Mehmed Celal Bey

Mehmed Celâl Bey (Osmanlıca: محمد جلال بك, d. 1863- ö. 1926) Osmanlı Devleti'nin son döneminde birçok valiliklerde ve Dahiliye Nazırlığı'nda bulunmuş bir devlet adamı ve Ermeni Kırımı şahidiydi.^{[1]Vakit gazetesi arşivleri, 10-13 Aralık 1918 (Rumi: 10-13 Kanunuevvel 1334), Sayfa:1, İstanbul.[2]Son Dönem Osmanlı Erkan ve Ricali (1839 - 1922) Prosopografik Rehber, Sinan Kuneralp, ISIS Press, İstanbul, ISBN 9784281181, 1999}

Mehmed Celal Bey 1863 yılında İstanbul'un Kızıltoprak semtinde doğdu.^{[3]Kara Bulut Henüz Çökmeden.} Mart 1910-Haziran 1911 tarihleri arasında Erzurum valiliği, Temmuz-Ekim 1911 tarihlerinde Edirne valiliği, Aralık 1911-Ağustos 1912 tarihlerinde Aydın valiliği, Temmuz 1913-Haziran 1915 tarihlerinde Halep valiliği, Haziran-Ekim 1915 tarihlerinde Konya valiliği ve Kasım 1919-Ağustos 1920 tarihlerinde de Adana valiliği yaptı. Ayrıca Ekim-Aralık 1911 tarihlerinde Dahiliye nazırı, Ocak-Haziran 1913 tarihleri arasında da Ticaret nazırı olarak hizmet etti.

Mehmed Celal Bey Ermeni Soykırımı sırasında Halep ve Konya valilikleri yapmaktaydı. 10-13 Aralık 1918 tarihlerinde Vakit gazetesinin baş sayfasında yayınladığı 3 bölümlük yazısında Ermeni vatandaşların tehcir sırasında uğradıkları kötü muameleyi önlemek için elinden geleni yaptığını fakat bunları önleyemediği için görevinden ayrılmak zorunda kaldığını belirtmiştir.^{[1]Vakit gazetesi arşivleri, 10-13 Aralık 1918 (Rumi: 10-13 Kanunuevvel 1334), Sayfa:1, İstanbul.[1]Vakit gazetesi arşivleri, 10-13 Aralık 1918 (Rumi: 10-13 Kanunuevvel 1334), Sayfa:1, İstanbul.}

Mehmed Celal Bey'in son devlet hizmeti Temmuz 1921-Mart 1922 tarihleri arasında üstlendiği İstanbul Şehreminliğidir (Belediye Başkanlığı). 1926 yılında İstanbul'da ölmüştür. Mezarı bugünkü Taksim Meydanı civarındaydı.^{[4]Arşivlenmiş kopya.} Ancak 1940 yılında bölgede yapılan geniş çaplı düzenlemeler sonucu mezarının üzerinden yol geçilerek yıkılmıştır.