İmereti Krallığı

İmereti Krallığı (იმერეთის სამეფო), 1258-1330 ve 1446-1810 yılları arasında Gürcistan Krallığı dağıldığında ortaya çıkan krallıktır. Gürcistan ve Kafkasların Moğollar tarafından istilası döneminde Moğol boyunduruğuna başkaldıran VI. Davit Narin'in batıya çekilerek burada İlhanlı egemenliğinden bağımsız şekilde ilan ettiği krallık olarak 1258-1330 yılları arasında varolmuştur. İmereti Krallığının başkenti Kutaisi olmuştur. Bu dönemde başkent Tiflis Moğol işgali altında olmuş ve Gürcü kralları Moğollar tarafından onaylanarak atanmıştır. Moğollara karşı Gürcü halkının isyanlarına bölgeden destek verilmiştir. Krallık, V. Giorgi döneminde Moğolların ülkeden atılmasıyla yeniden Gürcü Krallığıyla birleşmiştir.^{[1]D.M.Lang - Georgia in the Reign of Giorgi the Brilliant (1314-1346), Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London, Vol. 17, ss. 74-91}

1455 yılından sonra krallık toprakları Gürcüler, İranlılar ve Türkler arasında savaşların yoğun olarak yaşandığı bir yer haline gelmiştir. İmereti Krallığı, 1555 ile 1804 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı vasal bir devletti. İmereti'nin vasal bir devlet olduğu dönemde, Megrelya, Abhazya ve Guria prenslikleri İmereti'den bağımsızlıklarını ilan ettiler ve kendi hükümetlerini kurdular. Feodal iç savaşlar, özellikle 17. yüzyılda yoğunlaştı. Krallık yalnızca I. Solomon (1752-1784) döneminde güçlenebildi. Köle ticaretini yasakladı ve batı Gürcistan'ı birleştirmeye çalıştı. Solomon'un Türklerle olan uzun savaşı 1757'de Hresili Muharebesi'ndeki zaferiyle sona erdi ve 1758'de Kartli Kralı II. Erekle ile askeri ittifakla kutlandı. 25 Nisan 1804'te İmereti Kralı II. Solomon, Rus vasallığını kabul etti ve 1810'da tahttan indirildi. Fars - Azeri isimlendirmesinde bölge "baş açıq" olarak biliniyordu.^{[2]Vladimir Minorsky , La Perse au XV siècle entre la Turquie et Venice, Translation to Persian language , s. 36}

İmereti Kralları

İlk Dönem Hükümdarlar

• VI. Davit Narin (1258-1293)

• I. Konstantine (1293-1326)

• Mikeli (1326-1329)

• I. Bagrat (1329-1330)

• Fetret (1330–1387)

• I. Aleksandre (1387-1389)

• I. Giorgi (1389-1396)

• II. Konstantine (1396-1401)

• I. Demetre (1401-1455), I. Aleksandre tarafından sadece Dük olarak tanındı.

İkinci Dönem Hükümdarlar

• Dimitri (1446-1452)

• II. Bagrat (1463–1478)

• II. Aleksandre (1478–1510)

• III. Bagrat (1510–1565)

• II. Giorgi (1565–1585)

• Levan (1585–1588)

• Rostom (1588–1589, 1590–1605)

• IV. Bagrat (1589–1590)

• III. Giorgi (1605–1639)

• III. Aleksandre (1639–1660)

• V. Bagrat (1660–1661, 1663–1668, 1669–1678, 1679–1681)

• Vahtang Çuçunaşvili (1661–1663)^{[3]Bagratlı hanedanından olmayan}

• Arçil (1661–63, 1678–79, 1690–91, 1695–96, 1698)

• Demetre (1663–1664)^{[3]Bagratlı hanedanından olmayan}

• IV. Giorgi (1681–1683)^{[3]Bagratlı hanedanından olmayan}

• IV. Aleksandre (1683–1690, 1691–1695)

• Simon (1699–1701)

• IV. Giorgi Goçia (1696–1698)^{[3]Bagratlı hanedanından olmayan}

• Mamia (1701–02, 1711, 1713)^{[3]Bagratlı hanedanından olmayan}

• VI. Giorgi (1702–1707)^{[3]Bagratlı hanedanından olmayan}

• VII. Giorgi (1707–11, 1712–13, 1713–16, 1719–1720)

• VIII. Giorgi (1716, 1720)^{[3]Bagratlı hanedanından olmayan}

• V. Aleksandre (1720–1741, 1741–1746, 1749–1752)

• IX. Giorgi (1741)

• Mamuka (1746–1749)

• I. Solomon (1752–1766, 1768–1784)

• Teimuraz (1766–1768)

• II. Davit (1784–1789, 1790–1791)

• II. Solomon (1789–1790, 1792–1810)