Ceylanyar Hanım
Ceylanyar Hanım (1830, Soçi - 27 Aralık 1855, İstanbul; doğum adıyla Nefiye Berzeg), Osmanlı padişahı Abdülmecid'ın on beşinci eşidir. Ubıh asıllıdır.
İlk yılları
Ceylanyar Hanım, 1830 yılında Abhazya'nın Soçi kentinde doğdu. Nefiye Berzeg olarak dünyaya gelen Ubıh soylu ailesi Berzeg'in bir üyesiydi. Babası Mustafa Bey Berzeg, annesi Prenses Daruhan Hanım Dudaruk'du. İki kız kardeşi Almashan Hanım ve Pürtunak Hanım vardı.
Nefiye, on yaşında İstanbul'a getirilmiş ve babası onu imparatorluk haremine emanet etmiştir. Daha sonra Adile Sultan sarayına gönderildi.[1]Belleten, Cilt 27, Sayı 105-106. Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1963, s. 262.
Evlilik
Nefiye, 1851'de Abdülmecid ile evlendi. Abdülmecid, Ceylanyar'a adını verdi ve ona "Beşinci İkbal" unvanını verdi.
31 Mart 1852'de Eski Çırağan Sarayı'nda tek çocuğu Şehzade Mehmed Rüşdü'yi dünyaya getirdi. Prens dokuz aylıkken öldü. Aynı yıl "Dördüncü İkbal" unvanına çekildi.
1853 yılının başlarında, "Üçüncü İkbal", ve 1854'te "İkinci İkbal" unvanına çekildi.
Ölüm
Ceylanyar Hanım, 27 Aralık 1855'te Eski Feriye Sarayı'nda öldü ve Gülüstü Hanım türbesi, Fatih Camii, İstanbul'a gömüldü.[1]Belleten, Cilt 27, Sayı 105-106. Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1963, s. 262.[2]İstanbul'da gömülü meşhur adamlar: 1453-1978. Aksüt Matbaası, 1979, s. 19.
Çocuklar
Ceylanyar ve Abdülmecid'in bir oğlu oldu:
Şehzade Mehmed Rüşdü (İstanbul, Eski Çırağan Sarayı, 31 Mart 1852 - 5 Ağustos 1852, Sultan I. Abdülhamid Türbesi'nde gömülü);
Ayrıca bakınız
Kaynakça
- 1.Belleten, Cilt 27, Sayı 105-106. Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1963, s. 262.
- 2.İstanbul'da gömülü meşhur adamlar: 1453-1978. Aksüt Matbaası, 1979, s. 19.