Kunovica Muharebesi

Kunovica Muharebesi veya Kunovitsa Muharebesi, 2 veya 5 Ocak 1444'te Pirot ve Niš arasındaki Kunovica (Suva Planina) dağının yakınında, János Hunyadi liderliğindeki haçlılar ile Osmanlı İmparatorluğu arasında meydana gelen savaştır.

Savaş

Hristiyan birliği, İzladi Derbendi Muharebesinin ardından 24 Aralık 1443'te geri çekilmeye başladı. Osmanlı kuvvetleri onları Iskar ve Nišava nehirleri boyunca takip etti ve Kunorica geçidinde Đurađ Branković komutasındaki geri çekilen Sırp Despotluğu ordusunun arka kanatlarına saldırdı (bazı kaynaklara göre pusuya düşürüldü). Savaş, gece boyunca, dolunayın altında gerçekleşti. Hunyadi ve Władysław, erzaklarını piyadelerin korumasına bırakarak dağın doğu tarafındaki nehir kenarında bulunan Osmanlı kuvvetlerine saldırdı. Osmanlılar yenildi ve Çandarlı ailesinden Mahmud Çelebi (daha önceki bazı kaynaklarda Karambeg olarak anılır)^{[1]Der katholische Volksfreund: Wochenschrift für häusliche Erbauung und Belehrung des katholischen Volkes. Rieger, 1855, s. 352.} de dahil olmak üzere birçok Osmanlı komutanı esir alındı.

Bazı kaynaklara göre İskender Bey bu savaşa Osmanlı tarafında katılmış ve çatışma sırasında taraf değiştirmiştir.

Sonrası

Bu savaştan dört gün sonra Hristiyan koalisyonu Ürgüp'e ulaştı. Đurađ Branković, III. Władysław ve János Hunyadi'ye kış aylarında Sırp müstahkem kasabalarında kalmalarını ve 1444 baharında Osmanlılara karşı olan seferlerine devam etmelerini önerdi. Teklifini reddedip geri çekildiler. Ocak 1444'ün sonunda Władysław ve Hunyadi kuvvetleri Belgrad'a, Şubat ayında Budin'e ulaştılar ve burada kahraman gibi karşılandılar. 1444'te Hristiyan kuvvetlerinin elçileri Edirne'ye gönderildi ve Edirne-Segedin Antlaşması olarak bilinen on yıllık bir barış anlaşması imzalandı.

Çağdaş Osmanlı kaynakları, Kunovica'daki yenilgi için komutanlar Kasım ve Turahan arasındaki rekabeti suçlarken, bazı kaynaklar Sırp Despot Đurađ Branković'in Turahan'a savaşa katılmaması için rüşvet verdiğini iddia ediyor.^{[2]Željko Fajfrić. Sveta loza Brankovića. Grafosrem, 1999.} Bunun sonucunda Turahan gözden düştü ve padişah tarafından Tokat'ta bir hapishaneye sürgüne gönderildi.

Bu savaş Sırp şarkısı Blow, Wind'de anılır (Sırpça: Подухни ветре).^{[3]Istorija srpske i hrvatske književnosti usmenoga postanja. Izd. Knjižara G. Kona, 1912, s. 26.}