Anglo-Mısır Savaşı (1882)

Britanya'nın Mısır'ı Fethi, yahut diğer adıyla Anglo-Mısır Savaşı , 1882 tarihinde Mısır ve Sudanî kuvvetler ile Ahmed Arabi kumandasında, Birleşik Krallık arasında vuku buldu. Bu harp, milliyetçi bir kıyamın Hidiv Tevfik Paşa'ya karşı nihayete ermesiyle hitama erdi. Neticede, Mısır üzerinde Britanya nüfuzu kat’î surette tesis olundu; bu hâl, Mısırlılar, Fransızlar ve zaten zayıf olan Osmanlı İmparatorluğu'nun selâhiyetini yalnız yazı üzerinde bir kudrete irca etti.

Arka Plan

1881 tarihinde, bir Mısır ordusu subayı olan Arabi Paşa, Mısır ve Sudan'ın Hidivi Tevfik Paşa'ya karşı bir ihtilâl çıkararak isyan eyledi; maksadı memleket üzerindeki Britanya ve Fransız tesirini nihayete erdirmekti.^{[1]Mayer, Thomas. The Changing Past: Egyptian Historiography of the ʻUrabi Revolt, 1882-1983. University of Florida Press, 1988.[2]Cleveland, William L & Martin Bunton, A History of the Modern Middle East: 4th Edition, Westview Press: 2009, s. 92.} Ocak 1882'de, Britanya ve Fransa hükûmetleri Mısır hükûmetine bir "Müşterek Nota" gönderdiler ve Hidiv'in otoritesini tanıdıklarını ilân eylediler. 20 Mayıs'ta Britanya ve Fransız harp gemileri İskenderiye sahillerine geldiler. 11 Haziran'da İskenderiye'de vukû bulan bir Hristiyan karşıtı kıtal hadisesinde 50 Avrupalı öldürüldü. Miralay Arabi Paşa, askerlerine bu kıyamı bastırmaları için emir verdi; lâkin Avrupalılar şehri terk ettiler ve Arabi’nin ordusu kasabayı tahkim etmeye başladı. Fransız filosu Fransa’ya geri çağrıldı. Britanya'nın bir ültimatomu reddolundu ve harp gemileri 11 Temmuz’da saatlik bir İskenderiye bombardımanına başladılar.

Harekâtın Sebepleri

Britanya hükûmetinin neden bir filo göndererek İskenderiye sahillerine vardığı, tarihçiler arasında münakaşa mevzuudur. Ronald Robinson ve John Gallagher, 1961 tarihli Afrika ve Viktoryenler makalelerinde, Britanya istilâsının, Arabi İsyanı'nın tahayyül olunan anarşisini bastırmak ve Süveyş Kanalı üzerindeki Britanya kontrolünü muhafaza ederek Hint Okyanusu'na giden deniz yolunu emniyet altına almak maksadıyla emredildiğini ileri sürerler.^{[3]Robinson, Ronald. Africa and the Victorians: The Official Mind of Imperialism. Macmillan, 1961.}

A.G. Hopkins, Robinson ve Gallagher'ın iddiasını reddetmiş, asıl vesikaları zikrederek, Arabi hareketinden Süveyş Kanalı'na dair bir tehlike tahayyül edilmediğini ve Arabi kuvvetlerinin "anarşistler" olmayıp bilakis nizam ve asayişi muhafaza eylediklerini iddia etmiştir.^{[4]Hopkins, A. G.. The Victorians and Africa: A Reconsideration of the Occupation of Egypt, 1882. The Journal of African History, July 1986, s. 363-391.} Hopkins, bunun yerine, Britanya Başvekili William Gladstone'un kabinesinin, Mısır'da yatırım sahibi olan Britanyalı tahvil sahiplerinin menfaatlerini korumak ve aynı zamanda iç siyasette bir şöhret arayışıyla hareket ettiğini ileri sürer. Hopkins, 1880'lere gelinirken Mısır'da süratle artan Britanya yatırımlarına, bunun da kısmen Süveyş Kanalı inşasından doğan Hidiv borçları ile münasebetine ve Britanya hükûmetiyle iktisadî zümreler arasındaki sıkı bağlara işaret eder.^{[4]Hopkins, A. G.. The Victorians and Africa: A Reconsideration of the Occupation of Egypt, 1882. The Journal of African History, July 1986, s. 363-391.} Hopkins, Britanya'nın iktisadî menfaatlerinin, Liberal Parti'nin bir kanadında zuhur eden, militan bir haricî siyaset arzusuyla müterafik olduğunu, bunun da iç siyasette Muhafazakâr Parti ile rekabete imkân verecek popülariteyi temin ettiğini yazar.^{[4]Hopkins, A. G.. The Victorians and Africa: A Reconsideration of the Occupation of Egypt, 1882. The Journal of African History, July 1986, s. 363-391.} Hopkins, o vakit Mısır'da Britanya başkonsolosu olan Edward Malet'in, Gladstone kabinesinden bir azaya gönderdiği mektubu zikreder: "Siz, bütün Hristiyanlık âlemi namına muharebe ettiniz ve tarih bunu tasdik edecektir. Ayrıca arz edeyim ki, bu hâdise Liberal Parti'ye yeni bir itibar ve iktidar bahşetmiştir."^{[4]Hopkins, A. G.. The Victorians and Africa: A Reconsideration of the Occupation of Egypt, 1882. The Journal of African History, July 1986, s. 363-391.}

