Konstantinos Manetas

Konstantinos Manetas (Yunanca: Κωνσταντίνος Μανέτας) korgeneral rütbesine kadar yükselmiş ve 1931 yılında Yunan Ordusu Genelkurmay Başkanı olarak görev yapmış bir Yunan Ordusu subayıydı. Ayrıca dört kez bakanlık görevinde bulunmuş ve 1950 yılında parlamentoya seçilmiştir.

Hayatı

Politikacı Panagiotis Manetas'ın oğlu, Korgeneral Theodoros Manetas'ın ağabeyi ve politikacı Ioannis Manetas'ın küçük kardeşi olarak 1879 yılında Tripoliçe'de doğdu.

Okulu bitirdikten sonra Yunan Kara Harp Akademisi'ne kayıt oldu ve 11 Temmuz 1901'de Piyade Asteğmeni olarak mezun oldu. 1908'de teğmenliğe ve 1911'de yüzbaşılığa terfi etti. 1912-1913 Balkan Savaşları'nda bölük ve tabur komutanı olarak savaşmış ve Kılkış-Langaza Muharebesi'nde yaralanmıştır. Savaşlardan sonra Yunanistan'daki Fransız askeri misyonunun şefleri General Joseph-Paul Eydoux ve Étienne de Villaret'nin Emir subayı olarak görevlendirildi ve Binbaşılığa terfi etti (1914).^{[1]Συνοπτική Ιστορία του Γενικού Επιτελείου Στρατού 1901–2001. Yunan Ordusu Tarih Müdürlüğü, 2001, s. 153.}

I. Dünya Savaşı sırasında Venizelist Geçici Milli Savunma Hükümeti'ne katıldı ve 4. Takımadalar Alayı'nın komutanı olarak Makedonya cephesinde savaştı. Manetas 12 Ocak 1917'de yarbaylığa, 13 Aralık 1917'de ise albaylığa terfi etti. Manetas 1919'da 13. Piyade Tümeni'nin Piyade Komutanı olarak Ukrayna'daki başarısız Müttefik müdahalesine katıldı. Müttefiklerin çekilmesinin ardından, 1919-1922 Yunan-Türk Savaşı'nın ilk aşamalarında aynı tümeni komutanı olarak yönetti. 1920 yılında tümgeneralliğe terfi etti. Onaylanmış bir Venizelist olarak, Venizelist seçim yenilgisinin ardından Kasım 1920'de aktif görevden uzaklaştırıldı.^{[1]Συνοπτική Ιστορία του Γενικού Επιτελείου Στρατού 1901–2001. Yunan Ordusu Tarih Müdürlüğü, 2001, s. 153.}

Ağustos 1922'de Yunan ordusunun Anadolu'da Türk Millî Hareketi karşısında feci bir yenilgiye uğramasının ve ardından askeri bir isyanın patlak vermesinin ardından 7. Piyade Tümeni Komutanı olarak aktif hizmete geri çağrıldı. Bu görevi Ağustos 1923'e kadar sürdürdü, bu tarihte II. Kolordu Komutanı olarak atandı ve kısa bir süre sonra Stylianos Gonatas kabinesinde Askeri İşler Bakanı olarak görevlendirildi ve bu görevi Ocak 1924'e kadar sürdürdü.^{[1]Συνοπτική Ιστορία του Γενικού Επιτελείου Στρατού 1901–2001. Yunan Ordusu Tarih Müdürlüğü, 2001, s. 153.[2]Κυβέρνησις ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΓΟΝΑΤΑ - Από 14.11.1922 έως 11.1.1924. Hükümet Genel Sekreterliği.} Manetas daha sonra Korgeneralliğe terfi etti ve Paris'e askeri ataşe olarak gönderildi. 1925'te II. Kolordu'nun komutasını yeniden üstlenmek üzere geri döndü ve 1926'da I. Kolordu Komutanı olarak atandı. Genelkurmay Başkanı olarak atandığı Haziran-Ağustos 1931 dönemi hariç, bu görevi 1933 yılına kadar sürdürdü.^{[1]Συνοπτική Ιστορία του Γενικού Επιτελείου Στρατού 1901–2001. Yunan Ordusu Tarih Müdürlüğü, 2001, s. 153.} Mart 1933'te başarısız Venizelist darbeye cevaben kurulan Aleksandros Otoneos'un geçici hükûmetinde Ulaştırma Bakanı (ve bir günlüğüne geçici Adalet Bakanı) olarak görev yaptı.^{[3]Κυβέρνησις ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΟΘΩΝΑΙΟΥ - Από 6.3.1933 έως 10.3.1933. Hükümet Genel Sekreterliği.} Daha sonra Genelkurmay'da Piyade Müfettişliği görevini üstlendi ve Mart 1935'te bir başka başarısız Venizelist darbe girişiminde yer aldı. Darbenin bastırılmasının ardından ordudan ihraç edildi.^{[1]Συνοπτική Ιστορία του Γενικού Επιτελείου Στρατού 1901–2001. Yunan Ordusu Tarih Müdürlüğü, 2001, s. 153.}

II. Dünya Savaşı'nda Yunanistan'ın Mihver Devletleri tarafından işgali sırasında Manetas İtalyanlar tarafından tutuklanarak İtalya ve Almanya'daki toplama kamplarına hapsedildi. Manetas, 1950 yılında Atina'dan Yunan Parlamentosu üyesi seçildi ve Nikolaos Plastiras kabinesinde Tedarik ve Dağıtım Bakanı olarak görev yaptı.^{[1]Συνοπτική Ιστορία του Γενικού Επιτελείου Στρατού 1901–2001. Yunan Ordusu Tarih Müdürlüğü, 2001, s. 153.[4]Κυβέρνησις ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΛΑΣΤΗΡΑ - Από 15.4.1950 έως 21.8.1950. Hükümet Genel Sekreterliği.}

Manetas bekâr olarak 1960 yılında öldü.^{[1]Συνοπτική Ιστορία του Γενικού Επιτελείου Στρατού 1901–2001. Yunan Ordusu Tarih Müdürlüğü, 2001, s. 153.}