İsfahan Kuşatması (1387)

İsfahan Kuşatması, 1387 yılında Timur ordusunun İsfahan şehrini ele geçirdiği kuşatmadır.

Arka plan

Muzaffarid krallığını ilhak etmek için Timur'un iki ana şehri ele geçirmesi gerekecekti: İsfahan ve Şiraz . Timur 1387'de ordusuyla İsfahan'a vardığında şehir hemen teslim oldu. Timur bu yüzden teslim olan şehirlerde normalde yaptığı gibi göreceli bir merhametle davrandı.

Kuşatma

Bundan kısa süre sonra İsfahan, vergi tahsildarlarını ve Timur'un bazı askerlerini öldürerek Timur'un vergilerine karşı ayaklandı. Timur şehri kuşattı ve çok az çabayla onu geri aldı.

Vatandaş katliamı

Şehir üzerindeki kontrolünü tekrar sağladıktan sonra direnen vatandaşların katledilmesi emrini verdi; ölü sayısı en az 70.000 olarak hesaplanıyor.^{[1]Encyclopaedia iranica, Volume 1.[2]The Decline of Iranshahr. Museum Tusculanum Press, 1993, s. 148.} Bir görgü tanığı, her biri yaklaşık 1.500 baştan oluşan 28'den fazla kafatası kulesi saydı. Bu olay terörün sistematik olarak şehirlere karşı kullanımı, 'Timur'un stratejisinin ayrılmaz bir unsuru olarak tanımlandı. Timur bunu direnişi caydırıcı şekilde bastırarak daha fazla kan dökülmesini engellemek olarak görüyordu. Katliamları tüm yerli halka karşı değildi, sanatçıları ve eğitimli olanları bağışladı. Bu bağışlamalar daha sonra bir sonraki büyük Türk fatihi Nadir Şah'ı etkileyecekti.^{[3]The Sword of Persia.}

Sonrası

Katliamdan sonra İsfahan Timur'a sadık kaldı ve bu yüzden Şiraz'ı ele geçirmeye gitti. Herat Kuşatması'ndan sonra meydana gelen olayların aksine Timur, İran'daki önemini ve etkisini korumasına izin veren hiçbir bina ve mimariyi tahrip etmedi.