John Galbraith ve Afaf Lutfi al-Sayyid-Marsot da Hopkins'e benzer bir görüş ileri sürmüşlerdir; lâkin onların mütalaası, Britanya devlet bürokrasisindeki şahısların mevkilerini nasıl kullandıkları ve istilâyı daha elverişli bir ihtimal gibi gösterdikleri üzerinedir. Evvela, Malet'in, Mısır hükûmetini kendi üstlerine gayr-i sabit ve istikrarsız gibi takdim ederek, kabinedeki üstlerini ikna etmeye çalıştığını tasvir ederler.^{[5]Galbraith, John S.. The British Occupation of Egypt: Another View. International Journal of Middle East Studies, November 1978, s. 471-488.} Galbraith ve al-Sayyid-Marsot'un okumasına göre, Malet safdilâne bir surette, Britanya'nın sadece bir kuvvet gösterisiyle Mısır'ı korkutabileceğini, tam manasıyla bir istilâ yahut işgali tahayyül etmeden ümit eylemiştir.^{[5]Galbraith, John S.. The British Occupation of Egypt: Another View. International Journal of Middle East Studies, November 1978, s. 471-488.} Onlar ayrıca Amiral Beauchamp Seymour üzerinde de durarak, kendisinin, Arabi kuvvetlerinin gemilerine olan tehlikesini telgraflarında abartarak, bombardımanın başlamasını süratlendirdiğini iddia ederler.^{[5]Galbraith, John S.. The British Occupation of Egypt: Another View. International Journal of Middle East Studies, November 1978, s. 471-488.}

Harbin Seyri

Britanya’nın Bombardımanı

Britanya filosu, 11 Temmuz'dan 13 Temmuz'a kadar İskenderiye’yi topa tutmuş, ardından deniz piyadeleri ile şehri işgal eylemiştir. Britanya bir tek gemi dahi kaybetmemiştir; lâkin şehrin büyük bir kısmı, patlayıcı mermilerin sebep olduğu yangınlarla ve, devrin Britanyalı kaynaklarına göre, şehri Britanya'nın ele geçirmekte olduğunu gören Arabi taraftarlarının kasten çıkardıkları ateşlerle harap olmuştur.^{[6]The Bombardment of Alexandria (1882).} Kargaşa esnasında sarayını İskenderiye’ye nakleden Tevfik Paşa, Arabi’yi âsî ilân ederek resmen hükûmetteki mevkilerinden azletti.

Arabi’nin Mukabelesi

Arabi, ardından El-Ezher şeyhlerinden bir fetva alarak, Tevfik Paşa'yı hem memleketine hem dinine hıyanet etmiş bir hâin olarak mahkûm etti ve ona karşı muharebe edenlerin mesuliyetlerini kaldırttı. Arabi ayrıca, Birleşik Krallık'a harp ilân etti ve mecburî askerlik usulünü başlattı.

