# II. Kosova Muharebesi > Source: https://turkipedia.org/tr/wiki/II._Kosova_Muharebesi > Last updated: 2026-10-05 > License: CC BY-SA 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/). Credit "Turkipedia contributors" and link to the source. > Based on: II. Kosova Muharebesi, https://tr.wikipedia.org/wiki/II._Kosova_Muharebesi (CC-BY-SA-4.0) ![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/cf/Sueleymanname_akinci.png) * (public-domain)* - **Çatışma:** II. Kosova Muharebesi - **Tarih:** 17 Ekim - 20 Ekim 1448 - **Yer:** Kosova Ovası, Kosova - **Sonuç:** Kesin Osmanlı zaferi - **Coğrafi değişiklikler:** Balkanlar tamamen Osmanlı egemenliğine girdi - **Savaşan:** 25px Osmanlı Devleti; 25px Karamanlı Devleti; 35x24px Macaristan Krallığı; Kutsal Roma İmparatorluğu; Bohemya Prensliği; 20px Eflak Prensliği; 22px Polonya Krallığı; 22px Boğdan Prensliği - **Komutan:** 25px II. Murat; 25px Şehzade Mehmet; 35x24px János Hunyadi - **Güç:** ~ 40,000; ~ 38.000-43.000; 30.000-35.000 Macar, Alman, Bohemyalı, Leh asker (Ordunun esasını Macarlar oluşturuyordu); 8.000 Eflak askeri; 800-2000 savaş arabası - **Kayıp:** 4.000 ölü; 17,000 öldürüldü veya yakalandı **II. Kosova Muharebesi** (*Második Rigómezei csata*), 17-20 Ekim 1448 tarihleri arasında [Osmanlı İmparatorluğu](https://turkipedia.org/tr/wiki/Osmanl%C4%B1_%C4%B0mparatorlu%C4%9Fu) ile [Macaristan Krallığı](https://turkipedia.org/tr/wiki/Macaristan_Krall%C4%B1%C4%9F%C4%B1) önderliğindeki [Haçlı Ordusu](https://turkipedia.org/tr/wiki/Ha%C3%A7l%C4%B1_Seferleri) arasında gerçekleşen ve Osmanlı zaferiyle sonuçlanan bir meydan [savaşıdır](https://turkipedia.org/tr/wiki/Sava%C5%9F). Savaş, [I. Kosova Muharebesi](https://turkipedia.org/tr/wiki/I._Kosova_Muharebesi)'nin de yapıldığı [Kosova Ovası](https://turkipedia.org/tr/wiki/Kosova_Ovas%C4%B1)'nda meydana geldi. Osmanlı ordusunu [Padişah](https://turkipedia.org/tr/wiki/Padi%C5%9Fah) [II. Murad](https://turkipedia.org/tr/wiki/II._Murad), Hristiyan ittifakını ise Macaristan Naibi [János Hunyadi](https://turkipedia.org/tr/wiki/J%C3%A1nos_Hunyadi) komuta etti. Savaş, 1444 yılındaki [Varna Muharebesi](https://turkipedia.org/tr/wiki/Varna_Muharebesi)'ndeki yenilginin ardından Hristiyan devletlerin [Balkanlar](https://turkipedia.org/tr/wiki/Balkanlar)'daki Osmanlı ilerleyişini durdurma ve bölgeyi geri alma girişimidir. Hunyadi; Macar, [Eflak](https://turkipedia.org/tr/wiki/Eflak_Voyvodal%C4%B1%C4%9F%C4%B1), [Alman](https://turkipedia.org/tr/wiki/Kutsal_Roma_%C4%B0mparatorlu%C4%9Fu), [Polonya](https://turkipedia.org/tr/wiki/Polonya_Krall%C4%B1%C4%9F%C4%B1_%281385-1569%29) ve [Bohemya](https://turkipedia.org/tr/wiki/Bohemya) askerlerinden oluşan bir ordu topladı. Hunyadi'nin planı, [Arnavutluk](https://turkipedia.org/tr/wiki/Arnavutluk)'ta Osmanlı'ya karşı isyan başlatan [İskender Bey](https://turkipedia.org/tr/wiki/%C4%B0skender_Bey)'in kuvvetleriyle birleşmekti. Ancak Osmanlı ordusu, bu birleşme gerçekleşmeden önce Haçlı ordusunu Kosova'da karşıladı. Üç gün süren çarpışmalar, Osmanlı ordusunun zaferiyle sonuçlandı. Bu yenilginin ardından Avrupalı devletlerin Balkanlar'ı Osmanlı'dan geri alma girişimleri uzun bir süre durdu ve Hristiyan ittifakları savunma pozisyonuna geçti. Balkanlar'daki Osmanlı hakimiyetinin kesinleşmesi, birkaç yıl sonra gerçekleşecek olan [İstanbul'un Fethi](https://turkipedia.org/tr/wiki/%C4%B0stanbul%27un_Fethi) için batı yönünden gelebilecek askeri tehditleri azalttı. ## Savaş öncesi Osmanlılar'ın [Balkanlar](https://turkipedia.org/tr/wiki/Balkanlar)'a