# Nazire > Source: https://turkipedia.org/tr/wiki/Nazire > Last updated: 2026-10-05 > License: CC BY-SA 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/). Credit "Turkipedia contributors" and link to the source. > Based on: Nazire, https://tr.wikipedia.org/wiki/Nazire (CC-BY-SA-4.0) **Nazire**, bir [şair](https://turkipedia.org/tr/wiki/%C5%9Eair)in şiirine başka bir şair tarafından aynı şekil, vezin, [kafiye](https://turkipedia.org/tr/wiki/Kafiye) ve redifle yazılan [şiir](https://turkipedia.org/tr/wiki/%C5%9Eiir). [Divan edebiyatı](https://turkipedia.org/tr/wiki/Divan_edebiyat%C4%B1) nazım türüdür. Kelime Arapça "eş, değer" anlamlarındaki nazir'den gelir. Nazire yazma, tanzir, tanzir etme diye anılır. Nazire geleneği [Türk](https://turkipedia.org/tr/wiki/T%C3%BCrkler) edebiyatına İran edebiyatından geçmiştir. [İran](https://turkipedia.org/tr/wiki/%C4%B0ran)lı şairler nazireye cevâb adını verirler. Alay ve şaka yollu yazılmış nazirelere tehzil veya hezil denir.[^1] ## Örnekleri “Hayret ey büt sûretin gördükte lâl eyler meni, Sûret-i hâlim gören sûret hayâl eyler meni Mihr salmazsın mana rahm eylemezsin munca kim, Sâye tek sevdâ-yı zülfün pây-mâl eyler meni Za’fı tâli mâni-i tevfik olur her nice kim, İltifâtın ârzû-mend-i visâl eyler meni Men gedâ sen şahâ yâr olmak yok ammâ neyleyem, Ârzû ser-geşte-i fikr-i muhâl eyler meni Tir-i gamzen atma kim bağrım deler kanım döker, Akd-i zülfün açma kim âşüfte-hâl eyler meni Dehr vakf etmiş meni nev-res civanlar aşkına, Her yeten meh-veş esîr-i hatt u hâl eyler meni Ey Fuzûlî kılmazsam terk-i tarîk-i aşk kim, Bu fazilet dâhil-i ehl-i kemâl eyler meni, Fuzuli” *Nedim’in Fuzuli’nin bu gazeline yazdığı nazire:* “Bûs-ı la’lin şöyle sîr-âb-ı zulâl eyler beni, Kim gören âb-ı hâyât içmiş hayâl eyler beni Şâire söz bulmağa minnet yok amma neyleyim, Âh kim hâyret seni gördükçe lâl eyler beni Sevdiğim câm-ı meye hâcet nedir la’l-i lebin, Bir şeker handeyle mest-i bî mecât eyler beni Bağda zülf ü ruhun andıkça bu kimdür deyü, Sünbül ü gül birbirinden sûal eyler beni Nükhet-î zülfünle geldikçe nesîm-i nev-bâhar, Turra-i sünbül-sıfat âşüfte-hâl eyler beni Nâ-tüvânım şöyle çeşmin hasetinden kim gehî, Sâye-i müjgân-ı âhü pây-mâl eyler beni Gerdişin gördükçe sâkî-mülâyım meşrebin, Arzû ser-geşte-i fikr-i muhâl eyler beni Hasret-i çeşminle ben hâk-i siyâh olsam dahi, Baht âhir sürme-i çeşm-i gazâl eyler beni Güldürür ya ağlatır ya lütf eder yâhud itâb, Hâsılı neylerse ol ruhsâr-ı âl eyler beni Arz-ı hâlim çok efendim hak-i pây devlete, Lütfun ammâ bî-niyâz-ı arz-ı hâl eyler beni Ben kulun lâyık değildir aslına ammâ yine, İltifâtın ârzü mend-i visâl eyler beni Gûyyâ bilmez efendim bende-i dîrinesin, Kim Nedîmâ bu mudur deyü suâl eyler beni, Nedim” [^1]: Məhərrəm Qasımlı, Mahmud Allahmanlı. Aşıq şeirinin poetik biçimləri və çeşidləri. Elm və təhsil, 2018.