Britanya’nın Harp Nizâmı

Britanya Ordusu, Kafrü'd-Devvâr'da bir yoklama taarruzu icra ederek, İskenderiye üzerinden Kahire'ye ulaşmanın mümkün olup olmadığını tecrübe etti. Akabinde, Mısır müdafaalarının pek kuvvetli olması sebebiyle bu istikametten Kahire'ye varılamayacağına hükmettiler. Ağustos ayında, Garnet Wolseley kumandasında kırk binden ziyade Britanya askeri Süveyş Kanalı Hattı'na taarruz etti. Kendisine Arabi’nin kuvvetlerini imhâ ve memleketi sair âsilerden temizleme salahiyeti verilmişti.^{[7]Spiers, Edward. Intervention in Egypt. Manchester University Press, 2018.}

Mühendis kıtaları, Temmuz ve Ağustos 1882'de İngiltere'den Mısır'a sevk olundular. Bu mühendisler arasında köprü, demiryolu ve telgraf birlikleri bulunmaktaydı.^{[8]Porter, Whitworth. History of the Corps of Royal Engineers. The Institution of Royal Engineers, 1889.}

Wolseley, Mısırlıların mühim bir mukavemet göstermeyeceklerine kani olduğundan, seferi daha ziyade bir ikmal ve lojistik meselesi olarak görmüştü.^{[9]Kochanski, Halik. Sir Garnet Wolseley: Victorian Hero. A&C Black, January 1999.}

Britanya Seferî Kuvveti'nin Muharebe Nizâmı

• Kumandan: Korgeneral Sir Garnet Wolseley

• Genelkurmay Başkanı: Korgeneral Sir John Adye

• 1. Tümen (Korg. GHS Willis)

• 1. Tugay (Tümg. Kraliyet Yüksek Hazretleri Connaught Dükü)

• 2. Tabur, Grenadier Guards

• 2. Tabur, Coldstream Guards

• 1. Tabur, Scots Guards

• 2. Tugay (Tümg. Gerald Graham VC)

• 1. Tabur, The Buffs (East Kent Alayı)

• 1. Tabur, Royal Irish Fusiliers (Prenses Victoria’nın)

• 2. Tabur, Royal Irish Fusiliers (Prenses Victoria’nın)

• 2. Tabur, York ve Lancaster Alayı

• Tümen Kıt’aları

• 19. Hussar Süvari Alayı (2 Bölük)

• 2. Tabur, Cornwall Dükü’nün Hafif Piyadesi

• A Bataryası, 1. Saha Tugayı, Kraliyet Topçusu

• D Bataryası, 1. Saha Tugayı, Kraliyet Topçusu

• 24. Saha Kumpanyası, Kraliyet İstihkâm Alayı

• 12. Kumpanya, Ordu Levazım ve Nakliye Kolordusu

• 1. Seyyar Sıhhiye Kumpanyası (Yarım), Ordu Hastane Kolordusu

• 3. Saha Hastanesi, Ordu Hastane Kolordusu

• 2. Tümen (Korg. Sir Edward Hamley)

• 3. (Highland) Piyade Tugayı (Tümg. Sir Archibald Alison)

• 2. Tabur, Highland Light Infantry

• 1. Tabur, Black Watch (Kraliyet Highland Alayı)

• 1. Tabur, Cameron Highlanders

• 1. Tabur, Gordon Highlanders

• 4. Tugay (Tümg. Sir Evelyn Wood VC)

• 1. Tabur, Royal Sussex Regiment

• 1. Tabur, Royal Berkshire Regiment (Prenses Charlotte’nin)

• 1. Tabur, South Staffordshire Regiment

• 1. Tabur, King's Shropshire Light Infantry

• Tümen Kıt’aları

• 19. Hussar Süvari Alayı (2 Bölük)

• 3. Tabur, King's Royal Rifle Corps

• I Bataryası, 2. Saha Tugayı, Kraliyet Topçusu

• N Bataryası, 2. Saha Tugayı, Kraliyet Topçusu

• 26. Saha Kumpanyası, Kraliyet İstihkâm Alayı

• 11. Kumpanya, Ordu Levazım ve Nakliye Kolordusu

• 2. Seyyar Sıhhiye Kumpanyası (Yarım), Ordu Hastane Kolordusu

• 4. Saha Hastanesi, Ordu Hastane Kolordusu

• 5. Saha Hastanesi, Ordu Hastane Kolordusu

• Hint Kıt’ası (Tümg. Sir Herbert Macpherson VC)

