Osmanlı döneminde Kıbrıs
Kıbrıs, 1570'te başlayan Osmanlı-Venedik Savaşı'nda Osmanlı İmparatorluğu tarafından feth edilmesinin ardından, 1878'e dek Osmanlı idaresinde kaldı. 1571[1]Osmanlı İdaresinde Kıbrıs (Nüfusu-Arazi Dağılımı ve Türk Vakıfları). 2000, s. 17. sayfa.-1670[2]Kıbrıs'ta Osmanlı Mirası (1570-1960). Temmuz 2006, s. 167. sayfa. yılları arasında arasında ayrı bir eyalet statüsünde varlığını sürdürdü. Eyaletin yönetim merkezi Dağ Kazâsı'nda yer alan Lefkoşa oldu.[1]Osmanlı İdaresinde Kıbrıs (Nüfusu-Arazi Dağılımı ve Türk Vakıfları). 2000, s. 17. sayfa.
Kıbrıs, Lala Mustafa Paşa komutasındaki ordu ve Piyale Paşa komutasındaki donanma ile birlikte[3]Hacı Osman Yıldırım, Hasan Çağlar, Vahdettin Atik, a.g.e., s. 51. yaya 60.000 kişiden oluşan Osmanlı Ordusu, 2 Temmuz 1570'te Limasol'a çıkması[4]"Hürriyet ansiklopedik yıllığı", sf. 198, Hürriyet (1975). ve 4 Ağustos 1571'de Mağusa'nın[5]Ali Efdal Özkul, Aydın Özkul, "Kıbrıs'ın sosyo-ekonomik tarihi, 1726-1750", sf. 38, İletişim Yayınları (2005). Venedikli Mağusa Kale komutanı Bragadino'nun 5 maddelik bir antlaşmayla kaleyi teslim etmesiyle[1]Osmanlı İdaresinde Kıbrıs (Nüfusu-Arazi Dağılımı ve Türk Vakıfları). 2000, s. 17. sayfa. sonuçlanan bir seferle Osmanlı İdaresine girdi.[6]Ahmet C.Gazioğlu, Kıbrıs Türk Tarihi, Türk Dönemi 1570–1878, Lefkoşa; Kıbrıs Araştırma ve Yayın Merkezi, 1994, s.35-83.
15 Eylül 1570 tarihinde Lala Mustafa Paşa, tören ile Lefkoşa şehrine girdi.[7]Yusuf Küçükdağ, "Türk tasavvuf araştırmaları", sf. 209, Çizgi Kitabevi (2005). Osmanlı İmparatorluğu, Ortodokslara serbestçe kilise kurma ve gelişme imkânı sağladı.[8]Erdinç Sancar, "21. yüzyıl stratejilerinde Türk denizcilik tarihi", sf. 174, IQ Kültür Sanat Yayıncılık (2006). Böylece adada Katolik Kilisesi etkinliğini kaybetti ve Ortodoks Kilisesi gelişti.[9]Alasya, Halil Fikret. Tarihte Kıbrıs; 10. sayfa, Kıbrıs Türk Kültür Derneği Genel Merkezi, 1988.
1571 yılında Kıbrıs'ta yapılmış bulunan nüfus sayımında yerli halkın nüfusu 150.000'dir. Burada bulunan Türk askeri ise 30.000 kadardır.[10]Halil Fikret Alasya, "Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ", sf. 2, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü (1987). 1572 tarihinde nüfus araştırmalarına göre Mesarye ve Mazato bölgesindeki 76 köyde hiçbir insanın yaşamadığı belirlendi.[1]Osmanlı İdaresinde Kıbrıs (Nüfusu-Arazi Dağılımı ve Türk Vakıfları). 2000, s. 17. sayfa. 22 Eylül 1572 tarihinde[11]Sarınay, Yusuf (Ankara, 2000). a.g.e, 18.sayfa. çıkan genel iskân kanunuyla Karaman'dan adaya göç ettirilen Türkler[12]Pierre Oberling, Mehmet Erdoğan, "Bellapais'e giden yol", sf. 1, Genelkurmay Basımevi (1987). ve Beyşehir, Ürgüp, Niğde, Aksaray, Akşehir gibi[11]Sarınay, Yusuf (Ankara, 2000). a.g.e, 18.sayfa. Anadolu'nun orta kesiminde kalan şehirlerinden aileler getirilerek yerleştirildi.[13]Kıbırs'ta Türk İdaresi. Göç eden aileler iki veya üç sene vergi vermekten muaf tutuldular.[1]Osmanlı İdaresinde Kıbrıs (Nüfusu-Arazi Dağılımı ve Türk Vakıfları). 2000, s. 17. sayfa.