doğru yayılması, bu sırada güçlü bir devlet olarak [Orta Avrupa](https://turkipedia.org/tr/wiki/Orta_Avrupa) ile Balkanlar arasında bir kalkan durumunda bulunan Macar Krallığı'nı yakından ilgilendirmekteydi. Osmanlı ve Macar orduları arasında ilk ciddi hesaplaşma 1444'te [Varna](https://turkipedia.org/tr/wiki/Varna)'daki meydan savaşında gerçekleşmiş ve Macarlar bu mücadelede yenilgiye uğramışlardı. Fakat buradaki yenilgi Macarlar'ın Balkan siyasetini sona erdirmedi, aksine [Mohaç](https://turkipedia.org/tr/wiki/Moha%C3%A7)'a kadar devam edecek bir süreci başlatmış oldu. Macarlar'ın efsanevî kumandanı ve kral nâibi [János Hunyadi](https://turkipedia.org/tr/wiki/J%C3%A1nos_Hunyadi) Varna'daki yenilginin rövanşı için hazırlıklara başlamış, 1447 yılı başlarından itibaren kendisine yakın olan Tuna boyundaki prensliklerle ittifak oluşturmaya çalışmıştı. Daha önceki savaşta olduğu gibi Türkleri Balkanlar'dan atmak amacıyla yeni girişeceği mücadeleye bir [Haçlı seferi](https://turkipedia.org/tr/wiki/Ha%C3%A7l%C4%B1_Seferleri) görüntüsü vermek için papaya, [Venedik](https://turkipedia.org/tr/wiki/Venedik)'e, [Aragon](https://turkipedia.org/tr/wiki/Aragon) ve [Napoli krallıklarına](https://turkipedia.org/tr/wiki/Napoli_Krall%C4%B1%C4%9F%C4%B1) başvurmuşsa da bunlardan olumlu bir cevap alamamıştı. Bu sırada iç problemlerini halledip Varna savaşında elde ettiği başarının rüzgârıyla muhalif kesimi sindiren [II. Murad](https://turkipedia.org/tr/wiki/II._Murad), [Arnavutluk](https://turkipedia.org/tr/wiki/Arnavutluk)'ta [İskender Bey](https://turkipedia.org/tr/wiki/%C4%B0skender_Bey)'in isyanı ile ilgilenmekteydi. Osmanlı ordusu Temmuz 1448 Arnavutluk'ta bulunuyordu ve [Kocacık Hisarı](https://turkipedia.org/tr/wiki/Kocac%C4%B1k_Hisar%C4%B1)'nın zaptından sonra [Akçahisar](https://turkipedia.org/tr/wiki/Ak%C3%A7ahisar) (Kruya) kuşatmasıyla meşguldü. Hunyadi'nin İskender Bey ile de temas kurduğu ve onunla birleşmek üzere harekete geçtiği de belirtilir.[^1] ## Savaş hazırlıkları Topladığı 30-35.000 kişilik kuvvetle Balkanlar'a inen Hunyadi'nin ordusunun esasını Macarlar oluşturuyordu. Ayrıca 8000 askerden ibaret bir [Eflak](https://turkipedia.org/tr/wiki/Eflak) gücü de kendisine katılmıştı. Yine [Alman](https://turkipedia.org/tr/wiki/Almanlar) ve [Çekler](https://turkipedia.org/tr/wiki/%C3%87ekler)den oluşan paralı askerler de vardı.[^2] Hunyadi, Sırp Despotu [Curac Brankoviç](https://turkipedia.org/tr/wiki/%C4%90ura%C4%91_Brankovi%C4%87) ile de temas kurmak istedi, ancak Sırp despotu buna yanaşmadığı gibi onun topraklarından geçmesine izin vermeyeceğini de bildirdi. Bunda ikisi arasında eskiye dayanan bir gerginlik kadar Osmanlı baskısı da etkili olmuştu. Buna rağmen Hunyadi eylül ayı sonlarında Sırp topraklarına girdi ve Morava vadisine yöneldi. Arnavutluk seferinde iken onun hareketini öğrenen II. Murad, kuvvetlerini [Sofya](https://turkipedia.org/tr/wiki/Sofya)'da toplayarak Macar kuvvetlerini karşılamak üzere Kosova ovasına doğru ilerledi. Kaynaklarda Osmanlı ordusunun mevcudu hakkında abartılı rakamlar vardır. Macar kuvvetlerine göre nisbî bir fazlalığı olan Osmanlı ordusunun asker sayısı en iyimser tahminle 40.000 dolayında olarak gösterilebilir.[^3] Hunyadi'nin ordusu ise iyi donanmış ve son derece düzenli birliklerden oluşuyordu. En büyük gücü Varna'da olduğu gibi ağır zırhlı süvariler teşkil ediyordu, hafif süvari sayısı da fazlaydı. Her birinde ikişer neferin bulunduğu, üzerinde bir topun yer aldığı ve sayıları kaynaklara göre 800-2000 arasında değişen savaş arabaları ordunun en önemli vurucu gücüydü.