Ahmed Saib

Kaplanzâde Ahmed Saib Bey (26 Kasım 1860, Aksay, Dağıstan - 28 Kasım 1918, Erenköy), Osmanlı yazarı, tarihçi, gazeteci ve politikacıdır.^{[1]İstanbul Ansiklopedisi. İstanbul Yayınevi, 1944, s. 462-463.}

Yaşamı

26 Kasım 1860'ta Rus İmparatorluğu'na bağlı Aksay, Dağıstan'da doğdu. Kumuk asıllıdır. Sankt-Peterburg Harp Akademisi'nde öğrenimini tamamlayarak Rus ordusunda yüzbaşılığa yükseldi. Osmanlı uyruğuna geçtiğinde Mısır olağanüstü komiseri Ahmed Muhtar Paşa'ya yaver atandı. Ordudan ayrılarak Jön Türk hareketine katıldı. Mısır Jön Türklerinin yayın organlarından Sancak gazetesini çıkardı. Yazı ve kitaplarının Osmanlı'ya sokulması yasaklandı. İkinci Meşrutiyetin ilânından sonra İstanbul"a gitti. Dârülfünûn'da Rusça öğretmenliğine atandı (1911). Osmanlı'nın yakın çağdaki târihsel olaylarını konu alan eserler yazdı.^{[1]İstanbul Ansiklopedisi. İstanbul Yayınevi, 1944, s. 462-463.} 28 Kasım 1918'de 58 yaşında Erenköy'de ölen Saib, Sahrayıcedid Mezarlığı'na defnedildi.

Eserleri

• Rehnüma-yı İnkılab (1902)

• Vaka-ı Sultan Abdülaziz (Kahire, 1908)

• Tarih-i Sultan Murad-ı Hamis (Kahire, 1908)

• Abdülhamit’in Evail-i Saltanatı (1908)

• Son Osmanlı-Rus Muharebesi (Kahire, 1909)