Ahmed el-Bedevî

Ahmed el-Bedevî, Seyyid Ahmed Bedevî (Arapça: أحمد البدوي; d. 1200, Fes - ö. 24 Ağustos 1276, Tanta), Arap mutasavvıf, Bedeviyye tarikatının kurucusu. Yüzünü bedeviler gibi örttüğünden el-Bedevî olarak anılmıştır.

Hayatı

Ailesinin Arabistan'dan göç edip yerleştiği Fas'ta doğdu. Çocukken ailesiyle birlikte gittiği hacda babasını kaybetti. Kur'an'ı ezberleyip kıraat ve fıkıh tahsil etti. Şafi fıkhında ihtisasını ilerletti. Manevi hayatında 1230 yılına doğru birtakım farklılıklar meydana geldi. Gördüğü rüyalar üzerine Ahmed er-Rifâi ve Abdülkâdir Geylânî'nin kabirlerini ziyaret etmek için Irak'a gitti. Irak'ta çeşitli sufîlerin kabirlerin ziyaret ederek ruhanî dünyasını geliştirdi. 1236-37 yılında Irak'tan Mısır'a dönerek Tanta'ya yerleşti. Tanta'da 40 yıl boyunca hizmetini halefi olacak olan Abdülal bin Fakih yaptı. 24 Ağustos 1276'da Tanta'da öldü. Aynı yerdeki Ahmed el-Bedevî Camii'nde medfundur.^{[1]Mustafa Kara, TDV İslâm Ansiklopedisi, cilt: 2, sayfa: 47-48}

Müritlerini teveccüh ve nazar ile terbiye eden Ahmed el-Bedevî'nin en dikkat çekici yanı, damda güneşe saatlerce bakarak riyazet yapmasıdır. Ayrıca Müslümanları Hristiyanların elinden kurtardığına inanılmış ve Mısır halkı tarafından kurtarıcı ve kahraman olarak görülmüştür.^{[1]Mustafa Kara, TDV İslâm Ansiklopedisi, cilt: 2, sayfa: 47-48}

Eserleri

• Evrâd

• Salavât

• Vesâyâ

Ayrıca bakınız

• Aktab-ı Erbaa