Turkipedia
Menü

Nişli Mehmed Paşa

Nişli Mehmet Paşa (d. Niş - ö. 1771, Yergöğü), 1763-1764 döneminde kaptan-ı derya ve birçok askerî görev ve eyalet vâliliği yapmış Sırp asıllı Osmanlı komutanı ve devlet adamıdır.

Hayatı

Mehmed Paşa Sırp asıllı olup Niş'te doğmuştur.[1]Danişmend, İsmail H.. İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi: Osmanlı Devlet Erkânı. Türkiye Yayınevi, 1971, s. 217.[2]Mehmed Süreyya (haz. Nuri Akbayar) (1996), Sicill-i Osmani, İstanbul:Tarih Vakfı Yurt Yayınları ISBN 975-333-0383 C.4 s.251-252 Şahin Paşa'nın damadı olan Hacı Hüseyin Paşa'nın kız kardeşinin oğludur. Önce dayısı Hacı Hüseyin Paşa'ya kethudasi oldu.

Yeniçeri ocağına girip 1758'de turnacıbaşı olup sonra "benefse ağalığı"na geçti. Sonra Kul Kethüdası yapıldı. Mayıs 1762'de Yeniçeri Ağası oldu. 1 Kasım 1763 vezir rütbesi verilerek İstanbul'da sadâret kaymakamı yapıldı. 8 Aralık 1763 tarihinde kaptan-ı derya görevine getirildi. Mayıs 1764'te Saliha Sultan evlenip damad-ı şehriyarı oldu.[2]Mehmed Süreyya (haz. Nuri Akbayar) (1996), Sicill-i Osmani, İstanbul:Tarih Vakfı Yurt Yayınları ISBN 975-333-0383 C.4 s.251-252

Sonra sırası ile 7 Şubat 1765'te Vidin valisi, Nisan 1765'te Kütahya'da Anadolu beylerbeyi, Bosna valisi ve Mart 1766 Rumeli valisi olarak görev yaptı. Mayıs 1769'de Hotin seraskeriliğine getirildi. Eylül 1769'de veziriıği kaldırılarak Şumnu'ya gönderildi. 1770'te ise vezirlik rütbesi geri verilerek Ruslarla çatışmak üzere Eflâk seraskeri yapıldı. Bu görevde iken Halep valisi olarak tayin edildi. Fakat oraya gidemeden sınır ordugahında yeniçerileri gücendirdiği için çıkan bir yeniçeri ayaklanmasını bastıramadı. Böylece Yergöğü'nde ayaklanmacı yeniçeriler taratından oradaki yeniçeri subayı Ahmet Ağa ile birlikte öldürüldü.[2]Mehmed Süreyya (haz. Nuri Akbayar) (1996), Sicill-i Osmani, İstanbul:Tarih Vakfı Yurt Yayınları ISBN 975-333-0383 C.4 s.251-252

Sicill-i Osmani onu şöyle değerlendirir:[2]Mehmed Süreyya (haz. Nuri Akbayar) (1996), Sicill-i Osmani, İstanbul:Tarih Vakfı Yurt Yayınları ISBN 975-333-0383 C.4 s.251-252

Askeri yönetmede bilgisizliği ve gevşekliği olduğu ve mülk idaresine askerlikten daha çok vâkif olduğu halinden anlaşılır.

Kaynakça

  1. 1.Danişmend, İsmail H.. İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi: Osmanlı Devlet Erkânı. Türkiye Yayınevi, 1971, s. 217. archive.org
  2. 2.Mehmed Süreyya (haz. Nuri Akbayar) (1996), Sicill-i Osmani, İstanbul:Tarih Vakfı Yurt Yayınları ISBN 975-333-0383 C.4 s.251-252 archive.org