Birinci Aliyah

Birinci Aliyah (İbranice: העלייה הראשונה, HaAliyah HaRishona), 1881-1903 yılları arasında Osmanlı Suriyesi'nin Filistin bölgesine yapılan Yahudi göçüydü.^{[1]Bernstein, Deborah S. Pioneers and Homemakers: Jewish Women in Pre-State IsraelState University of New York Press, Albany. (1992) p.4[2]Scharfstein, Sol, Chronicle of Jewish History: From the Patriarchs to the 21st Century, p.231, KTAV Publishing House (1997)} Bu göçte göç eden Yahudiler çoğunlukla Doğu Avrupa'dan ve Yemen'den geldi. Tahminen 25.000^{[3]New Aliyah – Modern Zionist Aliyot (1882–1948). Jewish Agency for Israel.} Yahudi göç etti. 19. yüzyılın sonları ile 20. yüzyılın başlarında Avrupalı Yahudi göçmenlerin çoğu birkaç ay sonra pes etti ve genellikle açlık ve hastalıktan muzdarip olarak geldikleri ülkelere geri döndüler.^{[4]Joel Brinkley, As Jerusalem Labors to Settle Soviet Jews, Native Israelis Slip Quietly Away , The New York Times, 11 February 1990. Quote: "In the late 19th and early 20th century many of the European Jews who set up religious settlements in Palestine gave up after a few months and returned home, often hungry and diseased.". Accessed 4 May 2020.} Daha önceki yıllarda da Filistin'e göç olduğu için "Birinci Aliyah" teriminin kullanımı tartışmalıdır.^{[5]Halpern, Ben. Zionism and the creation of a new society. Oxford University Press, 1998, s. 53-54.} Doğu Avrupa'daki Yahudilerin neredeyse tamamı geleneksel Yahudi ailelerden geliyordu. Birinci Aliyah'ın bir parçası olan göçmenler, daha çok atalarının topraklarıyla olan bağlarından dolayı gittiler.^{[3]New Aliyah – Modern Zionist Aliyot (1882–1948). Jewish Agency for Israel.[6]Palestine/Israel.}