• 1. Tabur, Manchester Alayı

• 1. Tabur, Seaforth Highlanders

• 7. Bengal Piyade Alayı

• 20. Pencap Piyade Alayı

• 29. Beluç Piyade Alayı

• 7 (Dağ) Bataryası, Kuzey Tümeni, Kraliyet Garnizon Topçusu

• (Kendi levazım, mühendis vb. birlikleriyle beraber)

• Süvari Tümeni (Tümg. Drury Curzon Drury Lowe)

• 1. (Ağır) Süvari Tugayı (Tuğg. Sir Baker Creed Russell)

• Household Cavalry Composite Regiment (Her biri 1 bölük: 1. Life Guards, 2. Life Guards ve Royal Horse Guards)

• 4. Dragoon Guards

• 7. Dragoon Guards

• 2. (Bengal) Süvari Tugayı (Tuğg. H. C. Wilkinson)

• 2. Bengal Süvari Alayı

• 6. Bengal Süvari Alayı

• 13. Bengal Lancers Süvari Alayı

• Tümen Kıt’aları

• N Bataryası, A Atlı Tugayı, Kraliyet Atlı Topçusu

• Süvari Piyade Taburu (hat piyade taburlarının süvari bölüklerinden teşkil edilmiş)

• 17. Kumpanya, Ordu Levazım ve Nakliye

• 6. Saha Hastanesi, Ordu Hastane Kolordusu

• Ordu Kıt’aları

• Donanma Tugayı

• Tabur, Kraliyet Deniz Piyade Hafif Piyadesi

• G Bataryası, B Atlı Tugayı, Kraliyet Atlı Topçusu

• F Bataryası, 1. Saha Tugayı, Kraliyet Saha Topçusu

• H Bataryası, 1. Saha Tugayı, RFA

• C Bataryası, 3. Saha Tugayı, RFA

• J Bataryası, 3. Saha Tugayı, RFA

• "T Bataryası, 3. Saha Tugayı, RFA

• Kraliyet Deniz Topçusu

• 1. Batarya, Londra Tümeni, Kraliyet Garnizon Topçusu

• 4. Batarya, Londra Tümeni, RGA

• 5. Batarya, Londra Tümeni, RGA

• 5. Batarya, İskoç Tümeni, RGA

• 6. Batarya, İskoç Tümeni, RGA

• Ordu Nakliye

• A (Köprü) Bölüğü, Kraliyet İstihkâm Alayı

• C (Telgraf) Bölüğü, Kraliyet İstihkâm Alayı

• Demiryolu Bölüğü, Kraliyet İstihkâm Alayı

• 8. Saha Kumpanyası, Kraliyet İstihkâm Alayı

• 17. Saha Kumpanyası, Kraliyet İstihkâm Alayı

• 18. Saha Kumpanyası, Kraliyet İstihkâm Alayı

• A Kumpanyası, Queen's Own Madras Sappers and Miners

• I Kumpanyası, QOMS&M

• 8. Kumpanya, Ordu Levazım ve Nakliye Kolordusu

• 15. Kumpanya, ACT Kolordusu

• Yardımcı Kumpanya, ACT Kolordusu

• 2. Seyyar Sıhhiye Kumpanyası, Ordu Hastane Kolordusu

• 1. Saha Hastanesi, AHC

• 3. Saha Hastanesi, AHC

• 7. Saha Hastanesi, AHC

• 8. Saha Hastanesi, AHC

• Ordu Posta Dairesi Kolordusu (M Kumpanyası 49. Middlesex Rifle Volunteers)

Kafrü'd-Devvâr Muharebesi

Bu muharebe, 5 Ağustos 1882 tarihinde, Arabi Paşa kumandasında bir Mısır ordusu ile Sir Archibald Alison idaresindeki Britanya kuvvetleri arasında vuku buldu. Mısırlıların Kafrü'd-Devvâr'daki mevkilerinin kuvvetini anlamak ve yerel rivayetlerde zikrolunduğu üzere Mısırlıların ricat etmekte olduklarını tecrübe etmek maksadıyla, Alison 5 Ağustos akşamı bir yoklama taarruzu emretti. Bu hâdise Arabi tarafından bir muharebe olarak rapor edilmiş ve Kahire'de, ilerleyen Britanya kuvvetlerinin ric'ate mecbur edildiği haberi süratle yayıldı; ancak tarihçilerin ekserisi, bu hâdiseyi, Mısır hatlarına ciddî bir taarruz maksadı gütmeyen bir keşif taarruzu olarak tavsif eder. Her hâlükârda, Britanyalılar Kahire'ye şimalden ulaşmak fikrini terk ettiler ve harekât üssünü İsmailiye'ye naklettiler.

