Heranuş Arşagyan

Heranuş (Narkiz) Arşagyan (Ermenice: Հերանուշ (Նարգիզ) Արշակեան: 28 Temmuz 1887 - İstanbul - 1905 İstanbul), Osmanlı Ermenisi şair.

Hayatı

1887 yılında Beşiktaş'ta doğdu. Osmanlı Ermenileri içinde öne çıkan bir isim olan babası Agop'u üç yaşındayken kaybetti.^{[1]Stepanian, Karnig. Կենսագրական բառարան. Dictionary of Biographies.. Soviet Writers, 1973, s. 157.} Bakırköy Fransız kız okulunda eğitime başladıktan bir buçuk yıl sonra Beşiktaş'ta bulunan Makruhyan Ermeni Okulu'nda eğitimine devam etti. Burada geçirdiği dönemde deneme ve yazılarıyla dikkat çekti ancak eğitimi yarıda kalınca ailesiyle birlikte Yedikule'ye taşındı. O vakitler tarım alanlarının yoğun olduğu Yedikule'de bir çiftlik evinde yaşayan Arşagyan bu doğal ortamdan ilham aldı ve bu yıllarda şiir yazmaya başladı. Anılarında da bugünlerini ele aldı, Marmara Denizi manzarası, yaşadığı doğal ortam ve deniz motifi anılarında belirgindi. 1905 yılında 18 yaşındayken öldü.^{[1]Stepanian, Karnig. Կենսագրական բառարան. Dictionary of Biographies.. Soviet Writers, 1973, s. 157.[2]V. A., Gabrielyan. Հերանուշ Արշակյան (Ծննդյան 85-ամյակի առթիվ) Translation from Armenian: Heranush Arshagyan (In Commemoration of the 85th anniversary of her birth). Պատմա-բանասիրական հանդես, 1971, s. 115-126.}

Yazın hayatı

Arşagyan lirik tarzda birçok şiir, roman ve kısa öyküler yazdı. Bu metinler onun ölümünden sonra Hayganuş Mark editörlüğündeki Dzağig [Çiçek] adlı haftalık dergisinde yayımlandı.^{[1]Stepanian, Karnig. Կենսագրական բառարան. Dictionary of Biographies.. Soviet Writers, 1973, s. 157.} 1910'da Arşagyan'la yakın ilişkisi bulunan Hrand Nazariantz onun yaşamı ve eserleri hakkında İstanbul'da bir kitap yayımladı.^{[3]Hrand Nazariantz, Հերանոյշ Արշակեան: Իր կեանքը եւ բանաստեղծութիւնները, Constantinople, Tēr-Nersēsean, 1910}