Muzafferüddin Şah
Muzafferüddin Şah (23 Mart 1853, Tahran - 9 Ocak 1907, Tahran), 1896-1907 yılları arasında İran şahı olarak hüküm sürdü.
Kaçar Hanedanı'ndan Nasırüddin Şah'ın oğluydu. 1861'de veliaht seçilerek ülkenin kuzeyindeki Azerbaycan'a vali olarak atandı. Aynı şekilde Farsçaya çok aşina olmadığından Farsçayı Azeri Türkçesiyle konuşurdu.[1]Ardabil Becomes a Province: Center-Periphery Relations in Iran", H. E. Chehabi, International Journal of Middle East Studies, Vol. 29, No. 2 (May, 1997), 235; "Azeri Turkish was widely spoken at the two courts in addition to Persian, and Mozaffareddin Shah (r. 1896–1907) spoke Persian with an Azeri Turkish accent." Mayıs 1896'da tahta geçtiğinde, ülkeyi yönetmeye hazır değildi. Ciddi bir sorun oluşturan bütçe açığını kapatmak için siyasal ödünler karşılığında Rusya'dan borç alma yoluna gitmesi, aldığı borçları 1900 - 1905 arasında yaptığı üç Avrupa gezisinde harcaması ve Rusya'nın İran'daki nüfuzunu giderek arttırması yönetimine karşı güçlü bir muhalefetin doğmasına yol açtı. 1906'da başlayan karışıklıkların çok geçmeden bütün ülkeye yayılması üzerine Ekim 1906'da anayasal monarşi yönetimine geçmek zorunda kaldı.
Ayrıca bakınız
Kaynakça
- 1.Ardabil Becomes a Province: Center-Periphery Relations in Iran", H. E. Chehabi, International Journal of Middle East Studies, Vol. 29, No. 2 (May, 1997), 235; "Azeri Turkish was widely spoken at the two courts in addition to Persian, and Mozaffareddin Shah (r. 1896–1907) spoke Persian with an Azeri Turkish accent."