Mehmed Emin Zeki

Mehmed Emin Zeki (1880, Süleymaniye - 1948 Süleymaniye), Kürt asıllı Osmanlı ve sonradan Iraklı tarihçi, edebiyatçı ve yazardır. Ayrıca Çanakkale, Filistin, Irak ve Kafkas gibi cephelerinde savaşmış bir Osmanlı subayı ve devlet adamıdır.^{[1]Arşivlenmiş kopya.}

Mehmed Emin Zeki Bey 1880 yılında Süleymaniye'de doğdu, 1948 yılında öldü. Babası, adı Hacı Abdurrahman'dır. İlköğrenimini Mele Abdulaziz medresesi'nde yaptı. Kürtçe, Türkçe, Arapça ve Farsça dillerinin yanı sıra İngilizce, Fransızca ve Rusça da bilen Mehmed Emin Zeki, Kürt Terakkî Kulübü isimli derneğin kurucuları arasında yer almış ve 1943 yılında derneğin başkanlığına seçilmiştir. Kürt tarihçi ve yazar Alaeddin Seccadî tarafından çıkarılan ilk Kürtçe edebiyat dergisi olan Gelâwêj'in kuruluşunda ve yazı kadrosu içinde görev almış, çeşitli yazılar yazmıştır. Osmanlı Devleti askerî tarihine dair eserleri ve Kürdoloji çalışmalarının yanı sıra şiir, hat ve resim ile de ilgilenmiştir.^{[2]TDV İslam Ansiklopedisi}

Eserleri

Kürtler ile ilgili yazdığı eserler

• Kürtler ve Kürdistan Tarihi

• Meşahirî Kurd û Kurdistan (Kürt ve Kürdistan Ünlüleri)^{[3]Mehmed Emin Zeki, Kürt ve Kürdistan Ünlüleri ISBN 91-89014-45-6}

• Tarihî Süleymaniye (Süleymaniye Tarihi)

Osmanlı Ordusunda görevli iken yazdığı eserler

• Osmanlı Ordusu, (Bağdat, 1906).

• Osmanlı Esfarı Hakkında Tetkikat (Osmanlı Savaşları Hakkında İncelemeler), (1918, İstanbul).

• Irakı Nasıl Kaybettik ?, (1936, İstanbul).

• Harb-ı Umumide Osmanlı Cepheleri Vakayii, (1919 Irak).

• Irak Seferi ve Hatalarımız, (1919 İstanbul).

• Selman Pak Meydan Muharebesi ve Zeylî, (1919 İstanbul).

• Bağdad ve Son Hadise Ziyaî, (1921 İstanbul).

• Irak Tarihi Harp Muhtasarı (bir bölümü), (1921 İstanbul).