[^4] ## Savaş Osmanlılar öncekinden farklı olarak sağ kanatta Anadolu, sol kanatta Rumeli süvarileri ve ortada azap ve [yeniçeri](https://turkipedia.org/tr/wiki/Yeni%C3%A7eri)lerin koruması altında padişahın bulunduğu merkezî güçlerden oluşan bir düzende sıralanmıştı. Yine merkezde süvari hücumlarına karşı kalkanlı ve mızraklı askerlerden oluşmuş bir müdafaa hattı hendek çevresine kurulmuş ve bunun etrafına develer konulmuş, toplar dizilmişti.[^5] Savaş 17 Ekim Perşembe günü başladı. İlk gün Macar süvarilerinin hücumu gerçekleşti. Her iki taraf birbirinin gücünü anlamaya yönelik çarpışmalarda bulundu. Osmanlılar Anadolu askerinin yer aldığı kolu savaşa sokmadılar ve dinlendirdiler. Aynı günün akşamında Hunyadi János'un birlikleri Türk saflarına gece baskını yapmış, fakat bu saldırı da püskürtülmüştü. Ertesi sabah süvari saldırısı tekrar başladı, bunlar yeniçerilerin tuttuğu orta hatta kadar geldiler ve burada durduruldular.[^6] Savaşın ikinci gününde Haçlı ordusu kanatlardan saldırıya geçti. Bunu gören II. Murad, merkezde yer alan Azap ve Yeniçeri kuvvetlerinden oluşan birliklerini sabit tutup kanatlardaki askerlerini geri çekilme emri verdi. Bunu gören János Hunyadi'nkn birlikleri [Osmanlılar](https://turkipedia.org/tr/wiki/Osmanl%C4%B1_%C4%B0mparatorlu%C4%9Fu)ın savaşı terk ettiğini düşünüp tüm güçleri ile merkeze saldırdılar. Bunun üzerine II. Murad merkez birliklerine de geri çekilme emri verdi, fakat bu bir savaş hilesiydi. Çünkü sağ ve sol kanatlarda yer alan Anadolu ve Rumeli beylerbeyliğine bağlı kuvvetler ani ve hızlı bir manevrayla yeniden hücuma geçip Haçlı ordusunu çembere almayı başardılar. Mağlup olacağını anlayan Hunyadi János kaçtı.[^7] 19 Ekim sabahı Haçlı ordugahında kalan kuvvetlerin kurduğu son barikatlar da Türkler tarafından aşıldı ve çok sayıda esir alındı. Bununla birlikle iki buçuk gün süren savaş Osmanlı ordusunun kesin zaferi ile sonuçlandı. Bu arada yardım için gelen İskender Bey ancak savaşın sonunda yetişebilmiş ve mağlûbiyet haberi üzerine geri çekilmişti. Hunyadi ise savaş arabalarının koruması altında savaş meydanından uzaklaşmış, daha sonra kuzeydeki topraklarına dönerken Sırplar tarafından esir alınmış, fakat sonra serbest bırakılmıştır.[^8] II. Kosova Savaşı, Osmanlı'nın ilk zamanlarındaki en uzun süren ve en çok kan dökülen savaşlarından biridir. Bunun sebebi elbette her iki ordunun da dişe diş savaşmış olmasıdır. ## Savaş sonrası II. Kosova Savaşı, Macarların Balkanlar'daki etkisinin bir bakıma sonunu oluşturdu. Buna karşılık Osmanlı hâkimiyetinin sarsılmazlığını pekiştirdi. Eflak üzerindeki Macar nüfuzu sarsıldı ve bu kesimde Osmanlılar öne çıkmaya başladı. Ayrıca [Varna Savaşı](https://turkipedia.org/tr/wiki/Varna_Muharebesi)'yla birlikte burada kazanılan başarı, ileride Balkanlar'da oluşması muhtemel yeni bir ittifak ve askerî yardımı engelleyici bir etki yaparak [İstanbul'un fethi](https://turkipedia.org/tr/wiki/%C4%B0stanbul%27un_Fethi)ni daha yakın hale getirdi. [^1]: Malcolm, N.. Kosova: Balkanları Anlamak İçin. 1999, s. 119-122. [^2]: Ágoston, G.. XV ve XVI. Asırlarda Büyük Meydan Muharebelerinde Uygulanan Strateji ve Taktikler. 1999, s. 93-94. [^3]: Uzunçarşılı, İsmail Hakkı. Osmanlı Tarihi, s. 446-450. [^4]: Elekes, L.. Hunyadi, Budapest. 1952, s. 368-381. [^5]: Âşıkpaşazâde. Târih (Atsız), s. 186-188. [^6]: Oruç b. Âdil. Tevârîh-i Âl-i Osmân, s. 121-123. [^7]: Neşrî. Cihannümâ (Unat), s. 659-675. [^8]: Danişmend, Kronoloji, s. 221-222.