Wolseley, 15 Ağustos'ta İskenderiye'ye vardı ve derhal askerlerini Süveyş Kanalı üzerinden İsmailiye'ye nakletmeye başladı; şehir 20 Ağustos'ta hiçbir mukavemet görmeden işgal olundu.^{[8]Porter, Whitworth. History of the Corps of Royal Engineers. The Institution of Royal Engineers, 1889.}

Tellü’l-Kebîr Muharebesi

İsmailiye, 9.000 asker ile süratle takviye olundu; mühendisler Süveyş'ten gelen demiryolunu tamir için vazifelendirildi. Küçük bir kuvvet, Tatlı Su Kanalı boyunca Kassassin kilidine sevkedildi ve 26 Ağustos'ta vardılar. Burada düşmanla karşılaştılar. Sayıca pek az olmalarına rağmen, iki Tabur ve dört top yerlerinde sebat ettiler; nihayet bazı ağır süvariler geldiklerinde taarruza geçerek Arabi'yi ağır kayıplar verdirerek ric’ate mecbur ettiler.^{[8]Porter, Whitworth. History of the Corps of Royal Engineers. The Institution of Royal Engineers, 1889.}

Ordunun ana kütlesi Kassassin'e doğru ilerlemeye başladı ve Tellü'l-Kebîr'deki muharebe için tertibat alındı. Çatışmalar vuku bulduysa da kuvvetlerin toplanmasına mâni olmadı. 12 Eylül'de her şey hazır idi ve o gece ordu muharebeye yürüdü.^{[8]Porter, Whitworth. History of the Corps of Royal Engineers. The Institution of Royal Engineers, 1889.}

13 Eylül'de, Arabi kuvvetlerini Kahire'yi Wolseley'e karşı müdafaa için yeniden konuşlandırdı. Ana kuvveti Tellü'l-Kebîr'de, demiryolu ve Tatlı Su Kanalı'nın şimalinde ki bunlar Kahire'yi İsmailiye'ye bağlamaktaydı, mevzilendi. Müdafaalar aceleyle hazırlanmıştı; çünkü onları tanzim edecek zaman pek azdı. Arabi kuvvetleri 60 parça top ve sürgülü tüfeklere malik idi. Wolseley, bizzat birkaç keşif icra etti ve Mısırlıların geceleri ana müdafaa hatları önünde ileri karakol bulundurmadıklarını gördü; bu hâl, bir taarruz kuvvetinin gecenin karanlığından istifade ile müdafaaya yaklaşmasına imkân veriyordu. Wolseley, kuvvetlerini geceleyin mevziye yaklaştırdı ve şafakta cepheden hücum etti.

Baskın tahakkuk etmedi; zira menzil olduğunda, siperlerdeki tüfek ve top ateşi başladı. Taarruz devam ettikçe, müdafaa askerleri kendi silahlarının çıkardığı dumanla görüş kabiliyetlerini kaybettiler. Üç tabur birden düşman siperlerine hemen hiç zayiat vermeden vardı ve bu hâl Britanya için kati bir zafer neticeledi.^{[8]Porter, Whitworth. History of the Corps of Royal Engineers. The Institution of Royal Engineers, 1889.}

Britanya Ordusu 900 asker kaybetti, yaklaşık iki bin Mısırlı ise öldürüldü. Mısırlılarca esir alınan bazı Britanya askerleri vahşice işkence edilerek katledildi.^{[9]Kochanski, Halik. Sir Garnet Wolseley: Victorian Hero. A&C Black, January 1999.} Arabi kuvvetleri bozguna uğratıldı, Britanya süvarisi onları takibe girişti ve müdafaasız bulunan Kahire'yi zapt eyledi.

