Padişah begüm

Padişah begüm (Farsça: پادشاه بیگم), Babür İmparatorluğu imparatorlarının imparatoriçe eşlerine verilen üstün bir imparatorluk unvanıydı ve Babür hareminde en önemli unvan olarak kabul ediliyordu.^{[1]Findly, Ellison Banks. Nur Jahan, empress of Mughal India. Oxford University Press, 1993, s. 95, 125.}

Etimoloji

Padeşah, padşah, padişah veya badişah, Farsça pād (efendi) ve şāh (kral) kelimelerinden oluşan üstün bir kraliyet unvanıdır. Antik Pers anlayışındaki "Büyük" veya "Büyük Kral"a eşdeğer en yüksek rütbeyi kullanmak isteyen birçok hükümdar tarafından benimsenmiştir. Arapçalaştırılmış telaffuzu Badshah olan kelime Babür imparatorları tarafından, Bashah veya Paşa ise Osmanlı padişahları tarafından kullanılmıştır.

Begüm, begam, baigum veya beygum, Orta ve Güney Asya'ya özgü kadın kraliyet ve aristokrat unvanıdır. Türkçede reis, komutan anlamına gelen "bey" unvanının dişil karşılığıdır. Genellikle bir beyin karısı veya kızı anlamına gelir.