Ele geçirilmesinden sonra Kıbrıs, beylerbeyliği idaresi ilan edildi[14]Çevikel, Nuri (İstanbul, Temmuz 2006). a.g.e, 145.sayfa. ve Avlonya Sancağı'nın sancakbeyi Muzaffer Paşa adanın beylerbeyi oldu.[1]Osmanlı İdaresinde Kıbrıs (Nüfusu-Arazi Dağılımı ve Türk Vakıfları). 2000, s. 17. sayfa. Kıbrıs Kanunnâmesi çıkana kadar eyalet Karaman Vilâyeti Kanunnâmesi ile idare edildi.[1]Osmanlı İdaresinde Kıbrıs (Nüfusu-Arazi Dağılımı ve Türk Vakıfları). 2000, s. 17. sayfa. Kısa bir süre sonra ise mülkî bir yapılanmaya gidilerek Lefkoşa merkezli 16 kazâya ayrıldı.[15]Sarınay, Yusuf (Ankara, 2000). a.g.e, 19.sayfa.
Girit Savaşı sonrasında eyaletin nüfus oranında azalma ve ada üzerindeki ticarî ilişkilerin bozulmasıyla[16]Çevikel, Nuri (İstanbul, Temmuz 2006). a.g.e, 320.sayfa. vergi gelirlerinin düşmesine neden oldu.[15]Sarınay, Yusuf (Ankara, 2000). a.g.e, 19.sayfa. Bu nedenle 1670 tarihinde Ege adalarını ve Girit'i idare eden Kaptanpaşalık'a bağlandı.[14]Çevikel, Nuri (İstanbul, Temmuz 2006). a.g.e, 145.sayfa.
İdari birimleri
Kıbrıs Eyaleti'nde yer alan 16 kaza şu şekildeydi;[15]Sarınay, Yusuf (Ankara, 2000). a.g.e, 19.sayfa.
Dış bağlantılar
Kaynakça
- 1.Osmanlı İdaresinde Kıbrıs (Nüfusu-Arazi Dağılımı ve Türk Vakıfları). 2000, s. 17. sayfa.
- 2.Kıbrıs'ta Osmanlı Mirası (1570-1960). Temmuz 2006, s. 167. sayfa.
- 3.Hacı Osman Yıldırım, Hasan Çağlar, Vahdettin Atik, a.g.e., s. 51.
- 4."Hürriyet ansiklopedik yıllığı", sf. 198, Hürriyet (1975).
- 5.Ali Efdal Özkul, Aydın Özkul, "Kıbrıs'ın sosyo-ekonomik tarihi, 1726-1750", sf. 38, İletişim Yayınları (2005).
- 6.Ahmet C.Gazioğlu, Kıbrıs Türk Tarihi, Türk Dönemi 1570–1878, Lefkoşa; Kıbrıs Araştırma ve Yayın Merkezi, 1994, s.35-83.
- 7.Yusuf Küçükdağ, "Türk tasavvuf araştırmaları", sf. 209, Çizgi Kitabevi (2005).
- 8.Erdinç Sancar, "21. yüzyıl stratejilerinde Türk denizcilik tarihi", sf. 174, IQ Kültür Sanat Yayıncılık (2006).
- 9.Alasya, Halil Fikret. Tarihte Kıbrıs; 10. sayfa, Kıbrıs Türk Kültür Derneği Genel Merkezi, 1988.
- 10.Halil Fikret Alasya, "Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ", sf. 2, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü (1987).
- 11.Sarınay, Yusuf (Ankara, 2000). a.g.e, 18.sayfa.
- 12.Pierre Oberling, Mehmet Erdoğan, "Bellapais'e giden yol", sf. 1, Genelkurmay Basımevi (1987).
- 13.Kıbırs'ta Türk İdaresi. turkfederasyon.com
- 14.Çevikel, Nuri (İstanbul, Temmuz 2006). a.g.e, 145.sayfa.
- 15.Sarınay, Yusuf (Ankara, 2000). a.g.e, 19.sayfa.
- 16.Çevikel, Nuri (İstanbul, Temmuz 2006). a.g.e, 320.sayfa.