Hükûmet, Hidiv'e iade olundu; harp sona erdi ve Britanya ordusunun ekserisi İskenderiye'ye dönerek gemilere bindi. Kasım’dan itibaren yalnız bir işgal ordusu memlekette kaldı.^{[8]Porter, Whitworth. History of the Corps of Royal Engineers. The Institution of Royal Engineers, 1889.}

Teğmen William Mordaunt Marsh Edwards, muharebedeki kahramanlığı sebebiyle Victoria Haçı ile taltif olundu.

Britanya’nın Askerî Yenilikleri

Demiryolu

Tellü'l-Kebîr muharebesi öncesindeki hazırlıklar esnasında, hususî surette teşkil olunan 8. Demiryolu Kumpanyası RE, hem zahire ve asker nakleden trenleri işletmiş, hem de hat tamiratı yapmıştır. Muharebe günü (13 Eylül) sabah 8 ile 9 arasında bir trenle Tellü'l-Kebîr istasyonuna girdiler ve "istasyonu, düşmanın mühimmatıyla dolu trenlerle bütünüyle tıkanmış buldular: hat ölü ve yaralılarla serpilmişti ve bizim askerlerimiz, susuzluktan çıldıracak hâle gelmiş vaziyette etrafı sarmışlardı" (Yüzbaşı Sidney Smith'in günlüğünden iktibas). İstasyon temizlendikten sonra, yaralılar, esirler ve zahireli askerler diğer menzillere nakledilmeye başlandı.^{[10]Porter, Whitworth. History of the Corps of Royal Engineers, Vol. II. Longmans, Green and Co., 1889.}

Telgraf

İlerleyen kolların ardından, Tatlı Su Kanalı'nın iki tarafına telgraf hatları döşendi. 13 Eylül sabahı saat 2'de, Wolseley, sol cenahın en ucunda bulunan Hint Kıt’ası ve Donanma Tugayı ile birlikteki Tümg. Sir Herbert Macpherson'a muvaffakiyetle bir mesaj gönderdi. Tellü'l-Kebîr'de, Arabi Paşa’nın bir gün evvel seyahat ettiği salon vagonunda bir seyyar telgrafhane kuruldu. 13 Eylül sabahı saat 8.30’da, Tellü’l-Kebîr muharebesindeki zaferden sonra, Wolseley bu telgrafı kullanarak Kraliçe Victoria'ya zafer haberlerini gönderdi; aynı gün saat 9.15'te kendisine Kraliçe'den cevap ulaştı. Daimî hat ile irtibat tesis edildikten sonra, Bölük ayrıca Theiber telgraf makinesini ve telefonu da kullandı.^{[10]Porter, Whitworth. History of the Corps of Royal Engineers, Vol. II. Longmans, Green and Co., 1889.}

Ordu Posta Dairesi Kolordusu

Kraliyet İstihkâm Alayı'nın (Posta Şubesi) mümessilleri, bu seferde ilk defa sahneye çıktılar. 24. Middlesex Tüfekli Gönüllüleri'nden (Posta Rifles) hususî surette teşkil edilmişlerdi ve Britanya askerî tarihinde ilk defa, asker gibi talim görmüş posta memurları, sahadaki bir orduya mahsus posta hizmeti icra eylediler. Kassassin muharebesi esnasında, düşman ateşi altına giren ilk Gönüllüler oldular.^{[11]Wells, Edward. Mailshot – A History of the Forces Postal Services. Defence Postal & Courier Services, 1987.}

Akıbet

Arabi'nin Muhakemesi

Başvekîl Gladstone, evvelâ Arabi'yi muhakeme edip idam ettirmeyi murad etmiş, onu "menfaatperest bir müstebit; Mısır halkını tahakküm altında tutarken, bir nevi yeni zaman Selahaddin'i sıfatıyla Hristiyanları katletmeye de vakit bulabilen bir zalim" suretinde tasvir eylemiştir. Ancak ele geçirilen günlükleri ve muhtelif deliller tetkik olunduğunda, Arabi'yi bir alenî muhakemede "şeytanîleştirecek" malzeme pek az bulunmuştur. Bu sebeple suçları hafifletildi; Arabi isyanı ikrar etti ve sürgüne gönderildi.^{[4]Hopkins, A. G.. The Victorians and Africa: A Reconsideration of the Occupation of Egypt, 1882. The Journal of African History, July 1986, s. 363-391.}

Britanya'nın İşgali

Britanya askerleri, Mısır’ın Tek Taraflı Bağımsızlık İlanı (1922) ve 1936 Anglo-Mısır Antlaşması'na kadar Mısır'ı işgal altında tuttular; bu devrede tedrîcen yetkiler Mısır hükûmetine iade olundu.

