Turkipedia
Menü

Abdullah Tukay

İçindekiler4
  1. Yaşamı
  2. Tuğan tel
  3. Dış bağlantılar
  4. Ayrıca bakınız
  5. Kaynakça

Abdullah Muhammed Arif oğlu Tukay (Tatarca: Габдулла Мөхәммәтгариф улы Тукай / Тукаев ; Ğabdulla Möxəmmətğarif ulı Tuqay / Tuqayev) veya Abdullah Tukay (Tatarca: Ğabdulla Tuqay; 26 Nisan 1886 - 15 Nisan 1913), Tatar halk şairi, yazar ve yayımcı.

Modern İdil Tatar edebiyatı ve dilinin kurucularındandır. Şiirleri birçok dile çevrilmiştir. İki ciltte toplann şiirlerinin yanını sıra siyasi makale ve fıkralar kaleme almış; çocuk edebiyatı alanında da önemli eserler vermiştir.[1]Minhaciyeva, L.İ. XX. Yüzyıl Başı Çocuk Edebiyatının Gelişim Sürecinde Abdullah Tukay'ın Hizmetleri.

Yaşamı

26 Nisan 1886'da Kazan bölgesi Kışlavıç adlı kentinde doğdu.[2]Özkan, Fatma. Abdullah Tukay’ın Şiir Dünyası. Türk Yurdu Dergisi; Sayı 287, Temmuz 2011 -. Babası iyi bir medrese öğrenimi görmüş olan köy imamı Muhammed Arif, annesi Üçili kasabasından Ziynetullah Bey'in kızı Memdude Hanım'dır. Babasını henüz bebekken, annesini ise 4 yaşında iken kaybetti. Akrabaları tarafından büyütüldü ve çok zor bir çocukluk geçirdi. Farklı köylerdeki ailelerin yanına evlatlık verildi. Öğrenimine Kırlay'daki mahalle mektebinde başladı. 1895 yılında Cayık'taki halasının yanına geldi ve Buhara usulü eğitim veren Mutiullah medresesinde ve medresenin hemen yanındaki Rus sınıfında eğitimine devam etti.

Eniştesi Ali Asgar Osmanov'nun ölümünden sonra medresede kalmaya, küçük çocuklara ders vererek, matbaalarda mürettiplik yaparak hayatını kazanmaya başladı. Medresedeki öğrenimi sırasında Tatar edebiyatı ile halk edebiyatını incelikleriyle öğrendi, Arapça, Farsça, Rusça, Başkurtça, Türkçe gibi ve diğer halkların edebiyatları, Şark felsefesi ile aruz teorisini hocasının oğlu olan ve o dönemde medresede ders veren Kamil Motıyği'den öğrendi. Kamil Motıyği hayatını doğrudan etkiledi; köye onun getirdiği Türkçe ve Arapça gazete ve yayınları takip etti.[3]Er, Oğuzhan. Tatar Halkının Sembol İsmi: Şair Abdullah Tukay. İstanbul'dan gelerek medreseye devam eden Türk ceditçisi Abdülveli onu Türkçe ve Fransız edebiyatları ile tanıştırdı.[2]Özkan, Fatma. Abdullah Tukay’ın Şiir Dünyası. Türk Yurdu Dergisi; Sayı 287, Temmuz 2011 -.

Tukay daha sonra Kamil Motıyği'nin çıkardığı Fikir, El Asrü Cedit gazetelerinde, Uklar dergisinde faal olarak çalıştı. Bu organların hem mürettibi, hem musahhihi, hem yazarlarından birisi, hem de redaktörü idi. 1905 yılının başında Sosyal Demokratlar organı olan Uralets gazetesine mürettip (dizgici) olarak girdi. Medreseden ayrılarak eski hayat tarzına fikren tavır aldı.[4]Uzun, Murat. Abdullah Tukay’ın Tatarca Üzerindeki Etkiler. Turkish Studies Cilt 8/4 Bahar 2013.

