Vecîhîzâde İsmail Sâdık Kemâl Paşa

Vecîhîzâde İsmail Sâdık Kemâl (1828-1892), son Osmanlı döneminde devlet adamı ve Meclis-i Âyan üyesidir.

1828 doğumludur. Vüzerâdan Yozgatlı Mehmed Vecîhî Paşa’nın oğludur. İsmâil Sâdık Kemâl tahsilini tamamladıktan sonra çeşitli kalemlerde ve memuriyetlerde görevler almıştır. Mîr-i Mîrân rütbesine kadar yükselmiştir. İsmâil Sâdık Kemâl 1856’da daha önceden babasının da görev yaptığı Rumeli Beylerbeyliği görevine getirilmiştir. Bir dönem Meclis-i Mâliye azalığına tayin edilmiş, 14 Aralık 1879’da Meclis-i Âyan üyesi seçilmiştir.^{[1]Belenkuyu, Bekir. Vecîhîzâde İsmâ‛il Sâdık Kemâl (Ö.1892) ve Rûh-ı Kemâl’de Yer Alan Manzum Esmâ-i Nebî Metni. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2017, s. 389-417.}

1892'de öldü.

Eserleri

Kemâl Paşa’nın daha çok dinî tasavvufî konuları ele alan pek çok eser kaleme almıştır. Kaynakların belirttiğine göre eserleri şunlardır

• Âsâr-ı Kemâl

• Tefsîr-i Sûre-i İhlâs

• Müflihîn-i Hazîne

• Rûh-ı Kemâl

• Kitâb-ı Şerh-i Delâil-i Şerîf

• Şerh-i Fezâil-i Salavât

• Menâkıb-ı Düğümlü Baba (Kemâlnâme-i Düğümlü Baba)

• Hayrü’l-Kasas

• Kitâb-ı Tefeyyüz

• Şerh-i Nutk-ı Çehâr-yâr

Bunlardan başka İsmâil Sâdık Kemâl’in karalama tarzında Manzûm Tefsîr, Kitâbü’l İbrâ, Dinî Bir Manzûme, Ebcedli Manzûmeler, Sâdıku’l Makâl Mecmau’l Kemâl, Kitâb-ı Tefeyyüz ve Şiirler adındaki eserleri de bilinmektedir.^{[1]Belenkuyu, Bekir. Vecîhîzâde İsmâ‛il Sâdık Kemâl (Ö.1892) ve Rûh-ı Kemâl’de Yer Alan Manzum Esmâ-i Nebî Metni. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2017, s. 389-417.}