Hopkins'e göre Britanya, 1882 sonrasında Mısır'daki işgalini, Britanya yatırımlarını teminat altına almak maksadıyla sürdürmüştür: "Britanya'nın Mısır'da müdafaa edeceği mühim menfaatleri vardı ve bu menfaatlerin emniyetini temin edecek şartlar tahakkuk etmedikçe çekilmeyecekti — ve bu şartlar asla tahakkuk etmedi."^{[4]Hopkins, A. G.. The Victorians and Africa: A Reconsideration of the Occupation of Egypt, 1882. The Journal of African History, July 1986, s. 363-391.} Bu görüşe muvafık olarak, Britanya işgali devrinde Mısır'daki yatırımlar arttı, faizler düştü ve tahvil fiyatları yükseldi.^{[4]Hopkins, A. G.. The Victorians and Africa: A Reconsideration of the Occupation of Egypt, 1882. The Journal of African History, July 1986, s. 363-391.}

1936 antlaşması, 1951'de Vafd Partisi hükûmeti tarafından feshedildi ve Mısır milliyetçilerince Britanya kuvvetlerine karşı Süveyş Kanalı bölgesinde gerilla hücumları tertiplendi. Bu hâdise Süveyş Buhranı'nı başlattı; neticede Britanyalılar 450 asker kaybettiler ve 1954 Anglo-Mısır Tahliye Antlaşması'nı imzalamaya mecbur kaldılar. Böylelikle bütün Britanya askerleri Mısır'dan çekildi ve Britanya işgali nihayete erdi.

Alıntı

• Barthorp, Michael. The British Army on Campaign: vol 4: 1882–1902 (Osprey Publishing, 1988).

• Halvorson, D. "Prestige, prudence and public opinion in the 1882 British occupation of Egypt." Australian Journal of Politics and History (2010) 56#3, 423–440. online free

• Hopkins, Anthony G. "The Victorians and Africa: a reconsideration of the occupation of Egypt, 1882." Journal of African History 27.2 (1986): 363–391.

• Langer, William L. European alliances and alignments, 1871–1890 (1950) pp 251–80.

• Mowat, R.C. "From Liberalism to Imperialism: The Case of Egypt 1875–1887", Historical Journal, Vol 16, No.1 (Mar., 1973), ss. 109–124. online

• Mulligan, William. "Decisions for Empire: Revisiting the 1882 Occupation of Egypt." English Historical Review 135.572 (2020): 94–126.

• Newsinger, John. "Liberal Imperialism and the Occupation of Egypt in 1882." Race & Class 49.3 (2008): 54–75.

• Reid, Donald Malcolm. "The 'Urabi revolution and the British conquest, 1879–1882", in M.W. Daly, ed., The Cambridge History of Egypt, vol. 2: Modern Egypt, from 1517 to the end of the twentieth century (1998) ss. 217–238.

• Robinson, Ronald, and John Gallagher. Africa and the Victorians: The Climax of Imperialism (1961) pp 76–159. online

• al-Sayid-Marsot, A. "The Occupation of Egypt", in A. Porter (ed), The Oxford History of the British Empire: The Nineteenth Century: Volume III (Oxford, 1999)

• Schölch, Alexander. "The ‘Men on the Spot’ and the English Occupation of Egypt in 1882." Historical Journal 19.3 (1976): 773–785.

• Thomas, Martin, and Richard Toye. "Arguing about intervention: a comparison of British and French rhetoric surrounding the 1882 and 1956 invasions of Egypt." Historical Journal 58.4 (2015): 1081–1113.

Öncelikli kaynaklar

• Cromer, Earl of. Modern Egypt (2 vol 1908) online free 1220pp, by a senior British official

• Malet, Edward. Egypt, 1879–1883 (London, 1909), by a senior British official online

Dış bağlantılar

• ''Old Mersey Times''. "The Bombardment of Alexandria" (1882)

• Autobiography of Sir John Stokes