Tukay hastanede
Tukay hastanedeYazarı bilinmiyor, Kamu malı, Wikimedia Commons
İstanbul, Eyüpsultan'daki Gabdulla Tukay Parkı'nda yer alan heykeli
İstanbul, Eyüpsultan'daki Gabdulla Tukay Parkı'nda yer alan heykeliМарсель Бадыкшин, CC BY 4.0, Wikimedia Commons

Medresede okurken şiirler yazmaya başlayan Tukay, ilk şiirlerini Fikir gazetesinde yayımladı.[3]Er, Oğuzhan. Tatar Halkının Sembol İsmi: Şair Abdullah Tukay. Daha sonraları ise El-Asru’l-Cedid ve Nur gazetelerinde şiirler yazdı. Ceditçilik hareketinin ateşli bir destekçisi idi. Daha önce Osmanlı edebiyatına yakın şiirler yazan Tukay, 1905 İhtilali'nden sonra şiirlerini Tatarca yazmaya başladı ve Cayık dışında da geniş halk kitlelerince tanındı. Kazan Türkleri arasındaki batıl inançları, köhnemiş zihniyet ve kurumları, softa din adamlarını eleştiren yazılar ve şiirler kaleme aldı. Eleştiri yazıları, onun şöhretini artırdı.[4]Uzun, Murat. Abdullah Tukay’ın Tatarca Üzerindeki Etkiler. Turkish Studies Cilt 8/4 Bahar 2013.

Tukay 1907 yılının sonbaharında Kazan'a döndü. Galiesgar Kamal ile birlikte Yeşin (Şimşek), onun kapatılmasının ardından Yalt-Yult adlı mizah dergisini çıkardı; El-İslâh gazetesinde de sık sık yazdı. Konu ve kahramanlarını halk edebiyatından alan eserleriyle büyük üne kavuşan Tukay, "Halk şairi" unvanını aldı. Ancak hayatı maddi sıkıntı içinde ve sağlık sorunlarıyla uğraşarak geçti. 1911 yılında vereme yakalandı. 15 Nisan 1913 tarihinde 26 yaşındayken Kılyaçkın Hastanesi'nde öldü.

Türkiye'de ismi Tarsus'ta bulunan bir sokağa ve Ankara'da Anıtkabir'in önünde bulunan caddeye verilmiştir.[3]Er, Oğuzhan. Tatar Halkının Sembol İsmi: Şair Abdullah Tukay.

Tuğan tel

İ tuğan tel, i matur tel, ətkəm-ənkəmneñ tele!

Dönyada küp nərsə beldem sin tuğan tel arqılı.

İñ elek bu tel belən ənkəm bişektə köyləgən,

Annarı tönnər buyı əbkəm xikəyət söyləgən.

İ tuğan tel! Hərwaqıtta yərdəmeñ berlən sineñ,

Keçkenədən añlaşılgan şatlığım, qayğım minem.

İ tuğan tel! Sində bulğan iñ elek qıylğan doğam:

Yarlıqağıl, dip, üzem һəm ətkəm-ənkəmne, Xodam![5]Туган тел.

Dış bağlantılar

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. 1.Minhaciyeva, L.İ. XX. Yüzyıl Başı Çocuk Edebiyatının Gelişim Sürecinde Abdullah Tukay'ın Hizmetleri. tdk.gov.tr
  2. 2.Özkan, Fatma. Abdullah Tukay’ın Şiir Dünyası. Türk Yurdu Dergisi; Sayı 287, Temmuz 2011 -. turkyurdu.com.tr
  3. 3.Er, Oğuzhan. Tatar Halkının Sembol İsmi: Şair Abdullah Tukay. turktoyu.com
  4. 4.Uzun, Murat. Abdullah Tukay’ın Tatarca Üzerindeki Etkiler. Turkish Studies Cilt 8/4 Bahar 2013. arastirmax.com
  5. 5.Туган тел. lit-ra.su