Turkipedia
Menü

Koryo-saram

Kino rock grubunun kurucusu Viktor Tsoi, Koryo-saram halkının en ünlü isimlerinden biridir. Tsoi'ın Rus müzik tarihinde büyük etkisi olmuştur.
Kino rock grubunun kurucusu Viktor Tsoi, Koryo-saram halkının en ünlü isimlerinden biridir. Tsoi'ın Rus müzik tarihinde büyük etkisi olmuştur.Igor Moukhin, Kamu malı, Wikimedia Commons

Koryo-saram (Korece: 고려사람; Rusça: Корё сарам; Ukraynaca: Корьо-сарам), eski Sovyet ülkelerinde yaşayan etnik Korelilerin kendilerini tanımlamak için kullandıkları isimdir. Bu terim iki öğeden oluşur: "Koryo", Kore'nin Korecedeki isimlerinden biridir, "saram" ise "insan" veya "halk" anlamına gelir.

Eski Sovyetler Birliği'nde yaşayan yaklaşık 500.000 etnik Koreli vardır. Bunların çoğu, SSCB'nin dağılmasından sonra bağımsızlığa kavuşmuş Orta Asya ülkelerinde yaşar. Güney Rusya (Volgograd civarı), Uzak Doğu Rusyası (Vladivostok civarı), Kafkasya ve güney Ukrayna'da da büyük Koryo-saram topluluklarına rastlanır. Bu toplulukların kökeni, 19. yüzyılın sonunda Rusya'nın Uzak Doğusu'nda yaşayan Korelilere dayanır.

Sahalin adasında "Sahalin Korelileri" olarak bilinen ayrı bir etnik Koreli topluluğu da vardır. Bu topluluğun içindeki bazı insanlar kendilerini "Koryo-saram" olarak tanımlasa da bu insanların çoğu böyle yapmaz. Ataları 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında Rusya'ya göç etmiş Rus anakarası Koryo-saram topluluklarının aksine, Sahalin Korelilerinin ataları Gyeongsang ve Jeolla eyaletlerinden göçmen olarak geldi ve İkinci Dünya Savaşı'nın neden olduğu emek kıtlıklarını doldurmak için Japon hükûmeti[1]O dönemde Sahalin, Japon İmparatorluğu'nun Karafuto Prefektörlüğü'ne bağlıydı. tarafından Sahalin'deki kömür madenlerinde çalışmaya zorlandı.[2]Ban, Byung-yool. Koreans in Russia: Historical Perspective. Korea Times, 22 Eylül 2004.

Mutfak

Morkovça (Kore havuç salatası)
Morkovça (Kore havuç salatası)Off-shell, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons

Koryo-saramlar, özellikle Kore mutfağını iyi muhafaza etmiştir. Koryo-saram mutfağı en çok günümüz Kuzey Kore'deki Hamgyong bölgesine benzer; bu mutfakta etli çorbalar ve tuzlu yan yiyecekler çok yapılır. Bu bölgenin mutfağına benzer pişirme yöntemleri kullanılır, ancak yerel malzemelere uyarlanmıştır; bu da yeni yemeklerin icat edilmesine yol vermiştir. Bunun meşhur bir örneği, Sovyetler Birliği çapında "morkovça" olarak bilinen acılı bir havuç salatasıdır.[3]Moskin, Julia. The Silk Road Leads to Queens. 18 Ocak 2006.[4]Lankov, Andrei. Korean carrot. Russia Beyond the Headlines, 21 Ağustos 2012. Bu bir Koryo-saram icatıdır ve son zamanlara kadar Güney Kore'de varoluşu bilinmezdi. Buna rağmen, uluslararası tanınma kazanmıştır; Bağımsız Devletler Topluluğu çapındaki çoğu kafeteryada servis edilir, tüm süpermarketlerde satılır ve eski Sovyetler Birliği'ndeki tüm etnik gruplar, yemek sofralarında bu yemeği sık sık bir yan yiyecek olarak hazırlar.

Buna karşın, son zamanlara kadar Koryo-saramlar, bulgogi, bibimbap veya samgyeopsal gibi Güney Kore yemeklerinden haberdar değildi. Geleneksel olarak, Koryo-saramların çok tükettiği yemekler , , timpeni, khe, chartagi, kadi che (Korece: 가지채), kosari che (Korece: 고사리채), chirgym che, banchan, schirak tyamuri ve kadyuri'dir.

Dipnot

Kaynakça

  1. 1.O dönemde Sahalin, Japon İmparatorluğu'nun Karafuto Prefektörlüğü'ne bağlıydı.
  2. 2.Ban, Byung-yool. Koreans in Russia: Historical Perspective. Korea Times, 22 Eylül 2004. times.hankooki.com
  3. 3.Moskin, Julia. The Silk Road Leads to Queens. 18 Ocak 2006. nytimes.com
  4. 4.Lankov, Andrei. Korean carrot. Russia Beyond the Headlines, 21 Ağustos 2012. via.sawd.ch