# Yuğ

> Source: https://turkipedia.org/tr/wiki/Yu%C4%9F
> Last updated: 2026-10-05
> License: CC BY-SA 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/). Credit "Turkipedia contributors" and link to the source.
> Based on: Yuğ, https://tr.wikipedia.org/wiki/Yu%C4%9F (CC-BY-SA-4.0)

**Yuğ** – Türk ve Altay halk kültüründe ve inancında Cenaze Töreni. **Yoğ** veya **Yığ** olarak da söylenir. Cenaze töreni, cenaze yemeği[^1] gibi anlamları vardır. Yuğ, zaman zaman "[Ağıt](https://turkipedia.org/tr/wiki/A%C4%9F%C4%B1t)" ile eşanlamlı kullanılsa da daha geniş kapsamlıdır, sadece okunan ezgiyi değil, yapılan töreni de ifade eder.

1. [**Ağıt**](https://turkipedia.org/tr/wiki/A%C4%9F%C4%B1t) (**Ağu**), 2. **Sığıt** (**Sagu**), 3. **Yığut** (**Yuğu**) sözcükleri [mersiye](https://turkipedia.org/tr/wiki/Mersiye), ölünün arkasından okunan yas şiiri demektir.

## Yuğ Törenleri

Ölüm törenlerinde Ağu, Sagu veya Yuğu adı verilen ezgili koşuklar okunur. Bunların hepsi de ölünün arkasından yaşanan yas sürecindeki acıyı dışavurma ile ilgilidir ve benzer anlamlar içerir. Ölüm törenleri yeryüzündeki tüm kültürlerde büyük öneme sahiptir, çünkü bilinmeyen bir diyara yapılan bu yolculuk her zaman gizemini korumuştur. Türk cenazelerinde ölü bir çadıra konur ve at, sığır veya koyun kurban edilirdi. Daha sonra atlarla çadırın çevresinde dokuz kez dolaşılırdı.[^2] Böylece ölünün ruhunun gökyüzüne çıkacağına inanılırdı. Ölü gömüldükten sonra da mezarının başında heykelcikler dikilir ve öldürdüğü düşman sayısı kadar taş konulurdu. Bu taşlara da "[balbal](https://turkipedia.org/tr/wiki/Balbal)" adı verilirdi.[^3]

Eski yas törenlerine özel olarak buyur edilen "Yuğcular" (Ağıtçılar), kopuz çalar hatta dans ederlerdi. Bu törenlerde ağıt söylemenin yanı sıra, yüz yırtmak, saç yolmak, başa kül dökmek ve akları soyunup kara giysiler giymek de geleneğin içerisinde yer alırdı. Bazı yerlerde "ölü aşı" vermek de gelenektir. Divan-ı Lügat-it Türk'te bu yemeğe "Yuğ Besen" demiştir. Bu uygulama, Uygurlarda "Üzüt Aşı" adıyla bilinen geleneğin aynısıdır.[^4]

## Etimoloji

(Yuğ/Yığ/Ağ) kökünden türemiştir. Ağlamak anlamını taşır. Ağıt, ağu, ağlamak, yığlamak, yığut gibi sözcükler hep birbiriyle bağlantılıdır. Yığlamak/Yuğlamak sözcüğü ağlamak demektir. Ayrıca Yo/Yoğ/Yok kökünden yok oluşu da çağrıştırır.

## Ayrıca bakınız

- [Ağıt](https://turkipedia.org/tr/wiki/A%C4%9F%C4%B1t)

## Dış bağlantılar

- [Orhun Abidelerinde Yuğ Törenleri, Baki Yöney](http://tazemurekkep.tr.gg/Orhun-Abidelerinde-Yu%26%23287%3B-T.oe.renleri.htm)
- [Sözlü Edebiyat](http://www.bilgicik.com/yazi/sozlu-edebiyat-turk-edebiyatinin-donemleri/)
- [Orhon Yazıtlarının Dikilişiyle İlgili Yeni Sorunlar, Ceval Kaya](http://www.cagdas.aku.edu.tr/bs/bildiriler/ckaya.pdf)
- [Türk Mitoloji Sözlüğü, Pınar Karaca](https://web.archive.org/web/20121204205538/http://www.kayipdunya.com/wp-content/uploads/kalins-pdf/singles/turk-mitolojisi-sozlugu-v-z.pdf)
- [GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE TÜRK DÜNYASINDA YAS TÖRENİ VE AĞITLAR](https://teketekhaber.com/gec%CC%A7mi%CC%87s%CC%A7ten-gu%CC%88nu%CC%88mu%CC%88ze-tu%CC%88rk-du%CC%88nyasinda-yas-to%CC%88reni%CC%87-ve-ag%CC%86itlar-13389h.html)

[^1]: Müslüman Türklerde Şamanizm Kalıntıları, Abdülkadir İnan. <http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/37/742/9466.pdf>
[^2]: İ. Görkem, Türk Dünyasında Yas Törenleri ve Ağıtlar, Türk Dünyası Araştırmaları, 1992, Nisan
[^3]: Türk Mitolojisi Ansiklopedik Sözlük, Celal Beydili, Yurt Yayınevi (Sayfa - 620)
[^4]: Türk Mitolojisi Ansiklopedik Sözlük, Celal Beydili, Yurt Yayınevi (Sayfa - 621)