Fahreddîn-i Irâkî

Fahreddîn-i Irâkî, 13. yüzyılda yaşamış İranlı mutasavvıf, şair. Esas olarak, düzyazı ve şiiri bir arada kullandığı Lema'at adlı eseriyle ve çoğunluğu gazel biçiminde yazılmış divanıyla tanınır.

Dindar ve okumuş bir ailede doğan Irakî, gençliğinde manevi bilgi arayışı içinde olan kalenderler grubuna katıldı. Sonunda Hindistan'daki Multan'a ulaştılar ve burada Irakî daha sonra sufi bir tarikat olan Sühreverdiyye'nin Multan kolunun lideri Bahâeddin Zekeriyya'nın müritlerinden biri oldu. 1262'de eski mürşidinin ölümünden sonra, Irakî kısa bir süre onun yerine geçti, ancak eski mürşidinin oğlu Sadreddin Arif ve bazı müritlerinin kıskançlığı nedeniyle görevi bırakmak zorunda kaldı.

Irakî, Mekke'ye yaptığı hac ziyaretinin ardından Konya'ya yerleşti ve burada Moğol İlhanlı Devleti'nin yöneticisi ve yeni hamisi Muînüddin Süleyman gibi birçok önemli şahsiyetle tanıştı. Hamisinin 1277'de gözden düşüp idam edilmesinin ardından, Irakî onunla işbirliği yapmakla suçlandı ve bu nedenle kaçmak zorunda kaldı. Kısa bir süre Sinop'ta kaldıktan sonra, Irakî birkaç yıl Kahire'de yaşadı ve sonunda Şam'a yerleşti ve 1289'da orada öldü.