3.Richard Tapper, Frontier Nomads of Iran: A Political and Social History of the Shahsevan (Cambridge University Press, 1997: ), p. 112.