# Gözlüklü Mehmed Reşid Paşa

> Source: https://turkipedia.org/tr/wiki/G%C3%B6zl%C3%BCkl%C3%BC_Mehmed_Re%C5%9Fid_Pa%C5%9Fa
> Last updated: 2026-10-05
> License: CC BY-SA 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/). Credit "Turkipedia contributors" and link to the source.
> Based on: Gözlüklü Mehmed Reşid Paşa, https://tr.wikipedia.org/wiki/G%C3%B6zl%C3%BCkl%C3%BC_Mehmed_Re%C5%9Fid_Pa%C5%9Fa (CC-BY-SA-4.0)

**Gözlüklü Mehmed Reşid Paşa** (ö. Eylül 1857), [Gürcü](https://turkipedia.org/tr/wiki/G%C3%BCrc%C3%BCler) asıllı Osmanlı devlet adamı ve [müşîr](https://turkipedia.org/tr/wiki/M%C3%BC%C5%9F%C3%AEr)idir.

[Gürcü](https://turkipedia.org/tr/wiki/G%C3%BCrc%C3%BCler) asıllı olan Mehmed Reşid, [Koca Hüsrev Mehmed Paşa](https://turkipedia.org/tr/wiki/Koca_H%C3%BCsrev_Pa%C5%9Fa)'nın kölesiydi.[^1] Zâbit olup Avrupa'ya tahsil için gönderildi. İstanbul'a dönüşünde [Tophane-i Âmire](https://turkipedia.org/tr/wiki/Tophane-i_Amire)'ye livâlıkla memur oldu. Sonra tophane [feriğ](https://turkipedia.org/tr/wiki/Fer%C3%AEk)i oldu. 1840 yılında Dâr-ı Şûrâ-yı Askerî azası olarak atandı. Ardından orduların kurulmasında Anadolu Ordusu reisi olarak Aralık 1847'de vezir rütbesiyle Anadolu müşiri oldu. Mart 1852'de Hassa Ordusu Komutanlığı'na atandı. Ağustos 1852'de [Tophane-i Âmire](https://turkipedia.org/tr/wiki/Tophane-i_Amire) müşiri oldu. Eylül 1851 tarihinde [Bağdad](https://turkipedia.org/tr/wiki/Ba%C4%9Fdat) valisi olarak atandı. Bu görevini sürdürürken ilave olarak [Irak](https://turkipedia.org/tr/wiki/Irak) ve [Hicaz](https://turkipedia.org/tr/wiki/Hicaz) müşiri oldu.[^2] Eylül 1857'de öldü.

## Değerlendirme

Sicill-i Osmani'de şöyle değerlendirme yapılmaktadır:[^3]

Bilgili, emir ve idarede becerikliydi. Bağdat'ta güzel ün kazandı. Bir oğlu kaldı. Zengindi.

[^1]: Herzog, Christoph. Osmanische Herrschaft und Modernisierung im Irak. Die Provinz Bagdad, 1817-1917. University of Bamberg Press, 2012, s. 112. <https://books.google.com/books?id=Tr5CLEn10P4C>
[^2]: Sinan Kuneralp, Son Dönem Osmanlı Erkân ve Ricali (1839-1922), Prosopoprafik Rehber, İstanbul 1999, s. 100.
[^3]: Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmani, (haz. Nuri Akbayar), c. II, İstanbul 1996, s. 393.