Kayış (mitoloji)
Kayış, Çocukları korkutmak için uydurulmuş kötücül varlıktır. Kayış Baldır veya Kayış Bacak da denilen, ayakları kayıştan gulyabanidir.[1]Türk Mitolojisi Sözlüğü, Pınar Karaca. O, kendi ayakları üzerinde durup yürüyemez. Bunun için de yoldan giden insanları aldatıp, onun boynuna biner. Sonra kayış ayaklarını onun beline dolayıp, yolu bitinceye kadar onu bırakmaz.
Elsiz ve ayaksız bir ihtiyar görünümünde olan bu varlık, ırmak kenarında oturup, gariban bir görünüş sergileyerek, oradan geçenlerden, onu omuzuna alarak ırmağın diğer kıyısına geçirmelerini rica eder. Kim onu omuzuna alırsa, 'Kayış Baldır'ın karnından bir anda yılana benzer üç arşın uzunluğunda iki ayak çıkıp, yolcunun bedenine sarılır. Elleriyle de sıkı sıkıya sarılıp, "Ne dersem, onu yapacaksın" diyerek, o insanı kölesi yapar.
Söylentilere göre 'Kayış Baldır' uzadıkça uzanan, başı bulutlara değen korkunç bir canlıdır. O, akşam ezanından sonra ortaya çıkar. Bir yoruma göre, böyle bir hikâye anlatılarak, çocukların akşam karanlığında evden çıkmalarının ve yaramazlık yapmalarının önüne geçilmek isteniyormuş.
Dış bağlantılar
Arap Edebiyatında Hayvanlar, M. V. McDonald (Kayış Bacak)
Türkmenistandan Gül Senüber Hikayesi, Nerin Köse (Kayış Baldır)
Kaynakça
- 1.Türk Mitolojisi Sözlüğü, Pınar Karaca. kayipdunya.com