Turkipedia
Menü

Bayram

İçindekiler4
  1. Kelimenin kökeni
  2. Bayramlar
  3. Türk halk kültüründe bayramlar
  4. Bibliyografya
  5. Kaynakça
Cumhuriyet Bayramı'nda İstanbul Boğazı'nda yıllık düzenlenen havai fişek ile yapılan kutlamalardan görünüm.
Cumhuriyet Bayramı'nda İstanbul Boğazı'nda yıllık düzenlenen havai fişek ile yapılan kutlamalardan görünüm.The original uploader was Nightstallion03 at İngilizce Vikipedi ., CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons
İslam inanışında geleneksel düzenlenen Ramazan Bayramı şenliklerinde bir cami mahyasında "Sevelim, Sevilelim" yazmakta, Sultanahmet Camii.
İslam inanışında geleneksel düzenlenen Ramazan Bayramı şenliklerinde bir cami mahyasında "Sevelim, Sevilelim" yazmakta, Sultanahmet Camii.Uğur Başak, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Bayram, millî, dinî veya özel olarak önemi olan ve kutlanan gün veya günlerdir.[1]TDK bayram maddesi.

Kelimenin kökeni

İrani kökenli olan bayram kelimesi en eski Türkçe örneklerde badram olarak geçmektedir. Kelime Orta Farsçada paδrām ve aynı anlamda Soğdcada patrām yazımı ile neşe, huzur, mutluluk, sessizlik manasında kullanılmıştır ve pati- (geri, tekrar) ve rāma- (sükûn, barış ve mutluluk) kelime köklerinin birleşmesi ile oluşmuştur.[2]Arşivlenmiş kopya.[2]Arşivlenmiş kopya. Beyrem veya Mayram olarak da söylenir.

Bayramlar

  1. Dinî bayramlar

  2. Millî bayramlar

  3. Etnik ve uluslararası bayramlar

  4. Şenlik ve Festivaller

Türk halk kültüründe bayramlar

Türk ve Altay halk inancında Bayram niteliği taşıyan farklı kutlu günler bulunur. Türklerde İslam öncesi genel kabul görmüş iki bayram vardır.

  1. Koçagan: Bahar Gündönümü. (Kosa ve Saya)

  2. Paktıgan: Güz Gündönümü. (Pakta ve Payna)

Ayrıca Sümer geleneğinden Orta Doğu ve Orta Asyaya yayılmış olan ve sözbiçim olarak da bu sıralamaya uygun düşen Nardugan bayramı bulunur.

Koçagan (Kosa) baharda yapılır ve Nevruz bayramıdır, bahar gündönümüne denk gelir. Gece ve gündüz eşitlenmiştir. Koça Han adına yapılır. Paktıgan (Pakta) ise güz gündönümüne denk gelir ve Baktı Han adına yapılır. Yakutlar güz bayramına Abası Isıyah/Isıga (Kötü-ruh Serpmesi/Saçısı), bahar bayramına ise Ayıhı Isıyah/Isıga (İyi-ruh Serpmesi/Saçısı) derler. Isıyah (Isıga) sözcüğünün mevsimsel sıcaklık değişiklikleriyle bağlantıyı akla getirecek biçimde ısı kökünden türemiş olması ve Is/Es/Ez (sahip) sözcüğüyle bağlantısı da dikkate değerdir. Daire şeklinde yapılan bu şenlikler hem halayı hem de Kazaklardaki Kımız Murunduk denilen ölenleri de çağrıştırmaktadır. Ayrıca değişik mevsim ve dönemlerde yapılan törenler vardır ve bunlar da günümüzde de pek çok yörede isim değiştirmiş olarak devam eder. Saya bayramı Koçagan'ın (Kosa'nın) öncesinde yapıldığı için aynı ritüelin uzantısı olarak görülebilir. Kosa bayramı yaklaşık olarak kuzuların yüz günlük olduğu dönemde, nevruzdan bir hafta önce başlar ve nevruzu simgeler. Payna ise Paktıgan'dan sonra Aralık gündönümüne denk gelir. Yakut Takviminde Payna adlı bir ay vardır. Bu dört bayram dört ayrı yaratıcı gücü simgeler. Koça Han, Saya Han, Baktı Han, Bayanay Han. Ayrıca kimi yörelerde iki bayram kutlanır. İslamiyet sonrasında ise iki tane önemli bayram kutlanmaya başlamıştır. Kurban Bayramı ve Ramazan Bayramı. Dünyadaki hemen her kültürde özel gün, şölen, bayram, şenlik gibi uygulamalara mutlaka rastlanır. Bu durum tekdüzelikten kurtulma isteğinin bir sonucudur.

Bibliyografya

  • Pertev Naili Boratav, 100 Soruda Türk Folkloru, K Kitaplığı, İstanbul 2003.

Kaynakça

  1. 1.TDK bayram maddesi. tdk.gov.tr
  2. 2.Arşivlenmiş kopya. etimolojiturkce.com