# Murino Muharebesi

> Source: https://turkipedia.org/tr/wiki/Murino_Muharebesi
> Last updated: 2026-10-05
> License: CC BY-SA 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/). Credit "Turkipedia contributors" and link to the source.
> Based on: Murino Muharebesi, https://tr.wikipedia.org/wiki/Murino_Muharebesi (CC-BY-SA-4.0)

![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/5d/Murino_%28crna_gora%29.jpg)
* (Velika at Sırpça Vikipedi, public-domain)*

- **Çatışma:** Murino Muharebesi
- **Parçası:** Plav ve Gusinye Muharebeleri
- **Tarih:** 8 Ocak 1880
- **Yer:** Murino Plav, Karadağ
- **Sonuç:** Her iki tarafta zafer ilan etti; Karadağlılar geri çekildi; Vasojevići yerleşimi Arnavut Düzensiz birliklerince yağmalandı
- **Savaşan:** Principality of Montenegro; Prizren Ligi
- **Komutan:** Marko Miljanov; Todor Miljanov; Rahip Đoko; Kurt Asllani; Nure Kurti
- **Units:** Bratonožići taburu; Vasojevići taburu; Moračani taburu; Prizren Ligi
- **Güç:** 3,000 (Karadağ iddiası); 9,000 (Arnavut iddiası); 7,000 (Arnavut iddiası); 10,000 (Karadağ iddiası)
- **Kayıp:** Bilinmiyor; 1,200 (Arnavut iddiası); En az 349

**Murino Muharebesi** 8 Ocak 1880 tarihinde [Karadağ Prensliği](https://turkipedia.org/tr/wiki/Karada%C4%9F_Prensli%C4%9Fi) ile [Prizren Birliği](https://turkipedia.org/tr/wiki/Prizren_%C4%B0ttifak%C4%B1) arasında gerçekleşmiştir. Bu savaş [Plav](https://turkipedia.org/tr/wiki/Plav) ve [Gusinye](https://turkipedia.org/tr/wiki/Gusinye) üzerindeki egemenlikle ilgili savaşların bir parçasıydı. Berlin Antlaşması'na (1878) göre [Osmanlı İmparatorluğu](https://turkipedia.org/tr/wiki/Osmanl%C4%B1_%C4%B0mparatorlu%C4%9Fu) bölgeyi Karadağ'a devredecekti, ancak bu hamleye yerel Arnavutlar askeri olarak karşı çıktı. Savaş sırasında Karadağ kaynakları, [Prizren Birliği](https://turkipedia.org/tr/wiki/Prizren_%C4%B0ttifak%C4%B1)'nden yaklaşık 10.000 Arnavut'un Murino'da komutanlar [Marko Miljanov](https://turkipedia.org/tr/wiki/Marko_Miljanov) ve [Todor Miljanov](https://turkipedia.org/tr/wiki/Todor_Miljanov) ile rahip Đoko liderliğindeki 3.000 kişilik Karadağ kuvvetlerine karşı savaştığını iddia etmektedir. Arnavut kaynakları [Prizren Birliği](https://turkipedia.org/tr/wiki/Prizren_%C4%B0ttifak%C4%B1)'ne bağlı yaklaşık 4.000 Arnavut askerin ve 3.000 yerel gönüllünün 9.000 Karadağlıya karşı savaştığını iddia etmektedir.[^1]

Murino'daki muharebe, [Novšiće](https://turkipedia.org/tr/wiki/Nov%C5%A1i%C4%87e) muharebesinden (4 Aralık 1879) yaklaşık bir ay sonra, Osmanlı yüksek komutanlığı ilhaka karşı yerel direnişi yatıştırmak için [Ahmed Muhtar Paşa](https://turkipedia.org/tr/wiki/Ahmed_Muhtar_Pa%C5%9Fa) komutasındaki [Manastır](https://turkipedia.org/tr/wiki/Manast%C4%B1r_Vilayeti) birliklerini göndermeye hazırlanırken meydana geldi. Karadağ kuvvetleri Pepići'den Plava yakınlarındaki Metej'deki mevzilere doğru ilerlerken Prizren Birliği tarafından önleri kesildi. Çatışmadan sonra Karadağ kuvvetleri [Andrijevica](https://turkipedia.org/tr/wiki/Andrijevica) yakınlarındaki Sutjeska'ya çekildi ve Arnavut düzensizler Vasojevići yerleşimlerini, Velika, Ržanica ve Pepići'yi yakıp yıktı. Savaştan sonra her iki taraf da zafer kazandığını iddia etti. Karadağ'da, [Prens Nikola](https://turkipedia.org/tr/wiki/I._Nikola) Arnavutların yenilgisinin o kadar yıkıcı olduğunu iddia etti ki, Karadağ kuvvetleri gece çökmeden savaşı bitirdi ki bu genellikle yapmadıkları bir şeydir. Murino muharebesin hemen sonra Marko Miljanov, Arnavutların Karadağlılarla yaptıkları savaşlar için değil, Plav ve Gusinye'yi ellerinde tuttukları için övündüklerine dair bir rapor aldı.[^2] Bazı raporlar Karadağlı askerlerin Osmanlı Arnavut düzensizlerinin ölü bedenlerinden kestikleri 221 burnu getirdiklerini söylemektedir.[^3]

[^1]: AlbaniaPress.com /ShqiperiaPress.com - Mbrojtja e Plavës dhe e Gucisë (tetor 1879-janar 1880). www.albaniapress.com. <https://www.albaniapress.com/lajme/9450/Mbrojtja-e-Plaves-dhe-e-Gucise-tetor-1879-janar-1880-.html>
[^2]: Istorijski zapisi. Istorijski institut u Titogradu, 1982, s. 71. <https://books.google.com/books?id=zD1pAAAAMAAJ>
[^3]: Šarić, Blagoje. Istorijske staze Šekulara. Pegaz, 2005. <https://books.google.com/books?id=YjAkAgAACAAJ>
